Özüm Çocuktur

·
Okunma
·
Beğeni
·
567
Gösterim
Adı:
Özüm Çocuktur
Baskı tarihi:
1998
Sayfa sayısı:
304
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789756999356
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Papirüs Yayın Dağıtım
Bugüne gelesiye elimde kalem, insanın, kuşun, kurdun halini anlatan romanlar, öyküler yazdım. Özellikle köylüleri, ağzı var dili yok kadınları anlatmaya çalıştım kendimi anlamaktan nedense kaçındım. Yazarlık bana yıllar yılı bir "kamu görevi" gibi göründü. Kendimi yazmak bencillik olur sandım. Oysa kusurlarımla, erdemlerimle ben de bir insanım. Bu işe geçten geç yöneldim.
Kitaba henüz inceleme eklenmedi.
Köylülerimin belini büken yoksulluğun gerçek nedenlerini anlamıyorum. Kendileri de anlamıyor. "İnsanı yaratan Tanrı!" diyorlar. Demek kimini yoksul, kimini varsıl yaratmış! Böylece yoksulluk yurttaki düzen sonucu değil, yazgı olarak yukardan geliyor. Karşı çıkılmaz buna. Yazgı dedin mi akan su durur.
Fakir Baykurt
Sayfa 223 - Papirüs
Kitaplara, dergilere küs müydü? Ben enstitüye gittim, kitaba dergiye alıştım. Elimde görürdü. “Ders diye mi okutuyorlar bunları?” diye sordu bir gün. Karnıkara insanlar bizim için söylenti çıkardı: Daha dün keçi güdermişiz; bugün kalkmış Tolstoy’un Balzac’ın kitaplarını okuyormuşuz! Ne anlarmışız Eflatun’dan, Shakespeare’den? Bunlar bize ”komünistlik” aşılamak içinmiş.
Salim Bey böyle demezdi, ama yararsız, bu tür okumaları gereksiz bulurdu. Onun âdetini biliyordum; müfettiş gelince yıllanmış şarap çıkarırdı. Bunu kime anlatabilirdik. Marangoz kesersiz, terzi makassız akla gelir mi? Bizimki kitapsızdı.
Fakir Baykurt
Sayfa 267 - Papirüs
Özellikle İkinci Dünya Savaşı yıllarında durumlarımız daha kötüydü. Hasatın sonunda emeğimizin yarısını beyler böler, kalanıyla devlet ortaklaşırdı. Onda birini parasız pulsuz alırdı: Ofis hakkı diye bir hak’tı bu. Cumhuriyet kurulunca âşar denilen tahıl vergisi kalktı güya. Cephelerde savaş var, asker aç diye devlet kimi zaman daha çok alıyor. Varsıl yoksul ayırmadığı gibi, az yoksul, çok yoksul da ayırmıyor, bizden de alıyor. Oysa neyimiz var alınacak? “Bizim ahımız gitmiş vahımız kalmış!” Anam böyle diyor öfkeli. Kimi zaman çok karamsar oluyor.
Hakkı yok mu? Altı çocuklu bir kadın. Başında koca yok. Yeterli tarla, subasar yok. Köyün sığırını sıpasını güdüyoruz. Birkaç parça kıraç tarlayı ekip biçip biraz zahire kaldırıyoruz. Daha tınazları savururken muhtarı, bekçiyi yanına alıp devletin adamı geliyor.
Fakir Baykurt
Sayfa 224 - Papirüs
Şöyle pul kadarcık bir resmi olmasını isterdim. Acıpayam’dan tütün cüzdanı çıkarıp vermişler. İlkin ilçemiz orası, köyümüzde tütün ekiliyor. Aradım taradım. “Bir resmi, bir resmi!” dedikçe, anam: “Kimbilir nereler gitti, yok işte! Evran gibi adam uçtu gitti! Resmi olsa ne olacak?” deyip kapattı.
Son soluğunda, “Yeşil gözlü Tahir’imi okutamadım: yanarım yanarım buna yanarım demiş. Aramışlar, bulamamışlar beni güya! Dokuzunda olduğuma göre Gazi ağabeyim on birindeydi. En küçüğümüz Ayşe bir buçuk yaşında. Bir de anamızın karnında varmış; toplam altı çocuk. Haydi bakalım Kara Ali’lerin Elif!
Fakir Baykurt
Sayfa 96 - Papirüs
Ali beni görünce toplanacak oldu. Babası yarım doğrulup yer gösterdi. Hiç konuşmadan oturdum. Onlar da uzun süre konuşmadı. Sonra babası anlattı: “Elini koydum ayağını öptüm. Nuh dedi peygamber demedi. İzin vermedi. Olmaaaz diyorum anlamıyor musun? Olmaz, ben çiftliğimde okumuş adam istemem! Üstüme gelme! Eğer gelir de kızdırırsan, seni köyden hastir ederim! Cascavlak kalırsın ortada! Ulan okumamışken söz dinlemiyorsunuz! Bir de okusanız sizinle baş mı olur? dedi, asla izin vermedi.”
Beyli köyle beysiz köyün ayırdını o gün apaçık anladım.
Fakir Baykurt
Sayfa 296 - Papirüs

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Özüm Çocuktur
Baskı tarihi:
1998
Sayfa sayısı:
304
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789756999356
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Papirüs Yayın Dağıtım
Bugüne gelesiye elimde kalem, insanın, kuşun, kurdun halini anlatan romanlar, öyküler yazdım. Özellikle köylüleri, ağzı var dili yok kadınları anlatmaya çalıştım kendimi anlamaktan nedense kaçındım. Yazarlık bana yıllar yılı bir "kamu görevi" gibi göründü. Kendimi yazmak bencillik olur sandım. Oysa kusurlarımla, erdemlerimle ben de bir insanım. Bu işe geçten geç yöneldim.

Kitabı okuyanlar 3 okur

  • mısra
  • Yusuf Konakci
  • Nilay BOR

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%0
9
%100 (1)
8
%0
7
%0
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0