Pijamalılar ( Bizim Koğuş)

·
Okunma
·
Beğeni
·
1669
Gösterim
Adı:
Pijamalılar ( Bizim Koğuş)
Baskı tarihi:
Şubat 1991
Sayfa sayısı:
194
Format:
Karton kapak
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Çınar Yayınları
Baskılar:
Pijamalılar
Pijamalılar ( Bizim Koğuş)
Pijamalılar
Pijamalılar, dostluğu ve yaşama tutunmayı anlatan bir roman.

Bu, hastanelerde tedavi gören insanların hem güldürüsü hem dramıdır ve yazınsal tür olarak dünyada eşine az rastlanır bir eserdir.
Kimler yok ki bu hastane odalarında…
Musluk Nuriler, Nalbant Şevketler, Kekeme Kemaller, Mercimek Fahriler, Takmakaş Şükranlar ve diğerleri...
Eleştirmenlerin toplumsal yergi türüne örnek olarak gösterdikleri bu roman, yaşamın en zor anında bile gülünecek bir yanı olduğunu göstermesi bakımından da önemlidir.
208 syf.
·2 günde·Beğendi·6/10
Rıfat Ilgaz'ın akıcı diliyle geçmiş sağlık sisteminize eleştirel mizahi bir yaklaşım. Kitapta dikkat edilmesi gereken bir husus, geçmişte ya da "eski insanların" diyelim her ortamda oluşturabildikleri ortak akıl, dostluk ve paylaşımın bu gün neyazık ki bizlerin kaybettiği değerler olduğu konusudur.
208 syf.
·9 günde·8/10
Okuduğum bölümdeki danışman hocamın tavsiyesi üzerine edindiğim ilk Rıfat Ilgaz kitabım; Pijamalılar.. Rıfat Ilgaz’ı neden hiç okumadığımı hatta okumaktan ziyade neden hiç merak etmediğimi sorgulattı bana.. Bir hastane, veremli insanlar, yaşadıkları trajikomik olaylar.. Oldukça etkilendiğim, güldüğüm ve üzüldüğüm bende değişik duygular uyandıran gayet yalın bir dille yazılmış fakat akıcılık konusunda biraz sıkıntı yaşadığım bir kitaptı. Bitirdiğim zaman neden dedim. Neden bu dünyada, bu ülkede, hastaların, yoksulların, yaşlıların, farklıların, düşkünlerin... bu sıra uzar gider en iyisi şöyle söylemek Neden babadan zenginler ya da yalakalar ve hırsızlar dışında diğer insanların hiç değeri yok ? Neden halkların yaşamları bu kadar değersiz ? Neden biz YUKARIDAKİ İNSANLARIN sadece seçim zamanı kolalı gömlekleri ve kol düğmeleri ile yukarıdan yapmacık bir şekilde hal hatır sordukları ve verilen cevapları hiç önemsemedikleri insanlarız ? Sanırım cevap onurlu bir mücadele esnasında Havva Ninenin söylediği o cümlelerde saklı; Biz Halkız ! Böyle isyanlardan sonra iki paket makarna ve kömür için bize bu isyanı ettirenleri yine başımıza getirmeye zorlanan halk.. Velhasıl kelam güzel bir kitaptı favori karakterim Şoför Kamil’in ruhu hep içimde yaşayacak :)
208 syf.
·8/10
Bazı kitapları okurken sıkılıyorum.Hemen bitsin istiyorum,sonuç nereye varacak diyorum.Sonra bitirince aradan beş dakika geçiyor,bir gözümün önüne getiriyorum kitabın olay örgüsünü,karakterlerini,aslında diyorum güzel kitaptı.Bu da onlardan biri oldu benim için.Kitapta bir verem hastanesinde aynı odada kalan insanların diyaloglarını anlatıyor yazar.Kendine de bu karakterlerden biri olarak yer vermiş.Biraz gözlemci olarak kalmayı tercih etmiş.Kitapta çok fazla tıbbi terim var anlamak biraz zor oluyor,hatta çoğu espride tıbbi terimler üzerinden olunca pek çok tıpçının içinde espriyi kaçırmış insan olarak kala kalıyorsunuz.
Bir ara hastanede kalmış biri olarak tasvir ettiği koridorları odaları gözümün önüne getirdim.Ben bir gece yattım ama diğer odaların önlerinden geçerken gördüğüm sessizliği unutmam.Artık insanların yüzünde durumu kabulleniş var bir mahzunluk.Yanındaki refakatçiyle bile kısıt sesle konuşuyorlar,azami bir kaç cümle dışında ortalık gene sessiz.Kapıdan gelen insanlara karşı tepkisizler.İster istemez sende de bir sessizlik oluşuyor hastaneye girince.Kitabın bendeki etkisi tamda bu noktada oldu.Resmen bendeki tüm hastane algısını yıktı.Bir oda düşünün her gün kan kusarak yatan insanlar.Ve bir odada en az 6 kişi var.Yanlarında refakatçi yok,yakın olarak saydıkları o odadaki bir avuç, kendi gibi hasta var sadece.Hepsi birbirinin ailesi olmuş durumda.Özellikle bazıları müdavimi olmuş oraların,ahbaplık başlamış.Öyle insanlar düşünün birbirlerinin hem annesi,hem babası,hem hasta bakıcısı ve hatta doktoru olmuş.
Dayanışmanın asıl anlamını hatırlatırken,ölümün kol gezdiği ortamda bile gülümsemenin önemini hatırlattı bana kitap.Ve en zor zamanınızda candan,samimi ve halinizden anlayan üç beş insan bile yeter.Yeter ki yollarınız birleşsin.
208 syf.
İlkokul döneminde kitap fuarina gitmiştik. Sanırım kendi biriktirdiğim parayla aldığım ilk kitap oldu pijamalılar. Çocukluk döneminde çıkan eski basımında farklı bir kapak vardı yine aynı karikatürize şekilde. Almamı sağlayan tek şey bu kapaktı. Dikkatimi çekmişti. O dönem okuduğumdan hiçbir sey anlamadım. Anlayacak yaşa gelmem bir üç beş sene kadar sürecekti.
Çıktım dışarı, kendime inat bir dilekçe yazarak öğleden sonra dayadım burnuna sayın Nail Bey’in !
Bir bakışta okudu. Bir kelimelikti çünkü. İri harflerle “Hastayım !” Diye yazmıştım.
“Bu kadar mı ?” dedi.
“Bir kelime daha vardı, ama gerek görmedim!” dedim.
“Peki, onu da ağızdan söyle!”
“Yaşıyorum!”
Rıfat Ilgaz
Sayfa 9 - Çınar Yayınları
Etajerinin üstündeki romanı görmüştü Müdür Bey:
Şahika ... Tebrik ederim zevkinizi!" dedi.
Hemşire'nin coşkudan al al oldu yanakları . ..
Okudunuz tabii... Mükemmel bir meslek romanı. ..
«Okumaz olur muyum efendim, bir ressamın hayatını anlatıyor!
Ne? Bir ressamın mı?·
«Evet efendim, olay Paris'te geçiyor, fakir bir ressam ... " "Pariste mi geçiyor!
"Tabii efendim ... Yaptığı tabloları yok pahasına veriyor mahalle bakkalına ...
Ne mahalle bakkali yahu! Bu roman bir doktorun hayatını anlatır ... İngiltere'de geçer olay!
Zannetmem efendim!"
Etajerin üstündeki kitaplara şöyle bir göz attı: «Sen bunları eve gönder! dedi, "çok okumak demek yaramıyor sana!. .. Bak kafan alt üst olmuş!"

Sonra yüzü karma karışık olan Hemşire'ye döndü:
"·Burası memleket kütüphanesi mi, verem koğuşu mu? Erken bunamaya tutulur hastalar, fazla okumaktan! Kaldır bu kitapları! "
Doktorlar arka arkaya kapıdan çıkarlarken Tahir Tutuk dayanamadı:
"Arkadaş! " dedi, "Bakmazsın donunun yırtığına, bir de rüzgara karşı gidersin! Neyine gerek senin kitap!"

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Pijamalılar ( Bizim Koğuş)
Baskı tarihi:
Şubat 1991
Sayfa sayısı:
194
Format:
Karton kapak
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Çınar Yayınları
Baskılar:
Pijamalılar
Pijamalılar ( Bizim Koğuş)
Pijamalılar
Pijamalılar, dostluğu ve yaşama tutunmayı anlatan bir roman.

Bu, hastanelerde tedavi gören insanların hem güldürüsü hem dramıdır ve yazınsal tür olarak dünyada eşine az rastlanır bir eserdir.
Kimler yok ki bu hastane odalarında…
Musluk Nuriler, Nalbant Şevketler, Kekeme Kemaller, Mercimek Fahriler, Takmakaş Şükranlar ve diğerleri...
Eleştirmenlerin toplumsal yergi türüne örnek olarak gösterdikleri bu roman, yaşamın en zor anında bile gülünecek bir yanı olduğunu göstermesi bakımından da önemlidir.

Kitabı okuyanlar 116 okur

  • Şadan Çağlar
  • Tamer Altınkaya
  • Neslihan Şenel
  • !Zafer
  • Pınar Akçe
  • AHM
  • Ezgi

Kitap istatistikleri (Bütün baskılar)

Bu baskının istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%0
9
%0
8
%3.7 (1)
7
%0
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0