Sacher-Masoch’un Takdimi

·
Okunma
·
Beğeni
·
368
Gösterim
Adı:
Sacher-Masoch’un Takdimi
Baskı tarihi:
Aralık 2007
Sayfa sayısı:
272
Format:
Karton kapak
ISBN:
978 975 8686-39-1
Orijinal adı:
Présentation de Sacher-Masoch
Çeviri:
İnci Uysal
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Norgunk Yayıncılık
“Edebiyat neye yarar? Sade ve Masoch’un adları, en azından iki temel sapkınlığı adlandırmak konusunda yararlılık gösterdiler.” Mazohizme ismen kaynaklık eden Leopold von Sacher-Masoch üzerine hazırladığı sunuş niteliğindeki metniyle her iki sapkınlık hakkındaki genel yargıyı ters yüz eden Gilles Deleuze, psikanalizin kestirimci tutumunu ihbar ederken, kendi düşünce çizgisini bu iki ‘lanetli’ yazarın kurduğu farklı edebi dünyaların içinden kaçırarak geçiriyor.

“Bize mazohizmde asıl döven kişinin baba olduğu söylendiğinde, şunu da sormalıyız: Öncelikle dövülen kimdir? Baba nerede gizlenmiştir? Öncelikle dövülende gizli değil midir? Mazohist suçluluk duyar, kendini dövdürür ve cezasını çeker; ama hangi suçtan dolayı ve ne için? Onda minyatür hale getirilen, dövülen, alay edilen ve aşağılanan tam olarak baba imgesi değil midir? Cezasını çektiği şey, babayla olan benzerliği, babaya benzemesi değil midir? Mazohizmin formülü aşağılanan baba değil midir? Bu yüzden baba dövenden çok dövülen olacaktır…”

Deleuze’ün metnini Sacher-Masoch’un ünlü romanı Kürklü Venüs ve birkaç ek metin izliyor.
Kitaba henüz inceleme eklenmedi.
Ampirik Sadist, hazzını başkasının acısında bulur; mazohist, hazzını, o olmaksızın haz alamayacağı koşul rolünü oynayan kendi acısında bulur. Nietzsche, büyük ölçüde tinselci bir problem olan, ıstırabın anlamı problemini ortaya koyuyordu. Ve buna, layıkıyla verilebilecek tek yanıtı veriyordu: Istırabın, hatta acının bir anlamı varsa, bunun pekâlâ birilerine haz vermesi gerekir. Bu yol üzerinde, yalnızca üç mümkün varsayım vardır. Normal, ahlaki veya yüce bir varsayım: Acılanınız bizi izleyip gözeten tanrılara haz verir. Ve iki sapkın varsayım: Acı, onu verene ya da ona maruz kalana haz verir. Açıkçası, normal yanıt üçü arasında en fantastik, en psikotik olanıdır.
Gilles Deleuze
Sayfa 93 - Norgunk Yayınları, 2. Baskı
“Evet, doğadan tiksiniyorum ...” Başkalarının acısının kendisine haz verdiğini düşünmekle bile teselli bulamayacaktır: Ben ’den alınan bu haz, olumsuza yine yalnızca bir olumluluğun öteki yüzü olarak erişildigi anlamına gelmektedir.
Mazohist, bekleyişi saf haliyle yaşayandır, iki eşzamanlı akış arasında bölünmenin saf bekleyişine aittir, bu iki akışın biri beklenen bir şeyi temsil eder, bu, esas itibarıyla gecikendir, hep geç kalır ve hep ertelenir, akışlann öbürü umulan bir şeyi ve beklenenin gelişini hızlandırabilecek tek şeyi temsil eder. Böyle bir biçimin, iki akışıyla birlikte zamanın böyle bir ritminin kesin olarak belirli bir haz-acı kombinasyonuyla dolu olması gerekir, bu zorunlu bir sonuçtur. Hazzın bekleneni yerine getirmesiyle aynı anda, acı da umulanı yerine getirir. Mazohist, hazzı esas itibarıyla gecikmiş bir şeymiş gibi bekler ve acıya da, hazzın (fiziksel ve ahlaki olarak) gelişini nihayet mümkün kılan bir şartmış gibi bel bağlar. Dolayısıyla hazzı, kendisi de beklenen bir acının, hazza geçiş vermesi için gerekli olan süre boyunca erteler. Mazohizmin tedirginliği burada, hazzı sonsuzca beklemenin, ama acıyı da, yoğun bir biçimde bel bağlayarak beklemenin çifte belirlenimini kazanır.Yadsıma, askı» bekleyiş, fetişizm ve fantasma mazohiste özgü kümeyi oluşturur.
Sadizmin ve mazohizmin acıya demir atmasına gelince, doğrusu bunu olduğu haliyle ele aldığımızda anlamıyoruz: Burada acının kesinlikle cinsel bir anlamı yoktur, tersine, tekrarı özerk kılan ve olay mahalinde, yeniden cinselleştirmenin hazlarını ona bağlayan cinsellikten arındırmayı temsil eder. Thanatos’u daha iyi yeniden cinselleştirmek için Eros cinselliğinden arındırılır, nefsi köreltilir. Sadizm ve mazohizmde, acının haz ile gizemli bir bağı yoktur. Gizem başka yerdedir. Tekrarı, hazzı karşıtıyla kaynaştıran cinsellikten arındırma sürecinde, sonra da, tekrardan alınan hazzın, sanki acıdan kaynaklanıyormuş gibi yaptığı yeniden cinselleştirme sürecindedir. Mazohizmde olduğu gibi sadizmde de, acıyla kurulan ilişki bir sonuçtur.
Gilles Deleuze
Sayfa 95 - Norgunk Yayınları, 2. Baskı
Yıkımlar hâlâ yaratımların ya da başkalaşımların öteki yüzüdür; düzensizlik bir başka düzendir, ölümün çürüyüşü aynı
zamanda yaşamın oluşumudur.
İşkenceleri kurbanlardan başkası betimleyemez, işkenceciler kaçınılmaz olarak kurulu düzenin ve iktidarın ikiyüzlü dilini kullanır: “Genel kural olarak işkenceci, yerleşik bir iktidar adına uyguladığı bir şiddetin dilini değil, alenen onu mazur gören, haklı çıkaran ve üstün olması için ona bir neden sunan iktidarın dilini kullanır. Şiddet uygulayan susmaya zorlanır ve aldatmacaya ortak edilir...

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Sacher-Masoch’un Takdimi
Baskı tarihi:
Aralık 2007
Sayfa sayısı:
272
Format:
Karton kapak
ISBN:
978 975 8686-39-1
Orijinal adı:
Présentation de Sacher-Masoch
Çeviri:
İnci Uysal
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Norgunk Yayıncılık
“Edebiyat neye yarar? Sade ve Masoch’un adları, en azından iki temel sapkınlığı adlandırmak konusunda yararlılık gösterdiler.” Mazohizme ismen kaynaklık eden Leopold von Sacher-Masoch üzerine hazırladığı sunuş niteliğindeki metniyle her iki sapkınlık hakkındaki genel yargıyı ters yüz eden Gilles Deleuze, psikanalizin kestirimci tutumunu ihbar ederken, kendi düşünce çizgisini bu iki ‘lanetli’ yazarın kurduğu farklı edebi dünyaların içinden kaçırarak geçiriyor.

“Bize mazohizmde asıl döven kişinin baba olduğu söylendiğinde, şunu da sormalıyız: Öncelikle dövülen kimdir? Baba nerede gizlenmiştir? Öncelikle dövülende gizli değil midir? Mazohist suçluluk duyar, kendini dövdürür ve cezasını çeker; ama hangi suçtan dolayı ve ne için? Onda minyatür hale getirilen, dövülen, alay edilen ve aşağılanan tam olarak baba imgesi değil midir? Cezasını çektiği şey, babayla olan benzerliği, babaya benzemesi değil midir? Mazohizmin formülü aşağılanan baba değil midir? Bu yüzden baba dövenden çok dövülen olacaktır…”

Deleuze’ün metnini Sacher-Masoch’un ünlü romanı Kürklü Venüs ve birkaç ek metin izliyor.

Kitabı okuyanlar 3 okur

  • Ahmet Y
  • Mahirali
  • Adsız Alkolik

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%50 (1)
9
%50 (1)
8
%0
7
%0
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0