Seni Sensiz Seviyorum

·
Okunma
·
Beğeni
·
14
Gösterim
Adı:
Seni Sensiz Seviyorum
Baskı tarihi:
Kasım 2016
Sayfa sayısı:
456
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786059539043
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Uğur Tuna Yayınları
Ben en çok babam öldüğünde ağladım. Belki çocuk değildim ama daha büyümemiştim. Omzumda çocukluk aşkı kırıntısı dışında bir yük yoktu.

Sanki benim büyümemi istedi babam. Babamın öldüğü o gün ben çok büyüdüm. Hem de hıçkıra hıçkıra ağlayarak, onca insan içinde kocaman adam oldum. Babamla yaşayamadığımız onca şey varken aniden ölmesi beni derinden etkilemişti. Hele hele toprağa verildiği gün bile, o toprağın yarısını kendi üzerime atmak istemiştim. Çünkü ağır gelirdi, onca toprak onca beton ve mermer… Ya ben gözlerimi kapatıp açtığımda benim onca insan içinde kimseye aldırış etmeden salya sümük ağladığımı hissedip gelmek isterse; nasıl kalkıp gelecekti onca yükün altından!

Bir keresinde bir yazıda okumuştum, “Babalar evlatlarını gömmemeli!” diye. Şimdi düşünüyorum da büyük adamsın be benim babam! Ama bunu bana bu kadar erken yapmamalıydın. Daha sen gidip bana araba almalıydın. Ben arkasına en şekilli harflerden kocaman ‘babam sağ olsun’ yazdırmalıydım. Varsın baba parası yiyor deselerdi. Şimdi yokluğunda ömrümü yiyorum çok mu?
Kitaba henüz inceleme eklenmedi.
Gel biz seninle çocuk olalım, çocuklar gibi sevelim. Sen Aysegül'ü oku, ben Cin Ali'yi... Belki takas ederiz. Sen benim hayallerime gelirsin, ben senin düşlerine...
Orhan Aktaş
Sayfa 31 - Uğur Tuna Yayınları

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Seni Sensiz Seviyorum
Baskı tarihi:
Kasım 2016
Sayfa sayısı:
456
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786059539043
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Uğur Tuna Yayınları
Ben en çok babam öldüğünde ağladım. Belki çocuk değildim ama daha büyümemiştim. Omzumda çocukluk aşkı kırıntısı dışında bir yük yoktu.

Sanki benim büyümemi istedi babam. Babamın öldüğü o gün ben çok büyüdüm. Hem de hıçkıra hıçkıra ağlayarak, onca insan içinde kocaman adam oldum. Babamla yaşayamadığımız onca şey varken aniden ölmesi beni derinden etkilemişti. Hele hele toprağa verildiği gün bile, o toprağın yarısını kendi üzerime atmak istemiştim. Çünkü ağır gelirdi, onca toprak onca beton ve mermer… Ya ben gözlerimi kapatıp açtığımda benim onca insan içinde kimseye aldırış etmeden salya sümük ağladığımı hissedip gelmek isterse; nasıl kalkıp gelecekti onca yükün altından!

Bir keresinde bir yazıda okumuştum, “Babalar evlatlarını gömmemeli!” diye. Şimdi düşünüyorum da büyük adamsın be benim babam! Ama bunu bana bu kadar erken yapmamalıydın. Daha sen gidip bana araba almalıydın. Ben arkasına en şekilli harflerden kocaman ‘babam sağ olsun’ yazdırmalıydım. Varsın baba parası yiyor deselerdi. Şimdi yokluğunda ömrümü yiyorum çok mu?

Kitabı okuyanlar 1 okur

  • DK'

Kitap istatistikleri