Şiir Alayı

·
Okunma
·
Beğeni
·
14
Gösterim
Adı:
Şiir Alayı
Baskı tarihi:
1981
Sayfa sayısı:
178
Format:
Karton kapak
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Yazko Yayınları
178 syf.
·1 günde·Beğendi·9/10
Can Yücel’i Can Yücel yapan hissettiği gibi yazması , öfkesi de kızgınlığını da aynen öyle ifade eden.

“...küfürsüz nasıl anlatayım”söyleminin sahibi.

Bu kitapta ( 1945-1950 ) tanımadığım bilmediğim daha önce okumadığım cok şiire rastladım.

Düzayaktı Attar A'met Efendiden Kartal Baba Tekkesine
Bu seferki yolum ise
ardımdan gelen kolun
ölüsıra yürüyen
kilden, kirloz bir bayrak
epiy de yokuş üstelik
ve giderayak
Sırtına vurmuş yada
buruşuk bir şipka biberini
Meyvahoşa koşturuyor
mork çizmeleriyle bir kırkayak
Nasıl koşturduysa tulumbacılar eskiden
yeşil karga tulumbalarını yangına
Yandım diye böğürmüşüm
Böğrüm yiyince böğrümden
o çiğköfteyi
YANDIM
KAYlP COCUK
Birden işitilmez olsun ayak seslerim; Gölgem bir başka sokağa sapıversin; Unutayım bir onda herşeyi,
Nerde oturduğumu,
Bir tuhaf ôdem olduğumu Can adında.
Aklım arayadursun başka kapılarda kısmetini, Ben, bildiğim sokaklarda bir başımtı;
Gönlüm öylesine geniş, öyle terah,
ilk defa görmüş gibi dünyayı,
Bir şaşkınlık içinde, yeniden doğmuş gibi; Hatıriamam artık değil mi, dostlar, Hatıriamam artık garipliğimi?
Can Yücel
Sayfa 9 - Yazko, 2. Basım
Üşüyor mu deniz
üstüne boşandıkça yağmur?
Ondan mı dersin
tüyleri böyle ürperiyor?
Ben de gidersem bigün bu biçim bir sağnakttı Alı al moru mor bir sandal gibi acaba
Yıllar sonra yılmayıp yine
Çarpar mı yüreğim yurdumun sahillerine?
Can Yücel
Sayfa 155 - Yazko, 2. Baskı
Biliyorum suçluyum razıyım cezama
Çalmadım öldürmedim ama
Daha kötüsünü yaptım
N a’aptım biliyor musunuz Reis Bey
Tuttum insanları sevdim.
Belkim bir kertenkeleydim
piç edilmiş bir yağmurun serini
bir güzelin çirkiniydim
çirkinlerin en güzeli
yeşil koşsa güneşlerin gölgesi
ben en hızlı yeşiliydim
kurbağa yarışlarında annemin

çatal matal kaç çataldım kim bilir
bin dereden bir kendimi getirdim
haydan gelip huya giden bir huysuz
heyheyler içinde bir heydim
belkim yedi belkim sekiz belaydım

düdük çalar hırsızlanmış polisler
ben korkudan üstlerime işerdim
üç yıldızlı bir albaydı gökyüzü
karşısında önüm açık gezerdim
ağzı bozuk meymenetsiz bir ozan
rus cenginde çağanozdum bir zaman

iki gözüm iki koltuk-eviydi
mavilerim bir miyobun koynunda
kendi düşen köyler kentler ağlamaz
sur dışında ben oturur ağlardım
ekmek diye bağrışırdı bebeler
elma derler ben ortaya çıkardım
ağıtlarla kutlanırdı İsa-doğdu gecesi
fildişinden bir kuleydim yıktım kendimi

bilmem hangi keloğlanın fesiydim
bir püskülsüz sümbülteber tohumu
fesleğenler yaprak dökmüş şerrimden
bir naraydım kimse bilmez nereden
ya yakından ya uçmaktan gelirdim
belkim ince belkim kalın bir sestim
belkilerin kol gezdiği saatta
belkim belki bile değildim
Can Yücel
Sayfa 58 - Yazko, 2. Basım
Yeniden yaşamaya başlamadan önce
Yapılacak işlerim var
Görülecek hesaplarım
Kötü kişi oldum kendimle
Kendimden özür dilemeliyim
Sırf aynı şehirde yaşıyoruz diye
Yakışır mı onca sokağın ırzına geçmek
Hem ne akla uydum da yazdım o mektubu
Hadi yazdım neyse, ne bok yemeğe yolladım!
Kollarını, kollarını bırak.
Sade ellerini düşün;
Geldiğin yollarda değil,
Geldiğin şehirdedir sevgilin;
Geldiğin şehir kalabalık.
Düşünürken avuçlarıma doldu
Yaşanacak günlerim;
Serpi serpiverdim toprağa;
Şaşırdım, abdal oldum, çocuk oldum,
Ellerim istemem dedi,
Toprak istedi, ben verdim.
Sevgilim çıktı geldi düşünürken;
Bi toprağa, bi ellerime baktı;
Ne ağladı, ne güldü, sade utandı,
Utandı, utandı ufalıverdi,
Çıktı ellerime oturdu;
Ne ağladım, ne güldüm;
O parmaklarımı okşadı;
O düşündü, ben düşündüm...
Reis Bey dedim Reis Bey
Asın beni dedim dövün öldürün beni
Suçluyum dedim kahpenin soysuzun biriyim ben
Vatan hainiyim belki de
Çalmadım öldürmedim ama
Daha kötüsünü yaptım
Na'aptım biliyor musunuz
Halim Beyin deposunda hamaldım geçen yıl
Kaçıncı balyaydı kimbilir
Kaçırmışım keçileri birara
Arabalar evler sokaklar alıp başını gitmiş
Bi ova bi ben bi gökyüzü
Sırtımda bir pamuk tarlası
Çıkmış üstüne güneş terter tepinir
Tek dur dedim güneşe
Hayvanlığın lüzumu yok
Baktım oralı değil
Yıktım oracığa pamuk tarlasını
Aldım ayağımın altına güneşi
Yer misin yemez misin
Neden sonra uyanmışım
Karanlıklar basmış geceler olmuş
Bir ayçiçeği açmış sağ elimde
Solumda yediveren yedi amele
Almışız denizi karşımıza
Çatır çatır dişimizde ayçiçekleri
Bi güzel ağlamışız.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Şiir Alayı
Baskı tarihi:
1981
Sayfa sayısı:
178
Format:
Karton kapak
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Yazko Yayınları

Kitabı okuyanlar 2 okur

  • Bilginin gölgesinde
  • Vîyan

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%0
9
%100 (1)
8
%0
7
%0
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0