Siyamend u Xece

9,4/10  (10 Oy) · 
23 okunma  · 
10 beğeni  · 
254 gösterim
Bazıları bu hikayenin, başkalarının faydalandığı saygın bir hayatı elde etmek ve haklarına kavuşmak için uzun zamandır mücadele veren bir halkın halini simgelediğini düşünebilir.

Onlar istedikleri gibi düşünebilirler. Ancak unutmasınlar ki benim de mensubu olduğum bu halk, kendisini parçalamakla ve kişiliğine karşı koymakla uyraşıyordu ve uğraşmaktadır.

Bu halk ne zaman kendisine merhamet etmeye ve kendi ayakları üzerinde durmaya başlarsa, kitlelerin kendisşne saygı duyduğunu ve kendilerine yardım etmek için çalıştığını görecektir.

Ayrıca bilinsin ki bu gerçek bir hayat hikayesidir. Kervanlar onu her yere yayarak ve meşhur şarkıcılar özellikle son bölümünü güzel sesleriyle seslendirerek günümüze taşımışlardır. Bu hikaye hakikaten ender halk hikayelerinden biri olma liyakatine sahiptir.

M. Said Ramazan el-Buti
  • Baskı Tarihi:
    Kasım 2009
  • Sayfa Sayısı:
    157
  • ISBN:
    9789944360043
  • Çeviri:
    Abdulhadi Timurtaş
  • Yayınevi:
    Kent Işıkları Yayınları
  • Kitabın Türü:
yusuf şimşek 
12 Haz 2017 · Kitabı okudu · 2 günde · 10/10 puan

Okuduğum en güzel romanlardan biri diyebilirim. Ben aslında aşk ve gerilim romanlarından,dizilerinden,filmlerinden nefret ederim. Ve bu kitabı da okumuyacaktım aslında.Bu kitabı okumamın sebebi kardeşimdi.Kardeşimin adı Siyabend ancak gerçeği siyamendmiş(daha yeni öğrendim).Kitabın tek kötü yeri Siyamendle Xeceyi çok anlatıyor olmaması.Kitap 160 sayfa ama sadece 20 sayfası xeceyle aşkını anlatıyor.kitabın çoğu Siyamendin( Xecenin olmadığı)hayatını anlatıyor ve böyle bir hayata tanıklık etmekte güzel bir şey.Kitabın ana karakteri Siyamend onuru için savaşıyor ve onuru ön planda tutuluyor.Onuru pahasına ölümle burun buruna bile geliyor.Kitabın sonunu insanı çok duygulandırıyor Şeker Portakalı gibi.Hani şeker portakalı kesiliyordu ya bundada Siyamendle Xece kaçarken Siyamend ölüyor.Siyamendin ölümü bir hayvan tarafından gerçekleşiyor oysa Syamend hayvana zarar veriyordu ve ölüyordu.Kitabın sonuna yazar hayvanlar hakkında çok güzel bir şey yazmıştı aslında bunu yazmıyacaktım ama düşününce bir zararının olmadığına karar verdim .İşte şöyle diyordu M.Said Ramazan:"İnsanlar acımasızlık için hayvanı örnek gösterir.Oysa hayvanın acımasızlığı, ölüp yok olmaktan korunmak için Allah'ın kendisine verdiği bir koruyucu silahtır.Hayvan yaşamını ve gıdasını temin ettiği zaman başkasının hayatına karışmaz.İbretler de insanın acımasızlığı ve vahşiliğini örnek gösterir..."daha vardı ama uzatmak istemedim.Kitabın Siyamenle Xecenin olduğu tarafı aynı Mem u Zininkine benziyordu.Ben Memle Zinin mezarına gitmiştim mardindeydi yanılmıyorsam orda öğrenmiştim hayatlarını. Orda bir anı hatırlıyorum ikisinin mezarları bitişikti.kitap hakkında yorumlarım bu kadar okumanızı tavsiye ederim tek başlığıyla kitap pek uyuşmuyordu onun dışında kitap güzeldi...