Adı:
Siyamend u Xece
Baskı tarihi:
Kasım 2009
Sayfa sayısı:
157
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789944360043
Çeviri:
Abdulhadi Timurtaş
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Kent Işıkları Yayınları
Bazıları bu hikayenin, başkalarının faydalandığı saygın bir hayatı elde etmek ve haklarına kavuşmak için uzun zamandır mücadele veren bir halkın halini simgelediğini düşünebilir.

Onlar istedikleri gibi düşünebilirler. Ancak unutmasınlar ki benim de mensubu olduğum bu halk, kendisini parçalamakla ve kişiliğine karşı koymakla uyraşıyordu ve uğraşmaktadır.

Bu halk ne zaman kendisine merhamet etmeye ve kendi ayakları üzerinde durmaya başlarsa, kitlelerin kendisşne saygı duyduğunu ve kendilerine yardım etmek için çalıştığını görecektir.

Ayrıca bilinsin ki bu gerçek bir hayat hikayesidir. Kervanlar onu her yere yayarak ve meşhur şarkıcılar özellikle son bölümünü güzel sesleriyle seslendirerek günümüze taşımışlardır. Bu hikaye hakikaten ender halk hikayelerinden biri olma liyakatine sahiptir.

M. Said Ramazan el-Buti
Okuduğum en güzel romanlardan biri diyebilirim. Ben aslında aşk ve gerilim romanlarından,dizilerinden,filmlerinden nefret ederim. Ve bu kitabı da okumuyacaktım aslında.Bu kitabı okumamın sebebi kardeşimdi.Kardeşimin adı Siyabend ancak gerçeği siyamendmiş(daha yeni öğrendim).Kitabın tek kötü yeri Siyamendle Xeceyi çok anlatıyor olmaması.Kitap 160 sayfa ama sadece 20 sayfası xeceyle aşkını anlatıyor.kitabın çoğu Siyamendin( Xecenin olmadığı)hayatını anlatıyor ve böyle bir hayata tanıklık etmekte güzel bir şey.Kitabın ana karakteri Siyamend onuru için savaşıyor ve onuru ön planda tutuluyor.Onuru pahasına ölümle burun buruna bile geliyor.Kitabın sonunu insanı çok duygulandırıyor Şeker Portakalı gibi.Hani şeker portakalı kesiliyordu ya bundada Siyamendle Xece kaçarken Siyamend ölüyor.Siyamendin ölümü bir hayvan tarafından gerçekleşiyor oysa Syamend hayvana zarar veriyordu ve ölüyordu.Kitabın sonuna yazar hayvanlar hakkında çok güzel bir şey yazmıştı aslında bunu yazmıyacaktım ama düşününce bir zararının olmadığına karar verdim .İşte şöyle diyordu M.Said Ramazan:"İnsanlar acımasızlık için hayvanı örnek gösterir.Oysa hayvanın acımasızlığı, ölüp yok olmaktan korunmak için Allah'ın kendisine verdiği bir koruyucu silahtır.Hayvan yaşamını ve gıdasını temin ettiği zaman başkasının hayatına karışmaz.İbretler de insanın acımasızlığı ve vahşiliğini örnek gösterir..."daha vardı ama uzatmak istemedim.Kitabın Siyamenle Xecenin olduğu tarafı aynı Mem u Zininkine benziyordu.Ben Memle Zinin mezarına gitmiştim mardindeydi yanılmıyorsam orda öğrenmiştim hayatlarını. Orda bir anı hatırlıyorum ikisinin mezarları bitişikti.kitap hakkında yorumlarım bu kadar okumanızı tavsiye ederim tek başlığıyla kitap pek uyuşmuyordu onun dışında kitap güzeldi...
aşk , gökteki yıldızlara bakıp sevdiğinin yücelik ve arılığını görmektir. tabiatın vahşiliğini insanların zorbalığından kaçan insanın kalbin tozpembe hayaline düşmek yaşamak.

masalcı annaler nineler uyumadan 5 dk önce anlatılan gözlerimizde canlandırdığımız hayal dünyamızın geliştiği o paha biçilmez yaz akşamları... damda anlatılan enfes hikayeler ama üzücü olan şu an pek yok. 'zaman' hayal dünyamızı da on ikiden vuruyor.
annesinin özlemini memleket hasretini dindirmek yüreğini soğutmak amacıyla bize anlatttığını der . aynen şu alıntı :
''görünürde annem bu hikayeyi beni ve küçük kız kardeşimi eğlendirmek uslu durup kendisini rahatsız etmeyelim diye anlatırdı.gerçekte ise o bize bunu anlatmakla kendisini teselli etmeye çalışıyordu. çünkü bu hikaye anneme Botandaki doğum yerini hatırlatır, onu ailesinden ve vatanından uzaklaştıran gurbet çilesini ona unuttururdu. o yeşilimsi yüksek dağlarıyla nergis ve menekşe çiçekleriyle süslü tepelere ve su şırıldamasıyla yankılanan dibinde bülbül şarkılarının yankılanan dibinde bülbül şarkılarının yükseldiği vadilere gayet çekici vatanına götürüyordu .

annesinin hatırasına yazıyorum diyor yazar sadece o dolunaylı gecelere buz gibi tahtlara imrenerek ...
destansı bir masal siyamend u xece. sevmek nedir belki öğrenebiliriz. ama tarif mi zor. temiz bir duygu siyamend'inki ...
hırs yaşamın bütün acımasızlığı kalbi öldürüyor. sadece vahşileştiriyor. siyamend insanlardan kaçıyor. hayvanlara sığınıyor .katı bir çevre acımasızlıktan peyda olan hayat siyamendin hikayesi .siyamend hayvanların vahşiliğini anlayabilir ama insanların asla anlamıyor.
bir aşk hikayesi olması yönüyle eser masalsı ve dilden dile anlatılması ile efsane oluyor. efsane deildiğinde gerçek olmayan hayali akla gelebilir ama Ramazan El Buti bu hikayenin gerçek olduğunu söyler . bize de inanmak düşer:)
değerlerimiz mi şehevi arzularımız mı baskın? bir yiğidin gururu onuru için verdiği savaş... hak ne idi çalınan ne idi ?
kazanılan makamlara yükselmeye mi aşık olunur, yoksa kir ve pas içinde kalmış duygusu ile berrak bir yürege mi ?
maddi ve etrafın şaşasına hiç yüz vermez siyamend bir yandan yüreğinin ateşi diger yanda katı kalbine manevi gülleri atan emir, onda etki oluşturmuş.
aşkın menfi değil de müsbet olanı nedir ? örf adet gelenek neye göre izin verir. doğruluk nasıldır .bu tip soruları usulüne göre muhasebe eden Xecedir .
siyamend dobradır sevdiği için herşeyde vazgeçmiş biri... bütün herşeyini zira karşısılık alıyor sevgide iletişim olduğu zaman dağlar delinir ...
bunlar haz duyulan dünyevi duygulardan arındığı zaman değer ve ulvilik kazanır.
eserde vahşiliği cahilliği giderdikten sonra aşık olması dikkate değerdir
dikkat çeken bir durum şu dağlara sığınan siyamend insanlardan kaçması
hayvanları kendisine yakın görmesi onlara karışmadığım eziyet etmediği sürece hayvanların ona zarar vermediğini insanlardan daha dost olduğunu söyler
ama hiç bir gerekçe olmadan kendisinin sırf aşkı için hayvanı öldürmeye kalkması belki de kendi ile çelişmesi işte en can alıcı nokta burasıdır düşünülmesi gereken nokta budur.

insan benciliiği ve nefsi için kötülük yapar.
Bir aşk hikayesidir. Siyabend sevdiğine kavuşmanın mutluğu ile Xecê ile beraber dağda günlerce yaşarlar birgün Xecê rüyasında bir ceylan görüp yediğini söyler ve keşke şuan olsaydım yeseydim der bunun üzerine Siyabend ona burda beklemesini ve biraz sonra geleceğini söyler ve dağ başında ceylan aramaya koyulur derken bir yerde ceylan sürüsü görür artlarından gidip birini yaralar, yaraladığı ceylan bir uçurumun kenarına gelir Siyabend gidip onu alırken Ceylan aniden ona tekme vurarak uçurumdan aşağı düşmesine neden olur, uçuruma düşen Siyabend bir ağaç dalının kalbine saplamasıyla orda yaralanır ve Siyabend’in aklına o rüyasına giren yaşlı dede gelir rüyasında ona “Sen o kadar çarpışıp kahramanlıklar yapmana rağmen seni tek bir insaoğlunu öldürmeyecek sen yabani bir hayvan ile öleceksin” dediğini hatırlar..

Siyabend burda kalırken Xecê karanlık çökmesine rağmen Siyabend’in gelmediğini görünce telaşlanır ve onu aramaya koyulur derken bir çukurumun altından inilti sesini duyar hemen oraya koşar bakar ki aşağıda Siyabend yaralı halde inliyor bu durumu gören Xecê çok üzülür onla Siyabend orada biraz şiirsel olarak konuşurlar ve Xecê Siyabendsiz bir dünyanın imkansız olduğunu bu dünyada tek yakının o olduğu söyleyerek oda kendisini aşağıya atar ve oda ağacın diğer dalının göğsüne saplanmasıyla ikisi beraber orada can verirler…

Derler ki her yıl Siyabend ile Xecê’nin mezarında kan renginde iki gül biter. Bu güller birbirine sarılmak üzereyken bir deve dikeni de aralarına girer. Bu iki gülün kavuşmasını engeller. Deve dikeni geyiğin boynuzlarıdır.
Bir aşk hikayesidir. Siyabend sevdiğine kavuşmanın mutluğu ile Xecê ile beraber dağda günlerce yaşarlar birgün Xecê rüyasında bir ceylan görüp yediğini söyler ve keşke şuan olsaydım yeseydim der bunun üzerine Siyabend ona burda beklemesini ve biraz sonra geleceğini söyler ve dağ başında ceylan aramaya koyulur derken bir yerde ceylan sürüsü görür artlarından gidip birini yaralar, yaraladığı ceylan bir uçurumun kenarına gelir Siyabend gidip onu alırken Ceylan aniden ona tekme vurarak uçurumdan aşağı düşmesine neden olur, uçuruma düşen Siyabend bir ağaç dalının kalbine saplamasıyla orda yaralanır ve Siyabend’in aklına o rüyasına giren yaşlı dede gelir rüyasında ona “Sen o kadar çarpışıp kahramanlıklar yapmana rağmen seni tek bir insaoğlunu öldürmeyecek sen yabani bir hayvan ile öleceksin” dediğini hatırlar..

Siyabend burda kalırken Xecê karanlık çökmesine rağmen Siyabend’in gelmediğini görünce telaşlanır ve onu aramaya koyulur derken bir çukurumun altından inilti sesini duyar hemen oraya koşar bakar ki aşağıda Siyabend yaralı halde inliyor bu durumu gören Xecê çok üzülür onla Siyabend orada biraz şiirsel olarak konuşurlar ve Xecê Siyabendsiz bir dünyanın imkansız olduğunu bu dünyada tek yakının o olduğu söyleyerek oda kendisini aşağıya atar ve oda ağacın diğer dalının göğsüne saplanmasıyla ikisi beraber orada can verirler…

Derler ki her yıl Siyabend ile Xecê’nin mezarında kan renginde iki gül biter. Bu güller birbirine sarılmak üzereyken bir deve dikeni de aralarına girer. Bu iki gülün kavuşmasını engeller. Deve dikeni geyiğin boynuzlarıdır.
Kitap ı hiç beğenmedim çok bozuk bir Türkçe tercümesi vardı aşkı berbat etmiş eminim bunun arapçası muhakkak çok güzeldi.Ramazan el buti kendisi çok hatip birisidir Siyamendin feci ölümü xfce nin akıbetinin ne olduğunu tam anlatmamış.
...fakat mücadele edip ararken, kaderden daha zayıf olduğunu ve büyüklerin sahip oldukları nam ve şerefin geçici bir serabın ışıltısı olduğunu unutma.
Ne etkili bir büyüdür aşk! Aşk insanın etrafındaki dünyayı başka bir dünyaya ve üzerinde yaşadığı yer yüzünü başka bir yer yüzüne dönüştürmektedir.
İşte ben vahşilerden ve yırtıcı hayvanlardan çok , kendisine insan denen o varlıklardan korkuyorum!
M. Said Ramazan el-Buti
Sayfa 57 - KENT IŞIKLARI
"Hayvanların ağzında gözüken dişler ve sahip oldukları pençeler,bizim ödümüzü patlatmakta. Oysa onlar sadece insanın acımasız zulmünden ve saldırganlığından korunabilecekleri tek silahtır."
İnsanlığın başına takılan en büyük taç, insanlara güzel emeller veren, gizli acılarınnı yansıtan edebi nağmeden başka bir şey olamaz.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Siyamend u Xece
Baskı tarihi:
Kasım 2009
Sayfa sayısı:
157
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789944360043
Çeviri:
Abdulhadi Timurtaş
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Kent Işıkları Yayınları
Bazıları bu hikayenin, başkalarının faydalandığı saygın bir hayatı elde etmek ve haklarına kavuşmak için uzun zamandır mücadele veren bir halkın halini simgelediğini düşünebilir.

Onlar istedikleri gibi düşünebilirler. Ancak unutmasınlar ki benim de mensubu olduğum bu halk, kendisini parçalamakla ve kişiliğine karşı koymakla uyraşıyordu ve uğraşmaktadır.

Bu halk ne zaman kendisine merhamet etmeye ve kendi ayakları üzerinde durmaya başlarsa, kitlelerin kendisşne saygı duyduğunu ve kendilerine yardım etmek için çalıştığını görecektir.

Ayrıca bilinsin ki bu gerçek bir hayat hikayesidir. Kervanlar onu her yere yayarak ve meşhur şarkıcılar özellikle son bölümünü güzel sesleriyle seslendirerek günümüze taşımışlardır. Bu hikaye hakikaten ender halk hikayelerinden biri olma liyakatine sahiptir.

M. Said Ramazan el-Buti

Kitabı okuyanlar 32 okur

  • Meryem Maide Ağalday
  • Ouz can
  • Esmerayy
  • Dicle  Fırat
  • Sümeyra Melek
  • Emin Akın
  • Mehmet eşref gümüş
  • Dilek Tunç
  • Hüseyin K
  • Aşk Kırıntıları

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%53.8 (7)
9
%15.4 (2)
8
%15.4 (2)
7
%0
6
%0
5
%7.7 (1)
4
%0
3
%7.7 (1)
2
%0
1
%0