·
Okunma
·
Beğeni
·
55
Gösterim
Adı:
Son Söz
Baskı tarihi:
Kasım 1997
Sayfa sayısı:
270
ISBN:
9789751011893
Kitabın türü:
Çeviri:
Müntekim Ökmen
Yayınevi:
İnkılap Kitabevi
Rusya'da doğan ve dokuz yıldan beri Fransa'da yaşayan Andreî Makine "Son Sözle, Fransa'da 1996 yılının en büyük iki ödülünü kazandı. Makine, bu romanıyla hem Goncourt Ödülü'nü, hem de Medicis Ödülü'nü aldı. "Son Söz", benzersiz kompozisyonu ile "Rusya'nın karlı sonsuzluğunda kaybolmuş" bir büyükannenin, torununa anlattığı öykülerden oluşuyor. Dünyaya yepyeni, kuşatıcı bir bakışla...
''Altımızdaki toprak değildi, kıymaydı.'' Evet böyle anlatıyordu eski bir savaş gazisi 2. Dünya Savaşı'nın durumunu. Tarihin en kanlı savaşlarından biriydi. Hiç şüphesiz Stalingrad Muharebesi de en şiddetli çarpışma ve en çok ölümün olduğu yerdi. Leningrad ve ünlü Normandiya Çıkartması da bu savaşın olmazsa olmazlarıydı adeta. Nazi Almanyası'nın Kızıl Ordu'ya (Rusya) karşı başlatmış olduğu taarruzlarda çok insan hayatını kaybetmiştir. İşte böyle bir zamanda, acının ve kederin en kötüsünü yaşamış bir Fransız kadın da vardı. İsmi Charlotte. Ve yaşamış olduğu hayatının çoğunu Rusya'da geçirmiştir. Yazarın da belirttiği gibi, '' Rusya'nın karlı sonsuzluğunda kaybolmuş bir Fransız kızıydı O.''

Tüm bu savaş ve kötü günlerden kendini kurtarmış olan büyükanne, yaşamış olduğu Rusya'nın köhne bir mahallesinde, ziyaretine gelmiş olan torunlarına, kendi hayatından kesitler sunar. Bir öykü tadında ama hepsi gerçek tabii ki. Torunlardan olan erkek çocuk ise, anlatılan bu olayları sanki kendi yaşamış gibi zihninde anlamlandırır. Büyükannesinin valizinden çıkarttığı fotoğraflarda büyük bir acı ve keder gözlerine yansır torunlarının. Bizler de bu sahneye eşlik ederiz. Savaşın, açlığın, hüznün gölgesinde.

Eserin anlatış biçimi olarak şunu söylerim ki: Kitap boyunca büyükanne hem kendi geçmişini hem de torunlarıyla kaldığı mekanı anlatırken bayağı karışık olduğunu gördüm. Bir belirsizlik hakimdi. Eser Fransızca'dan çevrilmiş. Çeviriden mi desem bilemedim. doğrusu. Ve yine bu mekan ve zamanda, aynı şekilde erkek torun da kendi hayatından kesitler sunuyor ki bu da eserin esas konusundan uzaklaşıp, kopukluklar olduğunu görüyoruz. Ama vermek istediği fikir ve mana etkilemedi değil. Özellikle şu alıntı çok derin: #26769546 . Yani son olarak çok iyi bir eser de değil, çok kötü de. Puanın düşük olması, anlam bütünlüğünün korunmamasından dolayı. Saygılar...
Kurşuna dizilenler arasında bir tür Gavroche da var, bağışlanmayı gerektirecek yaşta, küçük. Ama hayır. Subay ona da uğursuz bekleme sırasına girmeyi emrediyor, büyükler kadar onun da ölme Hakkı var. ''Seni de kurşuna dizeceğiz!'' diye homurdanıyor cellat başı, ama duvarın dibine gitmeden bir saniye önce çocuk, subaya doğru koşup yalvarıyor, ''İzin verin, bir koşu gidip şu saati anneme vereyim. İki adımlık yer, çeşmenin yanında, yemin ederim, döner gelirim.'' Bu çocukça hile askerlerin yabanlaşmış yüreklerini bile yumuşatıyor, kahkahayı basıyorlar, subay gülüyor, '' Hadi bakalım, koş canını kurtar kerata!'' ve hep öyle gülerekten silahlarını dolduruyorlar. Birden sesler kesiliyor, oğlan koşa koşa gelip duvarın dibine dizilmiş olanların yanında sıraya giriyor, ''Geldim işte!'' diye bağırıyor.
Bir asker, izbenin kapısında, gözleri karısının gözlerine dalmış ve ancak ''İşte döndüm...'' diyebilecek kadar bir zamanı var, o yaralarla, düşüp ölmeden önce.
''İnsanlar çok konuşuyorlar, susmaktan korkuyorlar da ondan. Boyuna konuşuyorlar, makine gibi, yüksek sesle ya da kendi kendilerine, çünkü herkese ve her şeye yapışan bu bulamaçla sarhoş oluyorlar. Havadan, sudan, paradan, aşktan ya da hiçbir şeyden konuşuyorlar. Yüce sevdalarını anlattıkları zaman bile yüz kez çiğnenmiş sözler, cılkı çıkmış tümceler kullanıyorlar. Konuşmuş olmak için konuşuyorlar. Sessizliği bozmak için...''
''...gündüz, 'gerçek yaşamı', geceyi beklemek için harcanan yararsız bir zaman dilimiydi.''

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Son Söz
Baskı tarihi:
Kasım 1997
Sayfa sayısı:
270
ISBN:
9789751011893
Kitabın türü:
Çeviri:
Müntekim Ökmen
Yayınevi:
İnkılap Kitabevi
Rusya'da doğan ve dokuz yıldan beri Fransa'da yaşayan Andreî Makine "Son Sözle, Fransa'da 1996 yılının en büyük iki ödülünü kazandı. Makine, bu romanıyla hem Goncourt Ödülü'nü, hem de Medicis Ödülü'nü aldı. "Son Söz", benzersiz kompozisyonu ile "Rusya'nın karlı sonsuzluğunda kaybolmuş" bir büyükannenin, torununa anlattığı öykülerden oluşuyor. Dünyaya yepyeni, kuşatıcı bir bakışla...

Kitabı okuyanlar 1 okur

  • İsmail | Synergy

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%0
9
%0
8
%0
7
%0
6
%100 (1)
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0