Tanrı Kimseyi Duymuyor

6,0/10  (1 Oy) · 
3 okunma  · 
0 beğeni  · 
432 gösterim
Çağdaş Türk edebiyatının güçlü kalemlerinden biri olan Özen Yula, Tanrı Kimseyi Duymuyor’da insanlık adına bir yakarışı gözler önüne seriyor. Bastırılmış cinsellik, şiddet, aşk ve namus kavramlarının önplana çıktığı bu öykülerde, Tanrı tarafından terk edilmiş olanların toplumdan dışlanıp nasıl yok saydıklarına şahit oluyoruz. Kahramanların birçoğu farklı çağ ve coğrafyalarda yaşamış olsa da aslında her biri kendi “Tanrı”sını arayan insanlar. Özen Yula; iç içe geçmiş, acı umutsuzluk barındıran öykülerde, okuyucuyu da kendi “Tanrı” anlayışını sorgulamaya davet edip içindeki bastırılmış duyguları gün yüzüne çıkarıyor.
  • Baskı Tarihi:
    Nisan 2011
  • Sayfa Sayısı:
    166
  • ISBN:
    9789752898615
  • Yayınevi:
    Everest Yayınları
  • Kitabın Türü:

Kitaptan 7 Alıntı

Asude Bilgi 
01 Tem 2015 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Şimdi istediğim tek şey kalbimin kilidini gözlerinin anahtarı ile sımsıkı kilitleyip ummanın en derininde yanan ateşin kalbine atmaktır. Orada öyle erimeli ki o anahtar, kendi kalıbından çıkıp senin suretine bürünmeli cayır cayır yanarken. Ama her şey için çok geç, bütün kararlar, karanlıklar, karalar icin geç; aklar, allar ille de ummanlar için geç.

Tanrı Kimseyi Duymuyor, Özen YulaTanrı Kimseyi Duymuyor, Özen Yula
Asude Bilgi 
01 Tem 2015 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Seni sevmek göle kafasını sokup nefessiz kalıncaya kadar beklemek, beklemek, beklemek, aniden kafasını sudan çekip olanca gücüyle havayı ciğerlerine doldurmak gibi miydi yangın yerine benzer bir çölde? Bir boğuntunun kıyısında ayaklarını suya sokup serinlemeyi umut etmek; ama asla başaramamak mıydı sevmek? Ikisi de değil miydi yoksa?

Tanrı Kimseyi Duymuyor, Özen YulaTanrı Kimseyi Duymuyor, Özen Yula

tanrı biliyor,çok şey istemedim şu hayattan. sakin,huzurlu, yüzü durgun göllere benzer bir hayatım olsun istedim. o tanrı'nın bana layık gördüğü ise hep gölün tabanındaki çamur tabakası oldu

Tanrı Kimseyi Duymuyor, Özen Yula (Sayfa 87)Tanrı Kimseyi Duymuyor, Özen Yula (Sayfa 87)

Çocuğum olmadı. Pek de istemedim. Gazını çıkarmak gerekecek, uykusuz kalacağım hastalanacak maması, kakası bin tane masraf kapısı. İstemedim. Sonra büyüyecek. Asi bir şey olacak. Geceleri bekleyeceğiz uykusuz. Ya içkiye-uyuşturucuya bulaşacak, ya gereksiz bir şeylerle ömür tüketecek. Onu doğurtup böyle rezil bir dünyaya getirdiğim için benden de annesinden de nefret edecek. Yaşlılığımızda ufak ufak intikamlar almaya başlayacak bizden. Getirmesi gereken şeyleri unutacak, faturalarımızı yatırmayacak, kendi evinde sürekli sorunlar yaşayacak, eşiyle, çocuklarıyla problemleri olacak. Çekilir dert değil.

Tanrı Kimseyi Duymuyor, Özen YulaTanrı Kimseyi Duymuyor, Özen Yula

Yaşlanınca bize bakar diye çocuk yapanları da asla anlayamadım. Çocuk bakmıyor ki! Çekip gidiyor. Eskiden olsa bakardı; ama artık devir değişti.

Tanrı Kimseyi Duymuyor, Özen YulaTanrı Kimseyi Duymuyor, Özen Yula

Bazı hayvanlar ile insanlar yaşlanmadan ölmelidirler. Vücutları kendilerine ihanet etmeden, istedikleri an, istedikleri gibi hareket edebilme yetilerini kaybetmeden önce.

Tanrı Kimseyi Duymuyor, Özen YulaTanrı Kimseyi Duymuyor, Özen Yula