·
Okunma
·
Beğeni
·
241
Gösterim
Adı:
Uçup Giden Bir Kuş
Baskı tarihi:
Mart 2016
Sayfa sayısı:
138
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786056533785
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Verita Kitap
"Senin cennetine,cehennemin üzerime yapışmış izleriyle gelmekten korkuyorum."

Uçup Giden Bir Kuş, gündelik yaşamın cenderesinde, geçmişin yükü ve geleceğin belirsizliği arasında var olmaya çabalayan bir kadının hikâyesi. Bu kitap, şehrin yoksul bir mahallesindeki bir bahçe katında, iki küçük çocuğunun ihtiyaçları ve İran'dan kaçıp gitmek isteyen kocasının arzularıyla boğuşurken, bir yandan da kendi pişmanlıkları, çelişkileri ve özlemleriyle yüzleşen bir kadının yaşamı hakkında. Uçup Giden Bir Kuş, yayımlanmasının ardından İran'da büyük yankı uyandırdı, çevrildiği dillerde ilgiyle karşılandı. Modern İran edebiyatının en güçlü kalemlerinden Feriba Vefi, Uçup Giden Bir Kuş'la ilk kez Türkçede. Bir mutluluk arayışının sade, içten ve sarsıcı hikayesi.
138 syf.
·1 günde·Puan vermedi
1963 yılında İran'ın Tebriz kentinde dünyaya gelen, aslen Azerbaycanlı olan Feriba Vefi uzun bir süre dergilere öykü yazdıktan sonra 1996 yılında ilk öykü kitabı olan Sahnenin Derinliğinde'yi yayımladı. Bu öykü kitabını; Gülerken Bile, Tarlan, Tibet Rüyası, Sokaktaki Sır ve Mehtap adlı romanları izledi. Uçup Giden Bir Kuş ise, Vefi'nin 2002 yılında yayımlanan ve oldukça ses getiren, Huşeng Gülşiri Ödülü, Yelda Edebiyat Ödülü, Mehregan Ödülü ve İsfehan Roman Ödülü gibi, İran edebiyatının hatrı sayılır ödüllerini göğüsleyen ilk romanı.

Uçup Giden Bir Kuş, İran'da yaşayan, tekdüze bir hayat sahibi, geçmişi hiç olmayan, geleceği düşlemeyen bir ev kadınının hayatının perdelerini aralıyor. Emir adında bir kocası, Şadi adında bir kızı ve Şahin adında bir oğlu olan karakterimizin ismi ise eserde verilmiyor. Salt bu isimsizlik bile kadın olmanın zorluklarını, kadınlığın hiçliğini okura göstermeye yetiyor zannımca. Ekonomik olarak orta halli bir aileden gelen ve yine dengi bir adamla hayatını birleştiren kadın, yıllar boyu süren evlilik hayatınca tam dokuz ev değiştirmiştir, çünkü ona göre kiracı olmak zordur.

"Ev sahipleri şeytan değil, ama tıpkı şeytan gibi ruhunuzu ele geçirebilirler."

Nihayet banka kredisi ile bir ev alırlar. 50 metrekarelik, sıvaları dökülmüş eski bir apartman dairesi olan bu ev, kadın için bulunmaz bir nimet, bulunmaz bir zenginlik hatta tam anlamıyla özgürlük sebebidir. Fakat kocasının düşünceleri bu yönde değildir, özgürlük denen kelimenin; değersiz, küçük şeyler için kullanılamayacak kadar önemli olduğunu belirten Emir, gözleri yukarıda ve dışarıda bir adamdır. İşyerinden, evinden, mahallesinden, karısından, çocuklarından ve kıt kanaat yaşamaktan memnun olmayan Emir'in tek hayali Kanada'ya giderek orada çalışmak ve oraya yerleşmektir.

Kadın, ailesinin "artık erkek doğsun" umutlarıyla, dört gözle beklediği üçüncü kızıdır. Çocukluk yıllarında, anne ve babası tarafından hor görülüp, her fırsatta aşağılanmasının yarattığı buhranlar, kendi evlilik hayatında da peşini bırakmaz. Annesi ile oldum olası bir anne-kız ilişkisi kuramayan karakterimiz, eser içerisinde sıklıkla yararlanılan geri dönüş teknikleri aracılığı ile çocukluk yıllarına inmekte ve acı anılarını birer birer hatırlamaktadır.

"Annem musluğu açıp, "Soyun," dedi. Bir yandan sızlanıyor bir yandan küfrediyordu...Soğuk su hortumunu bacaklarıma tuttu. Cildim tavuk derisi gibi diken diken oldu. Titriyordum... Bana ettiği küfür sırtıma vurduğu yumrukla birleşti. Soğuk suyun altında bir kurbağa gibi zıplamaya başladım. Vücudum soğuktan elektrik çarpmışcasına titriyordu. Ağladım. Annem vücudumu morartmıştı."

Gerek kocası gerekse ailesi tarafından önemsenmeyen, yıllardır her sıkıntıya göğüs geren, her anlamda özverili tavırlar sergileyen kadın, bir nevi kimlik arayışındadır. Anne, baba, eş, hizmetçi, öğretmen, evlat, kardeş...Kadın, tüm bu rollerin ağırlığı altında ezilse de, yine de yılmayan, direnen bir profil çizer ve kocasından, yuvasından vazgeçmemek için mücadele eder.

"Klima serinliğini sevmem, çünkü Emir yazın sıcağında güneş altında çalışmak zorunda. Öğle uykusuna dalamıyorum, çünkü Emir'in böyle bir fırsatı yok. Dostlarımla buluşmuyorum, çünkü Emir buluşamıyor. Emir bir köledir, işgücünü daha şimdiden önümüzdeki yirmi yıl için satmış bir köle. Emir önümüzdeki yirmi yıl bankaya borçlu kalacak. Banka onun işgücünü satın almış. Olamaz, Emir'in ensesi güneşin sıcağında yanarken, benim cildim iyi beslenmekten parlamamalı. Bu insaflı değil. Emir adalet arıyor ama aradığı adaleti hiçbir yerde bulamıyor. Çocuklar yaramazlık yapıyor. Emir'e göre o bize, bu hayata zincirlenmiş. Ne zamana kadar? Ölünceye kadar.
Emir para kazanıyor, biz harcıyoruz. Biz tüketiciyiz."

Uçup Giden Bir Kuş, oldukça vurucu cümlelere sahip, akıcı bir üslup ile kaleme alınmış, feminist çığlıkları duyulan, 136 sayfalık minik bir roman. İran cephesini baz alarak, dünyaya kadın kimliği ile gelmenin sorunlarını, evlilik hayatında karşılaşılabilecek olası problemleri ve insan olarak içine sürüklenilen çıkmazları masaya yatıran bu eseri markaja almanız önemle rica olunur. Kadınlığın zaten bir hayli zor olduğu bizim gibi coğrafyalarda, erkekler olarak lütfen bu zorluğu daha da katlamayın. Bakın ne diyor Mustafa Kemal:

"Bir toplum, cinslerden yalnız birinin yüzyılımızın gerektirdiklerini elde etmesiyle yetinirse, o toplum yarı yarıya zayıflamış olur. Bizim toplumumuzun uğradığı başarısızlıkların sebebi, kadınlarımıza karşı yapılan ihmal ve kusurdur."
138 syf.
·2 günde·9/10 puan
Çağdaş Iran edebiyatından, tanışılması gereken "kadın" bir kalem. Tanıştığıma memnun oldum çok.

Bir kadın- sıradan, evli iki çocuk annesi ve bir erkek karısı, 3 kız kardeşin en sessizi, erkek olur umuduyla dünyaya getirilmişi, annesiyle çatışmışı, içinde fırtınalar koparken dışarıya hiçbir şey belli etmeden hayatına devam edeni, mutsuzu, çok mutsuzu, isimsiz bir kadın- mevzu edilen. Normalde böylesi sıradan bir hayatın romanı olur mu ki ama olmuş, yazar başarmış, altından kalkmış bu işin.

Iranda geçen bu hayat hikayesi, mutsuz, kimliksiz, kaderin kapanına kısılmış, erkek eş bireyin üstün tutulup her türlü hak ve özgürlüğe sahip olurken kadının sorumlukları altında kadınliğını üstün fedakarlıkla elinin tersiyle itmek zorunda bırakıldığı bu hepimizin çok iyi ve çok yakından bildiği, tanıdığı bu hayat(sız hayat) hikayesini al Türkiye'ye Istanbul'a taşı sırıtmaz. Öyle bizden, o kadar bizden yani. Orta Doğu'da aile, kadın,erkek ve evlat olmak üzerine günlük hayattan oldukça doğal bir yaşamak anlatısı bu kitap. Anlatılanlar bize çok benziyor, sahi coğrafya kaderdi değil mi?

Kısacık ama etkileyici, sıradan ama güçlü, çevirisi de bir o kadar başarılı bu romana şans verin. Sizi etkileyecek.
138 syf.
·4 günde·Puan vermedi
Çok güzeldi. Kısacık tek nefeslik bir okuma ama içinde kocaman bir kadın çıkmazı. Geçmiş ve gelecek arasına sıkışmış bir kadın. Çok basit cümleler bu kadar güzel verebilirdi duyguyu.
138 syf.
·3 günde·8/10 puan
Orijinal adı "Perende-i Men" ("Zirzəmi quşu") adlı romanı Azərbaycan əsilli yazıçı Fəriba Vəfinin ilk romanıdır. Roman İranda çox böyük rəğbətlə qarşılanıb. Müəllif elə həmin il romana görə “Qolşiri” və “Yəlda” ədəbiyyat mükafatlarına layiq görülüb.
İranda 30 dəfədən çox çap edilən “Zirzəmi quşu” ingilis, italyan, ispan, alman və türk dillərinə tərcümə edilib.
Romanın hekayəsini nəql edən obraz otuz beş yaşlarında, bir oğlu və bir qızı olan qadındır. O, bank işçisi Əmirin həyat yoldaşıdır. Ağır həyat şərtlərində ailəsinin birliyini qoruyub saxlamağa səy göstərən, əmək verən qadın eyni zamanda roman boyu öz şəxsiyyətini də axtarmaqdadır. Ailə ocağını qorumaq üçün hər cür fədakarlığa razı olan İranlı qadın obrazını həm keçmişdə, həm də gələcəyin bilinməzliyində görürük. Nəql etdiyi hadisələrlə sanki keçmişi ilə gələcəyi arasında sıxışıb qalıb, tez-tez qorxularını, peşmanlıqlarını, həsrətlərini dilə gətirir.
Qadın özünü axtarmaqdadır. Harda olduğunu tapa bilmir. Övladdır? (romanda qəhrəmanın valideynlərindən də bəhs edilir). Anadır? Həyat yoldaşıdır? Müstəqil fərddir? Başı ailə qayğılarına, uşaq tərbiyəsinə o qədər çox qarışıb ki, özünü unudub, özü ilə məşğul olmağa imkan tapmır. Amma özünə bol-bol zaman ayırmaq arzusundadır, hətta oxucu bunu arzu kimi yox, həsrət kimi də hiss edə bilər. Qadın yalnızdır, ətrafındakılar isə onu başa düşmürlər, yaxud da yanlış anlayırlar. Bununla yanaşı bəzən fədakarlığında sərhədi aşma görürük. Məsələn, həyat yoldaşı Əmirə layiq olmadığı duyğu və ifadələri bəxş edir. Əmir sözdə ailənin bir olmasından dəm vursa da, əməldə birliyi görünmür. Ailəni buraxıb başqa şəhərlərə gedir, məsuliyyət hissi zəifdir. Bütün ağır yükü qadının çiyinlərinə yükləyir. Bunun qarşısında qadının "Gündüz yuxusuna dala bilmirəm, çünki Əmirin belə bir fürsəti yoxdur", deməsi fədakarlığın müzakirə olunacaq nöqtəsidir.
Qadın ana rolunda da rahat deyil. Uşaqlarının inkişafından daim qayğılıdır. Öz anasının uşaqlıqda göstərdiyi laqeydlikdən sarsılıb, bu onun xatirəsində qorxu qarışıq üzüntülər buraxıb. İndi həmin şeylərin öz qızında olmaması üçün qoruyucu ana rolunu artırıb, qızını hər addımda başa salır, özü kimi qorxaq və titrək böyüməsini istəmir və bunun üçün səy göstərir.
Romanda ən ağır rol isə qadının övlad roludur. Atası ilə, xüsusən də anası ilə olan problemli münasibətlər qəhrəmanın keçmişi ilə bağlı hekayələrində qarşımıza çıxır. Cəmiyyət tərəfindən qəlibə salınmış sakit qız roluna sahiblənən qəhrəman dünyaya oğlan deyil, qız gəldiyi üçün peşmandır. Çünki hər fürsətdə anası tərəfindən əzilir, hissləri alçaldılır.
Sadaladığım hər üş rolda qadın özünü tapa bilmirsə, sual olunur, ona özünü tapması üçün nə yetmir? Hansı nöqtədə boşluq var? Bu suala yazıçı özü romanın bir hissəsində, məktubda işarə edib:
"Bəlkə də eşq insanın öz daxilindədir. Eşqə viza sənədi kimi baxıram; onunla dünyanın hər yerinə gedib yaşamaq mümkündür" (səh.70).
Bəli, doğrudan da:
Eşqdir mehrabı uca göylərin,
Eşqsiz ey dünya nədir dəyərin?!
https://www.ceylanmumoglu.com/...n-ozunuderk-problemi
138 syf.
·Beğendi·10/10 puan
Feriba Vefi; henüz ülkemizde pek tanınmayan (ki bunu sadece “Uçup Giden Bir Kuş” kitabının dilimize çevrilmesinden kaynaklandığını düşünüyorum) Modern İran Edebiyatı’nın en güçlü kalemlerinden biridir. Yazı hayatına daha çok kısa öykülerle başlayıp tanınmış, bu öykülerini kısa süre içerisinde romanları takip etmiştir.
Uçup Giden Bir Kuş; gündelik yaşamın sıradanlığına sıkışmış, biri kız biri erkek iki evlat sahibi bir annenin, çocukları, eşi, kız kardeşleri ve anne-babası ile yaşadıklarını, belirli bir olay örgüsünden uzak, daha ziyade ruhsal iniş-çıkışlarını kendi ağzından anlatan içten ve sade bir roman. Kitapta; hayatının son zamanlarını Alzheimer olarak geçiren babasına hayranlık ve büyük sevgi duyan, fakat ancak öldüğünde kendini ona yakın hissedebilen, çocukluğundan beri tüm yaşananlar karşısında sürekli bir sızlanma içerisinde bulunan annesine duyduğu öfke ve kırgınlığı açığa vuran ve geçmişin getirdiği yükü her daim omuzlarında hisseden bir kadının anılarını, pişmanlıklarını, özlemlerini ve tüm bunların yarattığı çelişkileri net bir şekilde bulabilirsiniz. Bunların yanında, ailesine daha iyi bir yaşam standartı sağlamak için İran’dan kaçıp başka bir ülkeye gitmek isteyen kocasının arzularına, geleceğin belirsizliğinden kaynaklanan korkuları ve karamsarlığı yüzünden tepkisiz kalmasına da şahit oluyorsunuz.
“Senin cennetine, cehennemin üzerime yapışmış izleriyle gelmekten korkuyorum.”
İranlı olmasından dolayı mı, yoksa belirli bir olay örgüsünden uzak olup çoğunlukla ruhsal boyuttaki açıklamalarından dolayı mı bilemiyorum ama ben kendimi sanki Sadık Hidayet’in kadın versiyonunu okumuş gibi hissettim. Elbette Sadık Hidayet kadar derin, aşırı karamsar ve hatta şiddet eğilimli bir ruh halini kesinlikle betimlemiyor. Feriba Vefi kitabını, bu ruhsal betimlemeleri sade bir şekilde yansıtan, hisleri olduğu gibi aktarabilen, yumuşak, kadınsı, “ajitasyon”dan ve felaketler zincirinden uzak bir tarzla kaleme almış. Dolayısıyla sıkılmadan ve içiniz kararmadan rahatlıkla okuyabileceğiniz bir roman yaratmış.
“Gelecek neye benzer? Gelecek, Emir’in parkta bana gösterdiği buruşmuş zarfa benzeyen yaşlı kadın gibi olmalı. Geleceği düşünemiyorum. Neyden müteşekkil olduğunu bilmiyorum. Bu yaşa gelinceye kadar geleceği düşünüp durdum, ama şimdi her gün biraz daha büyüsünü kaybeden o belirsiz şeye yeterince yaklaştım. Artık tam burada durmak istiyorum.”
“Çocuk dövülerek büyümez, çocuk aşağılamakla büyümez. Boyu uzar, ama hiçbir zaman büyümez.”
Yorumumu iki alıntı ile bitirmek istedim. Umarım kendisinin daha fazla romanı dilimize çevrilir. Çünkü okuduğunuzda eminim ki kitabın tadı sizin de damağınızda kalacak.
Saygılarımla….
138 syf.
·2 günde·Puan vermedi
Bu kitapta altı çizilecek satır yok, paragraflar var. Tek başına alıntılasak çok anlam ifade etmeyecek cümleler bütünün parçası olduklarında İnanılmaz keyifliler. Bir kadının çocuklarıyla, eşiyle , annesiyle en çok da kendisiyle hesaplamaları, anıları... Kitapta bir kurgu beklemeden, yolun sonuna varmayı değil de yolda olmayı seviyorsanız, edebi hazlar almak için doğru seçim...
138 syf.
·1 günde·Beğendi·8/10 puan
1000kitap uygulamasında daha önce bilmedigim az okunan ama okuyucusu tarafından yüksek puan almış kitapları araştırırken buldum Feriba Vefi ve Uçup giden bir kuş romanını ve hemen okuma listeme aldım. İyi ki de bulmuş ve listeme almışım.
Kitap oldukça kısa tek seferde okunabilecek bir kitap, 138 sayfa olmasına rağmen sayfalar oldukça boş kullanılmış bu yüzden aslında 100 sayfaya sığacak bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
Feriba Vefi romanında evliliğinde sorunları olan bir kadının penceresinden hem evliliğini hem de geçmişe ait aile tramvalarının kadında yaşattığı sorunları çok güzel dile getirmiş. Çok sade bir dil kullanmış ama yaptığı tasvirler, benzetmeler ve ironilerle kitaba büyük renkler katmış.
Geçmişte ki tramvalarını düşünürken babasına hem sevgi beslerken hem de ondan nefret ettiğini gördüğümüz roman kahramanı aynı şeyi yıllar sonra kocası içinde düşünüyor. Kocasının dizine başını dayarken aslında ondan uzaklaşmak da istiyor diğer taraftan.
Annesi ile çok durağan ve sevgisiz bir ilişkisi var, çocukken yaşadığı anıları hatırlarken annesi ile ilgili iyi hiç bir şey hatırlamıyor nerdeyse ve kendi çocuklarına iyi anne olmaya çalışıyor diğer taraftan ve kocasına iyi bir eş olmaya.
Kitabın hemen tamamında çok vurucu cümleler hatta paragraflar var. Çok başarılı bir kitap Uçup Giden Bir Kuş...
138 syf.
·2 günde·8/10 puan
Uçup giden bir kuş, Tahran’da yaşayan otuz beş yaşındaki bir kadının hayatını anlattığı ve üzerine düşündüğü bir roman. Kısa bölümlerle anlatılan ama her cümlesinde insanı vuran bir yapısı var. İki küçük çocuk ve sürekli kaçmayı, başka yerde yaşamayı hayal eden kocası ile küçücük evlerine sıkışıp kalmış ve hayatı boyunca yeteri kadar yüzleşemediğini fark eden bir kadının hikâyesi.

Anlatıcı kendine ve kendi sorunlarına fazlasıyla kapılmış. İran’da yayınlandığı an kitap büyük sükse uyandırmış. Ama okuyunca bunun sürpriz olmadığını anlıyorsunuz. Her seferinde evliliğini ve kocasını eleştiriyor. Sürekli başka bir yerde yaşamak hayali ile de İran’daki yaşamdan duyulan memnuniyetsizliği açıkça dile getiriyor. Hem umut verici hem de çok karanlık bir roman sunuyor yazar. Ama yine de çarpıcı!

‘’Bence vize olarak sevgiyle her yere gidebilir ve orada yaşayabilirsin. Ama gerçekten cebimde böyle bir iznim yok. Oraya taşınmaktan ve cebim boşken kaybolmaktan korkuyorum.’’
Yürümek iyidir. Her zaman iyi. İşe yarıyor. Yoksulsun ve taksi pahalı ya da zenginsin ama vücudundaki yağları eritmek istiyorsun; yürümek işe yarar.
Düşünmek istiyorsan yürürsün.
Fikirden, hayalden arınmak istiyorsan yine yürürsün.
Kalabalık sokaklarda hayatı hissetmek için yürümen lazım.
İster yaşlı ol ister genç insanların merhametsizliğini ve kötülüğünü unutmak için yürümelisin.
Feriba Vefi
Sayfa 101 - VERİTA YAYINLARI
"Belki de aşk insanın kendi içinde. Aşkı bir vize gibi düşünüyorum; onunla dünyanın her yerine gidip yaşamak mümkün."

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Uçup Giden Bir Kuş
Baskı tarihi:
Mart 2016
Sayfa sayısı:
138
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786056533785
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Verita Kitap
"Senin cennetine,cehennemin üzerime yapışmış izleriyle gelmekten korkuyorum."

Uçup Giden Bir Kuş, gündelik yaşamın cenderesinde, geçmişin yükü ve geleceğin belirsizliği arasında var olmaya çabalayan bir kadının hikâyesi. Bu kitap, şehrin yoksul bir mahallesindeki bir bahçe katında, iki küçük çocuğunun ihtiyaçları ve İran'dan kaçıp gitmek isteyen kocasının arzularıyla boğuşurken, bir yandan da kendi pişmanlıkları, çelişkileri ve özlemleriyle yüzleşen bir kadının yaşamı hakkında. Uçup Giden Bir Kuş, yayımlanmasının ardından İran'da büyük yankı uyandırdı, çevrildiği dillerde ilgiyle karşılandı. Modern İran edebiyatının en güçlü kalemlerinden Feriba Vefi, Uçup Giden Bir Kuş'la ilk kez Türkçede. Bir mutluluk arayışının sade, içten ve sarsıcı hikayesi.

Kitabı okuyanlar 32 okur

  • MAVİ
  • Elif Çiçek
  • Salih Yaz
  • Seda Bera
  • Zhk T
  • Ayla çolak
  • Seda Kaya
  • Öznur
  • Oya
  • TUNA TURAN

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%26.7 (4)
9
%33.3 (5)
8
%33.3 (5)
7
%6.7 (1)
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0