Uçurum İnsanları

8,2/10  (31 Oy) · 
100 okunma  · 
27 beğeni  · 
1.897 gösterim
Uçurum İnsanları üzerinde güneş batmayan ülke olarak bilinen İngiliz İmparatorluğu'nun karanlık yüzüne dair birinci elden bir tanıklık...
Jack London 1902 yılında, birkaç aylığına şehrin yoksul semtlerinden Doğu Yakası'nda yaşamak üzere Londra'ya gelir ve halktan biri gibi zaman geçirir. Burada, işçi hareketinin büyük bedeller pahasına kazandığı hakların hiçe sayıldığı bir ortamla, insan onuruna yakışmayan büyük bir fakirlik ve sefaletle karşılaşır. Karnını doyurmak için kaldırımda bulduğu meyve çöplerini yiyen aç insanlar, hastalıkların ve pisliğin kol gezdiği sokaklarda uyuyan evsizler, başıboş bırakılmış bitkin ve sahipsiz çocuklar, hepsi dehşet verici bir çukurun içine düşmüş gibidir. İlk sayfasından itibaren okuru içine çeken Uçurum İnsanları, zenginlik ve refahın gerisindeki yoksulluğu doğrudan ve çarpıcı gözlemlerle anlatıyor. "Başka hiçbir kitabım için yoksulların ekonomik açıdan aşağılanmasını inceleyen Uçurum İnsanları kadar kalp ağrısı çekip gözyaşı dökmedim."
Jack London
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Mart 2014
  • Sayfa Sayısı:
    222
  • ISBN:
    9789750514418
  • Çeviri:
    Yiğit Yavuz
  • Yayınevi:
    İletişim Yayınevi
  • Kitabın Türü:
Aykut 
 30 Eyl 2016 · Kitabı okudu · 4 günde · 8/10 puan

Jack London'un bizzat kendi gözlemleri ile yazmış olduğu kitabı Uçurum İnsanları birçok gerçeği gözler önüne seriyor. 1902 yılı Londra'sını "uçuruma inerek" anlatan Londra yine ustalığını sergiliyor. Gerek yazılış amacıyla, gerekse de korkusuz kalemiyle. Öncelikle nedir bu Uçurum İnsanları, diyerek başlayalım.

Uçurum İnsanları, 1902 Londra'sındaki fakir ve 'görünmez' olan halktır. İki bölgeden oluşur o yıllarda Londra; Batı Yakası ve Doğu Yakası. Batı Yakası zengin kesimin yaşadığı bölge iken Doğu Yakası da tam aksine, sefalet içinde yaşamaya çalışan evsiz, fakir, yardıma muhtaç, ağır işlerde çalıştırılan ve toplumca 'yararsız' damgası yemiş insanların hayata tutunmaya çalıştıkları, yazarın "uçurum" olarak tanımladığı bölgedir. Jack London başta da söylediğim gibi bir şekilde bu toplum yapısına kamufle olmuş şekilde o halkın arasına karışır. Amacı hem gözlem yapmaktır hem de bunları tüm dünyaya duyurmak, açıklamaktır (Belki de bu eserinin diğer eserleri kadar yankı bulamamasının sebebi de budur; doğruları açıklamak). Üzerine eski denizci kıyafetleri bulup "uçurum"a iner ve çoğu şey hakkında tecrübe sahibi olur.

Doğu Yakası'nda yaşayan (buna ne kadar yaşamak denir?) insanlar neler çekmiyor ki. Sefalet içinde 'bırakılmış' insanların hayatları gerçekten çok acı. İnanın okurken insanın içi burkuluyor. Uçurum insanlarının hayata boşvermişliği anlatılıyor örneğin: Hayatlarının amacı yalnızca "o gün hayatta kalmak" olunca insanların, büyük bir boşluğa düşüyorlar. Dolayısıyla bir gün bu sefillik içinden kurtulacaklarına dair inançları kalmıyor. Çoğu en sonunda ya düşkünler evinde ölüp gideceğini, ya da delireceğini düşünüyor bu insanların. İstemli ya da istemsiz.

Üstelik toplumun ve toplumun belirli kuruluşlarının da kendi sorumluluklarını yine onların üstüne atmaları da ayrı bir acı verici durum. Şöyle ki, eğer biri sefaletten ya da yokluktan öldüyse bunu ölen kişinin üstüne atarlar. "Çalışıp kazansaydı" derler. Üstelik bu suçlama durumunda da yaşanılan 'rahatlamaya' mahkumdur toplum. Oysa ki suç tüm toplumda aranmalıdır. Suç sistemde, yönetimde aranmalıdır. İnsanları makine yerine koyup, sağlığını hiçe sayıp sadece para denilen kavram için çalıştıran kişilerde aranmalıdır suç. Kitapta anlatılan sistem öylesine çarpıcıdır ki parasız insanlara yine para cezaları vermeleri, tüm bu sefalete dayanamayıp kendini öldürmeye teşebbüs edip de başarılı olamayanlara da ceza vermesi ayrı bir ironidir. Öyle ki, hayatlarını 'kendilerini öldürmesine izin vermeyecek kadar önemseyen' devlet bu sefer de onların hayatlarını kendi sömürmekte, söndürmektedir.

Kitapta beni etkileyen birkaç bölümü paylaşmak istiyorum, bunun kitap hakkında da bir tanıtım olacağı kanaatindeyim: O zamanlar havagazı saati denilen sistemler mevcuttu; fatura yatırılması karşılığında evlere belirli miktar gaz veren cihazlar. Fatura ödeyemeyen bir uçurum ailesi anlatılıyor örneğin. Havagazı saatine cihaz yerleştiren bir aile. Hayır kaçak olarak kullanmıyorlar, bu cihaz gazı, belirli bir miktar para atılması karşılığında veriyor. O cihaza dahi kimi zamanlar para atamayacak durumda olan aile, şanslı oldukları zamanlar o cihaza birkaç peni atıp yemeklerini ısıtabiliyor. Ama bu işlem bile yarım yamalak oluyor; bir peni karşılığında verilen gaz çok az olduğundan yemeklerin çoğu yarı pişmiş yeniliyor evde. Buradan neye varabiliriz? Uçurum insanlarının dürüstlüğüne. Onu sömüren devlete karşı yine de hile yapmıyor, onlar o aileye karşı her türlü hileye başvurur iken.

Günün kimi saatleri sokakta yatmalarına dahi izin verilmeyen uçurum insanlarının çoğu da fazla zorluk çekmemek adına yaşlanmadan ölmeyi isteyecek kadar umutsuz haldeler. Düşünebiliyor musunuz, zorluk çekmemek için yaşamayı istemeyecek kadar sefil halde bulunan insanlar... Öyle aileler, insanlar anlatılıyor ki okurken zorluk çekiyorsunuz. Yağmur yağdığı için bir köprünün altına sığınıp orada uyumak isteyen bir uçurum insanını kovalıyor oradaki polis. O da polise şöyle diyor "Ne o? Yoksa Tanrı'nın belası köprüyü çalacağımı mı sandın?"

Kitaptaki tek kötü yön çok fazla rakamsal bilgi ve gazete haberi verilmesi bana göre. Ama orada yaşananlar bu gibi somut gerçekler olmadan da nasıl anlatılabilirdi ki, diye de sormuyor değilim kendi kendime. Her dört yetişkinden birinin halkın yardımına muhtaç halde öldüğünü söylüyor London. Düşkünler evinde, hastanede ya da tımarhanede meydana geliyor bu ölümler. Aslında, kitap hakkında saatlerce konuşulabilir fakat çok uzatmak istemiyorum. Daha birçok şey anlatılıyor, para uğruna verilemeyecek fedakarlıklar vermek zorunda kalan insanlar; kadın veya erkek. İşçi olarak girdiği fabrikada bacaklarını kaybettikten sonra 'susma' parası alan insanlar. Zor iş koşulları nedeniyle on yedi - on sekiz yaşlarında ölen kızlar, çalmanın anlamını bilmeden, hayatta kalmak uğruna çalmak zorunda kalan ve sonra yakalanan oğlanlar. Bir kesim tarafından unutulunca rahatlanılan insanlar; uçurum insanları.

Okunası bir eser Uçurum İnsanları. Bazı gerçekleri insanın gözleri önünde açıklayan korkusuz bir kitap. Yazarı gibi kitabı da öyle. Son olarak bir alıntı ile incelememe son veriyorum. Uçurumda olmayışımız, onları görmemizi engelleyemez zannımca, onları unutmayalım.

"Çaldığı parayı ne şeker, ne kek almak ne de eğlenmek için harcamıştı; sadece yiyecek almıştı.
'Peki neden kadından yiyecek istemedin?' diye sordu hakim, ses tonunda burukluk vardı. 'Eminim ki sana yiyecek bir şeyler verirdi.'
Çocuğun cevabı, 'Eğer kadından yiyecek isteseydim, beni dilencilikten içeri atarlardı.' oldu."

mustafa tamer akder 
05 Ara 2015 · Kitabı okudu · 6 günde · Puan vermedi

Jack amcaya saygım ve hayranlığımın bir kat daha attığı bir kitap. Dünya en güçlü devleti, güneş batmayan imparatorluğun, en ünlü kentinde en fakir kısmında yaşayarak gözlemlemek için, hayatını ve sağlığını riske atarak deneyimlerine bize sunduğu yazılı belgedir bu kitap(Rakamlar kısmında bazı sıkıntıların olduğunu söylemeden geçemeyeceğim. Ya Jack amcanın matematiği kötüydü yada yayınevi birkaç hata yaptı. Yayınevi iletişim olunca kesin bir yargıya varamadım.). Ben şahsen böyle bir gözleme kalkıştığımı düşünmek bile titrememe yol açtı. Hatta deli bir anım denk gelir niyetlencek olursam, sağlam bir kalkandan döverek aklıma başıma getirmesinin sözünü aldım. Şimdi, o kadarda değil canım, cümlesini duyar gibiyim. Size şu kadar diyeyim; bizim yoksul sınırında yaşayan insanların, o döneme kıyasla hayat kaliteli baya yüksek. Yedikleri yiyecekler(Daha doğrusu benim bir öğunde yediğim yiyeceğin 1/10'u ile tüm gün geçiriyor ve yedikleri yiyecekler şuan hayvanlara bile vermeyecek kadar kalitesiz.), içtikleri içecekler, yaşadıkları yerler(Evsizlerin durumu daha kötü, kapitalist sistem öyle bir eziyet ediyorki okurken içim parçalanıyordu.), çalıştıkları işler ve saatlere göre aldıkları ücretler o kadar düşük ve kötü ki hala hatırladıkça kötü oluyorum. Jack amcanın bizim gibiler için kullandığı, nazik insanların en azından bir kere okuması ve 16 bölümde dahil olmak üzere sonuna kadar olan kısmı çok iyi irdelenmesi gereken bir kitap. Göz ardı ettiğimiz hayatların en dibini, tüm çıplaklığı ile yüzümüze vurduğu, şimdiye kadar yeraltı dünyası ile ilgili okuduğum kitaplardan en sert etki yapan bir kitap.

Çiçek eren 
09 May 23:57 · Kitabı okudu · 4 günde · Beğendi · Puan vermedi

Jack London'un okuduğum ilk kitabı ve alırken açık söylemek gerekirse tamamen kurgu ya da aşk dostluk üzerine bir roman olduğunu düşünmüştüm. kendi gördüklerini öyle bir ustalıkla aktarmış ki gerçekten sıkılmıyorsunuz o dönemin doğu ve batı arasındaki farkı çok iyi ortaya koymuştur. ingiltere yi anlatan kitabında özellikle dikkatimi çeken insanların hayallerinin ya da geleceğe dönük bir planlarının olmayışı çünkü karınları aç ve yaşamlarını sürdürmek için çaba sarf ediyorlar. Düşünün bir ev 4 odalı ve her odasında 5,6,7.. kişinin kaldığını, bahçeden acıktığı için meyve çalmak zorunda kalıp mahkum edilenleri düşünün kadının erkek tarafından şiddet gördüğü ama çocukları için şikayetçi olmayan kadınları, yardım evleri ve onların rezil halleri aynı suyla birçok kişinin yıkandığını haftalarca açlık çeken ve cesedinin bakılamayacak durumda olan insanları düşünün işte o insanlar git gide dibe batan UÇURUM İNSANLARI!
iyi okumalar..

Katre-i Matem 
07 Ara 2015 · Kitabı okudu · 8 günde · Beğendi · 9/10 puan

1902 yılı Londra- Doğu Yakası ve günümüz Dünyası. Değişen takvim yılıyla beraber ekonomi, güçler dengesi, kanunlar, devletler, yollar, binalar ve daha birçok şey. Ama üzülerek söylüyorum ki insanlık adına değişen pek birşey olmamış. Ötekileştirilen insanlar, ölen çocuklar ve yetişkinler, birbirini sevmeyen, nefret edip kin besleyen insanlar, savaş, açlık, yıkım. İşte Uçurum İnsanları kitabı ben de bu kadar karamsar bir etki bıraktı. Çevremdeki iyi şeyleri gölgede bırakacak kadar bir üzüntü yaşattı bana. Birebir acıyı yaşayan insanları gözlemleyerek, onlar gibi yaşayarak yazılmış bu eseri okumanızı tavsiye ederim.

KubraYSN 
19 Şub 2016 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Roman tadında bir eser bekliyorsanız eğer beklentileriniz boşa çıkacak demektir.Başlangıçta biraz kısa olay örgüleri var ama asıl kitabın yazılış amacı eleştiri yazmak gibi.Yazar 1902 yılında Londra'nın karanlık tarafına ışık tutmuş.Yazarın bir süre fakir kesimle yaşamaya başlayıp burda geçen birkaç olayı ve daha sonra gözlemlerini ve eleştirilerini ele almış.Benim için özellikle aranıp okunacak bir kitap değildi.Elbette içinde çok etkileyici gelen insan olmanın farkı nerde dedirten kısımlar var ama bence bir öncelik değil kitap.Ama kitabın adının güzel seçilmiş olduğunu itiraf etmeliyim.Sefaleti uçurum olarak görmek ve sefalet yüzünden dibe vuran insanları uçurumdan düşen insanlara benzetmek de yazarın güzel bir tercihi olmuş.

Azel Erdoğan 
21 Mar 15:08 · Kitabı okudu · 4 günde · Puan vermedi

Zulüm görenleri, fakirleri, ezilenleri, aç kalanları, evsiz barksız insanları veyahut Jack London'ın deyimiyle "Uçurum İnsanları" anlatılır bu kitapta..

Ve biliyor muydunuz Jack London'ın, sırf onlara yapılan işkenceleri, çektiği sıkıntıları daha iyi anlamak için kendini bir dilenci, yoksul kılığına sokup onlarla beraber aç ve dışarıda uyuduğunu? Bilin ..!

Kitaptan 47 Alıntı

Gülsüm Yalçın 
21 Şub 15:52 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

Iyilikte ayrım yapmak ahlaksızlıktır der, profesyonel insanseverler.Ne yapalim, ahlaksız olmaya karar verdim.

Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 72)Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 72)
Aykut 
30 Eyl 2016 · Kitabı okudu · İnceledi · 8/10 puan

Sık sık haksızlık eder erkek erkeğe
Ama haksızlık daimidir kadınlara karşı

Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 172 - Bordo Siyah Yayınları)Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 172 - Bordo Siyah Yayınları)
Ahmet Samsa 
22 May 2016 · Kitabı okudu · 7/10 puan

Bir Çin atasözü der ki, bir adam tembelce yaşarsa bir diğeri açlıktan ölürmüş. Montesquieu de şöyle demiş: "Çok sayıda insanın bir tek kişiye elbise dikmek için çalışması yüzünden, bunca insan elbisesiz kalıyor." Bir taraftaki durumu, diğer tarafa bakarak açıklayabiliriz. Doğu Yakası'nın aç ve çelimsiz işçisini, Batı Yakası'ndaki gürbüz Kraliyet Muhafızları'na bakmadan ve bunlardan birinin diğerini besleyip giydirmek zorunda olduğunu bilmeden anlayamayız.

Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 89 - İletişim Yayınları)Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 89 - İletişim Yayınları)
Ahmet Samsa 
17 May 2016 · Kitabı okudu · 7/10 puan

sokak
Bu aslan yürekli ufak tefek gence bakınca onun, sokaklara barikatlar kurarak, insanların gereğince ölmeyi de bildiklerini dünyaya gösterenlerden biri olduğunu düşündüm.

Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 37 - İletişim Yayınları)Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 37 - İletişim Yayınları)

"Bir Çin atasözü vardır, gerçektir ve şöyle der: "Eğer bir insan tembel yaşarsa, başka bir insan açlıktan ölür." Montesquieu da şunu söylemişti bir zaman: "Birçok insanın yarı çıplak gezmesinin nedeni, başka bir çok insanın, yalnızca bir kişiyi giydirmek için uğraşmasından ileri gelir."

Bu iki deyim birbirini tamamlar gibi geliyor bana. Doğu yakasının aç ve yoksul işçileri olan bizler bunu anlamıştık, onlar anlayamıyordu. (Ailesi ile birlikte tek bir odada yaşayıp, döşemedeki boşlukları da başka yoksul işçilere kiralayan kişiler) Ta ki, Batı yakasının süslü püslü, cicili biçili muhafızlarını görene kadar. Ancak o zaman anladık ki, birinin böylesine sırtının pek, karnının tok olması için, başka birinin yoksulluk içinde yüzmesi gerekmektedir."

Uçurum İnsanları, Jack LondonUçurum İnsanları, Jack London
Tuco Herrera 
 10 May 20:03 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

with a opening hand to a GOD?!?!?!
"Sonunda içeri alındık. Gördük ki, 'biletli' kişiler yıkanmışlardı ama hala açtılar. Herkes içerde yedi yüz kişinin olduğunu söylüyordu.Şu anda verilen ne et ne ekmekti.Konuşmalar, dualar ve ilahilerdi ikram edilen.İnandım ki, bolluk diyarında aç bırakılarak cezalandırılan efsane kişisi Tantulus'tan , cehennemin bu dolaylarında da türlü çeşitli kılıkta binlerce örnek vardı.Ben gözlerimin önünde yayılan sefiller topluluğu ile ilgilendiğimden , görevlinin verdiği nutka pek kulak kabartmadım.Ama sanırsam , şuna benzer bir takım laflar ediyordu: " Cennette ziyafetler çekilecek size.Dünyada ne kdar sefalet çekseniz , aç kalsanız bile cennette bol bol doyacaksınız.Ama bu sadece emirleri yerine getirmenizle mümkün olacaktır." Böyle sürüp gidiyordu gevezelik.Ben bunu bir çeşit propaganda olarak kabul ettim.Oysa iki sebepten hiçbir faydası yoktu söylnenlerin ve dinleyenlerden hiçbir karşılık alınamazdı.Birincisi nutuk atılan kişiler hayal gücünden yoksun ve fazlasıyla maddeci olduklarından , görünmeyen hakkında hiçbir fikre sahip olmadıkları gibi, CEHENNEMİN EN KORKUNCUNU BU DÜNYADA YAŞADIKLARI İÇİN, ÖBÜR TARAFTAKİ CEHENNEM ONLARI ZERRECE KORKUTMUYORDU.İkincisi koca gecenin yorgunluğu , uykusuzluğu üstlerinden akıyordu.Üstelik saatlerce bekletilip , açlıktan bayılacak hale getirilmiştiler.İSTEDİKLERİ RUHLARIN KURTULUŞU DEĞİL, KARINLARININ DOYMASIYDI SADECE."

Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 111 - Ararat Yayınları 3. Baskı)Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 111 - Ararat Yayınları 3. Baskı)

Medeniyet, insanın üretim gücünü yüz kat arttırdı ve yanlış yönetim yoluyla, medeniyet adamı vahşilerden daha kötü yaşıyor, on bin yıl önce taş cağında yaşadığı gibi bugün de yaşayan, çok soğuk bir iklimdeki ilkel Innuitler'den daha az yemeğe, giysiye ve barınağa sahip.

Uçurum İnsanları, Jack LondonUçurum İnsanları, Jack London
Ahmet Samsa 
22 May 2016 · Kitabı okudu · 7/10 puan

Güç, lüzumsuz bir güç. Bir sürü adam; muhteşem, seçme adamlar; hayattaki yegâne işlevleri itaat etmek, körlemesine öldürmek, yakıp yıkmak olan insanlar. Onların iyi beslenmeleri, iyi giyinmeleri, iyi silahlanmaları ve gemilerle dünyanın öteki ucuna gönderilmeleri için, Londra'nın Doğu Yakası ve tüm İngiltere'nin "Doğu Yakası" ölesiye çalışıyor, çürüyüp ölüyor.

Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 88 - İletişim Yayınları)Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 88 - İletişim Yayınları)
Gülsüm Yalçın 
25 Şub 22:04 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

Ayrıcalık diye bir şey yoktur.Kotuleri iyiler yıkar ve her şey birlikte cerahatlanir.

Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 173)Uçurum İnsanları, Jack London (Sayfa 173)
5 /