Unutulmuş Renkler (ve Diğer Resimli Hikayeler)

·
Okunma
·
Beğeni
·
243
Gösterim
Adı:
Unutulmuş Renkler
Alt başlık:
ve Diğer Resimli Hikayeler
Baskı tarihi:
Temmuz 2014
Sayfa sayısı:
104
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789944828918
Kitabın türü:
Orijinal adı:
Los Colores Olvidados
Çeviri:
Kübra Tekneci
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Epsilon Yayınevi
Hepimiz gibi Carmesina da özel.

Bir gün, oldukça tuhaf bir kara kediyle konuştuktan sonra, Carmesina özel bir yeteneği olduğunu keşfeder. Henüz farkında olmasa da, yeteneği gri ve kasvetli dünyaya renk katmasını sağlar. Hem gerçek hem de okuyucunun insanlarla özdeşleştireceği kesin olan fantastik karakterlerin doldurduğu arkadaşlık, kahkaha, cesaret, doğa ve sevgi hakkında hikâyelerin bulunduğu dizideki ilk hikâye bu.

Unutulmuş Renkler ve Diğer Resimli Hikâyeler, on beş hikâye şeklinde okuyucuyu hayal ve hayal gücünde bir yolculuğa çıkarıyor.Yetişkinler düşünülerek yazılmış olsa da, hikâyeler çocuklar ve gençler için de uygun olabilecek şekilde canlı ve renkli bir tarzla yazılıp resimlendi.İçerikleri üzerine düşünmek, kendi başınızayken ya da gruplar halinde tadını çıkarmak için eski günlerdeki hikâyeciler gibi yüksek sesle okuyun.
(Tanıtım Bülteninden)
104 syf.
·2 günde·Beğendi·10/10
Bir yıldır başucumda durup sürekli beni gülümseten bu muhteşem kitabın yeni bir incelemeyi hak ettiğini düşündüm. Eski incelememi de aşağıya ekliyorum.

--23.01.2019--
En son ne zaman bir kitaba sarılarak uyudunuz? Ya da şöyle sorayım; hiç tattınız mı bu muhteşem duyguyu?
Ben küçükken, okumayı ilk öğrendiğim zamanlarda, her gece mutlaka bir kitapla uyurdum. Kollarımın arasına alır, bir sağa bir sola dönerdim ama en sonunda sayfalarına bir şey olacak korkusu ile inadımdan vazgeçer, yastığımın hemen yanına bırakır, bir elimi de üstüne koyar öyle uyurdum. Ama her gece aynı töreni tekrarlamaktan da vazgeçemezdim. Aynı dönemde bir gece olsun annem 'renkli rüyalar kuşum' demezse siyah beyaz göreceğim sanırdım rüyalarımı. Hep de söylerdi. Öyle olmadığını çok sonradan öğrendim.

İşte bu kitap; sahafta tesadüfen karşıma çıkan, unutmaktan çok korktuğum renkli rüyalarımın temsilcisi. Haliyle günlerce kollarımın arasında uyuttum. Sabah uyandığımda bir köşesinin kolumda bıraktığı ize bakıp tüm gün mutlu olabiliyordum mesela. Kimsenin tanık ya da ortak olamadığı, kendime ait en mutlu sırrımmış gibi. Bir yılı aşkın bir süredir de her an elimi uzatınca dokunabileceğim bir mesafede; başucumda duruyor. Hayatın olağan akışında, bütün o gri binaların ve beton yığınlarının arasında görmeyi unuttuğum renkleri anımsatmakla görevli bana.

Artık renklerin tamamen kaybolduğu ve bu yüzden doğan çocukların bile koyu renk gözlü doğduğu bir dünyada, masmavi gözlerle doğan ve içindeki renk aşkına tek gözünü kaybeden ve yine de içindeki renkleri aramaktan; insanlara hatırlatmaya çalışmaktan vazgeçmeyen güzeller güzeli Carmesina gülümsüyor bana. Yanındaki, uğursuzluk getirdiğine inanılan Kara Kedi ve Tuzluk da hınzırca göz kırpıyorlar. Kötü Şans’ı bulmak için çıktıkları yolculukta yolları diğer şanssızlık mitleri ile kesişmiş ve çözümlerin yine insanlarda olduğunu görmüşlerdi. İnsanların kırık bir aynadan ya da bir merdiven altından geçmekten korkmak yerine renklerini, hayal güçlerini ve korkularını kaybetmekten korkmaları gerektiğini görmesi gerektiğini anlamışlar. Kendi korkusunun farkına varan ve hayatı olduğu gibi kabul edip bu sayede hayatı değişen, dağ gibi güçlü bir savaşçı olan Chew Wang da onlara katılıyor. Hatta Japonca’da “kriz” anlamına gelen kanji’nin “tehlike” ve “fırsat” karakterlerinden uydurulduğunu anlatıyor. Bu öyküye de en çok Akortsuz Serafin bayılıyor! Akortsuz Serafin, tek gözü ve diğerlerinden daha koyu olan rengi nedeniyle diğer kuşlar tarafından dışlanıp kendini aramaya çıktığında gerçek ailesini ve haliyle kendini nasıl bulduğunun öyküsünü de araya sıkıştırıveriyor. O kendini bulup kendi olmayı sevdiğinde herkes tarafından nasıl ilgi gördüğünü de eklemeden edemiyor. Sanırım hâlâ bu konuda çok şaşkın! Yüksekten korkmaya başlayan bir sirk akrobatı olan Mila ise bu öyküyü çok dokunaklı buluyor ve en tehlikeli yerlere tırmanmasına yardım edip korkularını yenmesini sağlayan Dario’nun elini sıkıca tutuyor. Bu huzurlu dokunuşa uzun bir süre, birlikte gülmeyi unuttukları için artık hayatlarını bile paylaşamadıklarını fark eden ve yakın zamanda buna bir dur demiş olan Adam ve Kadın kahkahalarla karşılık veriyor. Ve böylece neşe ve espiri anlayışının bir kez daha sıkıcı bir rutinle başa çıkmanın en iyi yolu olduğu kanıtlanmış oldu, çünkü güldüğümüzde, dileklerimizi serbest bırakır ve zaman kazanırız. Bütün o saçı bozan taçlardan, ayağı sıkan topuklu ayakkabılardan, bakımı zor uzun saçlardan, kiri gösteren beyaz atlardan ve kimin standartlarına göre hayal edildiği belli olmayan prenslerden sıkılan ve kendi hikayelerinin yazarları olan güzeller güzeli prensesler Bella ve Griselda ise bütün bu muhteşem karakterler ile tanıştıkları ve aynı yolda oldukları için çok mutlu görünüyorlardı!

Siz siz olun kollarınızda uyutmak isteyeceğiniz ve unuttuğunuz renkleri anımsatmakla görevli bir kitap bulun. İnsanın ruhunu nasıl iyileştiriyor; görülmeye değer.

--- 05.12.2017 ---
En son ne zaman bir kitaba sarılarak uyudunuz? Ya da şöyle sorayım; hiç tattınız mı bu muhteşem duyguyu?

Ben küçükken, okumayı ilk öğrendiğim zamanlarda, her gece mutlaka bir kitapla uyurdum. Kollarımın arasına alır, bir sağa bir sola dönerdim ama en sonunda sayfalarına bir şey olacak korkusu ile inadımdan vazgeçer, yastığımın hemen yanına bırakır, bir elimi de üstüne koyar öyle uyurdum. Ama her gece aynı töreni tekrarlamaktan da vazgeçemezdim. Mutlaka yastığımın altında bir kitap olurdu. Ama artık öyle korkuyorum ki kirlenmesinden ya da sayfalarının kıvrılmasından kılıfsız dolaştırmıyorum asla. Hal böyle olunca da yastığımın altında değil, elimi uzatınca dokunabilecek mesafede duruyorlar. Aynı dönemde -yastığımın altında kitaplarla uyuduğum- eğer bir gece olsun annem 'renkli rüyalar kuşum' demezse siyah beyaz göreceğim sanardım rüyalarımı. Hep de söylerdi çok şükür. Öyle olmadığını üniversite için şehir değiştirince öğrendim.

İşte bu kitap; sahafta tesadüfen karşıma çıkan, unutmaktan çok korktuğum renkli rüyalarımın temsilcisi. Haliyle günlerdir kollarımın arasında uyutuyorum -sert kapağı da çok büyük bir etken tabii-. Sabah uyandığımda bir köşesinin kolumda bıraktığı ize bakıp tüm gün mutlu olabiliyorum mesela. Kimsenin tanık ya da ortak olamadığı, kendime ait en mutlu anımmış gibi. Aslında söz vermiştim her gün bir masal okuyacağım (15 gün edecek) diye fakat ben aldığım tüm çikolataları bile bakkaldan gelmeyi bekleyemeden yiyen bir çocuktum, nasıl sabredeyim? Yine de uzun süre kolumda izini taşıyacağım gibi duruyor.

Siz siz olun kollarınızda uyutmak isteyeceğiniz bir kitap bulun. İnsanın ruhunu nasıl iyileştiriyor; görülmeye değer.
Eski Zen atasözünün dediği gibi, ilkbaharda çiçeklerin yeşerdiği gibi, her krizden yeni fikirler doğabilirmiş. Asıl mesele onları görmeyi isteyip istememekte gizliymiş.
İnsanlar için önemli olan şey tekrar hayal kurmaya başlamak, çünkü ancak o zaman en gizli hayallerini fark edebilir ve dünyayı daha güzel bir yer haline getirebilirler.
Silvia G. Guirado
Sayfa 82 - Epsilon Yayınları
Peri masallarında ve boyalı basında yeterince prenses vardı! İki kahramanımızın açıkladığı gibi, hepimiz bize söylendiği gibi davranmak yerine kendimize karşı dürüst olmalıyız, çünkü bizi güzel ve eşsiz kılan aramızdaki farklılıklar ve orjinalliğimiz. Sonuçta, bir yazar ya da başka biri tarafından yazılan hikâyenin değil, kendi yazdığımız hikâyenin, prenseslerin, engellerin ya da cezaların olmadığı kendi hayatlarımızın ana karakteri olmalıyız. Önemli olan özgürlük ve gelişmeye devam etme isteği.
Silvia G. Guirado
Sayfa 63 - Kendi Hikâyelerinin Yazarları
Neşe ve espri anlayışının bir kez daha sıkıcı bir rutinle başa çıkmanın en iyi yolu olduğu kanıtlanmış oldu, çünkü güldüğümüzde dileklerimizi serbest bırakır ve zaman kazanırız.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Unutulmuş Renkler
Alt başlık:
ve Diğer Resimli Hikayeler
Baskı tarihi:
Temmuz 2014
Sayfa sayısı:
104
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789944828918
Kitabın türü:
Orijinal adı:
Los Colores Olvidados
Çeviri:
Kübra Tekneci
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Epsilon Yayınevi
Hepimiz gibi Carmesina da özel.

Bir gün, oldukça tuhaf bir kara kediyle konuştuktan sonra, Carmesina özel bir yeteneği olduğunu keşfeder. Henüz farkında olmasa da, yeteneği gri ve kasvetli dünyaya renk katmasını sağlar. Hem gerçek hem de okuyucunun insanlarla özdeşleştireceği kesin olan fantastik karakterlerin doldurduğu arkadaşlık, kahkaha, cesaret, doğa ve sevgi hakkında hikâyelerin bulunduğu dizideki ilk hikâye bu.

Unutulmuş Renkler ve Diğer Resimli Hikâyeler, on beş hikâye şeklinde okuyucuyu hayal ve hayal gücünde bir yolculuğa çıkarıyor.Yetişkinler düşünülerek yazılmış olsa da, hikâyeler çocuklar ve gençler için de uygun olabilecek şekilde canlı ve renkli bir tarzla yazılıp resimlendi.İçerikleri üzerine düşünmek, kendi başınızayken ya da gruplar halinde tadını çıkarmak için eski günlerdeki hikâyeciler gibi yüksek sesle okuyun.
(Tanıtım Bülteninden)

Kitabı okuyanlar 5 okur

  • Dilara erkmen
  • Yaren Kaya
  • Hedwig
  • Meltek
  • atolyeb612

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%66.7 (2)
9
%33.3 (1)
8
%0
7
%0
6
%0
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0