·
Okunma
·
Beğeni
·
274929
Gösterim
Adı:
Vadideki Zambak
Baskı tarihi:
7 Mart 2017
Sayfa sayısı:
400
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786059127714
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Mavi Çatı Yayınları
Balzac’ın 1836 yılında yayımlanan fakat yeterince ilgi görmeyen, üzerinde en çok çalıştığı ve “en kusursuz romanım” dediği eseri, romantizm ile realizmin etkileyici harmanlanmasıyla kaleme alınmıştır.

Aristokrat bir aileden gelen Felix de Vandennesse; aile sevgisinden yoksun, otoriter bir ortamda yetişmiştir. Babası, Felix’i Tours’a çağırır. Katıldığı bir baloda gördüğü Henriette’nin güzelliği karşısında büyülenir ve uzun süre onu unutamaz. Tesadüf eseri Indre Vadisi’nde Felix, Henriette ile tekrar karşılaşır. Henriette’nin güzelliğini vadinin adı ile özdeşleştirir. Henriette de en az “Zambak Vadisi” kadar saf ve güzeldir.



Mutsuz bir çocukluk geçirmiş olan Felix ile mutsuz bir evliliği olan Henriette, ortak bir noktada buluşurlar. Bir yanda Felix’in aşkı, diğer yanda Henriette’nin eşine ve çocuğuna asla ihanet etmeyi düşünmeyen duygularıyla, akıl ile yürek arasındaki savaşa şahit oluyoruz. Bu acıklı ve imkânsız aşk öyküsünün arka planında, Balzac’ın bütün eserlerinde görüldüğü gibi, 19. yüzyıl Fransız toplumunun yapısı, dönemin sosyal ve siyasal atmosferi yer alır.
328 syf.
·14 günde·Beğendi·9/10
Vadideki Zambak’ı ikinci kez okudum. İlk okuyuşumda özellikle kırlardaki çiçeklerin anlatıldığı kısımlarda betimlemelerin fazlalığı nedeniyle rahatsız olmuştum. Dahası Balzac’ı betimlemeyi abartan bir yazar olarak değerlendirdim. Ve bu sitedeki bir yorumda bu rahatsızlığımı paylaştım. Belki bunda daha önceki okuduğum çevirinin de payı olabilir. İkinci okuyuşumda Kübra A. ‘ nin Klasikler ve Çevirmenler iletisini (#26528064) dikkate alarak İş bankası Yayınlarından Volkan Yalçıntoklu çevirisiyle okudum.

İncelememe başlarken Sait Faik’le ilgili bir giriş yapmaya çalışacağım. Sait Faik öncelikle: “Ben herhangi bir ḳāriʾ değilim, yazar okuyucuyum” diyor. Daha sonra ise bir yazardan bahsedildiğini duyunca: “Ondan yazar olmaz, daha balık çeşitlerini bilmiyor” diyor. Dolayısıyla, kitap yazı ve şiir atölyesinde ders konusu olarak verildiği için; ikinci okuyuşumda kurguyu takip ederek, nasıl yazıldığına, cümleleri kurma şekline, anlatım diline, gizli ve açık mesajları nasıl yerleştirdiğine dikkat ederek okumaya çalıştım. Bu kadar farklı iki sonuca nasıl ulaştığıma hayret ettim ve kitaba hayran kaldım. Ortalamamın çok üzerinde paylaşımlar yaptım. Demek biz hep aynı insan değiliz. İç dünyamızla ve okuma anındaki duygu ve beklentilerimizle farklı sonuçlara ulaşabiliyoruz. Diğer önemli bir nokta ise; yazarın botanik bilgisi ve kırlarla, çiçek ve aşk üzerine yaptığı benzetmeleri dikkatle okudum. Ve Sait Faik’in bahsetmeye çalıştığı bu olmalı diye düşündüm. Tanpınar’ın musiki eşliğinde hikâyeyi taşıması gibi burada da demet demet çiçeklerle bir aşk hikâyesi taşınıyordu.

Kitap hakkında giriş bilgisi olarak şunu söyleyebiliriz: Vadideki Zambak, 1836 yılında ilk yayınlandığında beklenen ilgiyi görmez ve Balzac’ın o dönemde en az satılan romanı olmuştur. Ama yazar eserine olan güvenini asla kaybetmez. Ve onun kitaba olan derin inancı eseri bugünkü başarıya kadar ulaştırır. Bugün bazı yazarlar tarafından Balzac’ın başyapıtı olarak kabul edilir. İşte 1836’larda ilk okuyup beğenmeyen, Daha sonra 2019’da okuyup beğenenlerden biri benim :)

Bu noktadan sonra kitabı daha detaylı aktarabilme amacıyla hikâye hakkında fazla derine girmeden rahatsız etmeyecek derecede spoiler bulunabileceğini vurgulayarak devam etmek istiyorum.

Hikâyemiz, istenmeyen bir çocukluk geçiren Felix’in sağlığının düzelmesi için kırlara gönderilmesi ile başlıyor. İncelemenin başında ifade ettiğim betimlemeler burada başlıyor. Ve doğal güzellikten etkilenen kahramanımız âşık olduğu kadını bu vadinin zambağı olarak simgeliyor.
Kontun krallık ordusundaki yenilgi ve sürgün sonrası gergin ve tutarsız davranışları kontesi evlilikle ilgili büyük bir hayal kırıklığına uğratır. Ve şatodaki yaşantı ve karakter tahlillerinin anlatıldığı bu bölümde yazar oldukça başarılıdır.

Burada özellikle kitaba damgasını vuran mektuplardan bahsedilmesi gerekiyor. Birincisi kitabın girişinde Nathalie’ye yazılan mektup ile kitabın sonunda Nathalie’nin yazdığı mektup. Diğerleri ise; kitaba önemli ölçüde değer katan kontesin yazdığı mektuplardır. Mektuplar aracılığıyla insan, toplum ve kurallar üzerine yazar önemli denemeler ortaya koyar. Aşığa yazılan öğütler şemsiyesi altında ahlak ve değerler üzerine göndermeler yapılır. Mektupların gerek yazışma, gerek vasiyet şeklinde olsun son derece samimi ve öğretici olduğunu düşünüyorum. Ve bu romanda kitabın kurgusunun tamamlanması ve mesajların yerine oturtulması için son derece ustalıkla yerleştirildiğini gördüm. Özellikle kontesin Felix’e yazdığı iki mektupta yazarın hayat hakkında söylemek istediği birçok mesajın kuvvetli bir şekilde aktarıldığını görüyoruz. Felix Paris’e giderken kontesin onun karşılaşacağı iş, siyaset, çevre ve kadınlar hakkında her şeyi önceden görüp uyarma amacıyla yazdığı mektup, yazarın tüm birikimine ışık tutacak derece kuvvetliydi. Yine kontesin öldükten sonra aşığına okuması için bıraktığı mektup; aşk, fedakârlık, inanç ve ihanet kavramları açısından son derece etkili ve öğreticiydi.

Ben genelde batının anladığı aşk kavramının fiziksel ve fayda merkezli olduğunu, doğudaki aşkın ise duygusal, manevi ve fedakârlık eksenli olduğunu düşünüyorum. Nitekim Leyla diye yola çıkan birçok âşık ya fiziki olarak verem derdine düşmüş veya manevi olarak Mevla’ya ulaşmıştır. Elbette günümüzde doğu ve batı diye bu kadar net sınırlar çizmek mümkün değil, ama kültürel olarak böyle bir kaynaktan beslendiğini düşünüyorum. Zweig’in(Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu) ‘nda işlenen uzaktan sevme temalı romanında bile tek taraflı dahi olsa, bir faydaya uzandığı ve ulvi olmaktan uzak olduğu görülebilir. Daha fazla derine inmeden kitabımıza dönüyorum.

Bu romanımızda ise; yazar, aşk, fedakârlık, annelik ve ihanet kavramlarını iki kadın karakter üzerinden sorgulamamıza imkân tanıyor. Âşık olan, fakat çocuklarından vazgeçemeyen Fransız kadını ile yine aynı kahramanımıza âşık olan ve aşkı için ailesi, serveti ve itibarından vazgeçen İngiliz kadınını karşılaştırma imkânı buluyoruz. Tabi her ikisi de evli olan kadınların eşlerine ihaneti ve bu ihanet için zemin sağlayan büyük hoşgörü konusuna girmiyoruz. Zira buradan çıkmamız zor olur. Ben özellikle çocuklarından vazgeçebilme noktasına ve yazarın hangi tarafı tuttuğuna dikkat çekmek istiyorum.

Yazarımızın İngiliz soğukluğu ve menfaatçiliği aleyhine bir duruşu olduğunu ve Lady Dudley üzerinden bütün İngiliz kadınlarını suçladığını söyleyebiliriz. Markizin aşkının yüzeyselliği anlatılırken; Britanya’lılara özgü bencil tutumu ve aşkına dünyayı boyun eğdirtme vurgusuyla yine İngiliz düşünce dünyasına bir gönderme yapmaktadır. Bir diğer konu ise; Protestanlık ve Katoliklik karşılaştırmasıyla yine Fransız kadınının dini duyarlılığı ve erdemleri ön plana çıkarılmaktadır. Ve kitabın ana özünün; Kontesin aşkını yüreğine gömüp, erdemin yüceliğine vurgu yapması ve aşığını değil çocuklarını tercih ederek ölüme gidişine varan bir yüceltme ile yazar tarafından ödüllendirildiğini düşünüyorum.

Gerek kitaplar, gerekse sinema ve tiyatro olsun, insanın iç dünyasındaki çelişkilerin anlatıldığı eserleri son derece dikkat çekici buluyorum. Beş Katlı Evin Altıncı Katı ‘ da olduğu gibi. Burada ana karakter Felix’in iki aşk arasındaki çelişkisi, diğer iki kadın karakter Kontes ve Markizin aileleri ve aşkı arasındaki çelişkileri, daha sonra iki kadının birbirlerine karşı tutumlarını belirlerken yaşadıkları çelişkiler uzun uzun incelenir. Daha sonra, tanımadığımız Nathalie kitabın sonunda yazdığı mektupta bütün bu çelişkileri Felix’e gösterir ve kahramanımızın etik yönden muhasebesini yaparak kitabı finale taşır.

Son olarak söylemek istediğim kontesin bu kadar yoğun aşk duygusunu annelik vurgusuyla taşıması, kızını aşığıyla evlendirme çabası ve Felix’in yaşayamadığı anne baba sevgisini ve korumacılığını bu aşkta araması ilginç olan ve buralardan bakınca anlaşılması çok kolay olmayan kitabın başka bir yönüydü.

Kitaba geri dönüp baktığımda aklımda özellikle kalan noktalar; çelişkiler, sorgulamalar, vicdan azabı, kıyaslamalar ve özellikle kontesin ölüm döşeğinde Felix’ i karşılaması oldu. Konunun ve mesajın tamamlanması adına başarılı bir sahneyle sayfanın kapatıldığını düşünüyorum. Sayfalar kapansa da artık ara sıra açılması gerektiğini biliyorum.

Eksiklerimiz olabilir ama kitaba özür mahiyetinde elimden geleni yaptım:)
https://hizliresim.com/4jBDZG

Keyifli okumalar dilerim…
328 syf.
·6 günde·Beğendi·9/10
Kitabın temelinde (yasak) aşk ve romantizm konuları yatsa da Balzac; Zenginlik, ticaret, toplum, erdemli bir yaşam ve siyaset konularına da temas ediyor. Özellikle toplum siyasetine güzel değinmeler yapmış. Bunu yaparken oluşturduğu karakterler çok canlı. Hikayeyi, olayları karanlık bir çocukluk dönemi yaşamış karakter üzerinden inşa ediyor.

Fransız edebiyatı klasiklerinden olan kitabın dili de oldukça sade ve akıcı -isimler hariç-. Edebi yönü oldukça güçlü, betimlemeler çok güzel. Ancak paragrafların uzunluğu sizi biraz yoruyor. Kitapta yaşanan olaylar zaman zaman neredeyse aynısıyla tekrar ediyor ki bu da kitabı uzatmış.

Usta yazarın duygusal, romantizm yüklü ve tutkulu aşkı anlatırken sevileni, "Vadideki Zambak"a benzetmesi olağanüstü güzel.

İyi okumalar
328 syf.
·4 günde·Puan vermedi
Kitabı ikinci kez okudum.İlkinde herhalde
16-17 yaşlarında olduğum için aklımda kalan tek şey Felix'in aşkıydı. Şimdi ise beni en az
etkileyen nokta aşk oldu.

Kitapta aşkın anlatıldığını zaten baştan biliyordum .Ben aşkın kendisinden çok güzel ifade edilişini sevdim burada.

Aşk ile ön plana çıkan üç kahramana bir bakalım:

Felix:Çocukluğunda ailesi ve çevresi tarafından hiç sevilmemiş. En temel
ihtiyaçları bile tam karşılanmamış. İçinde
dolduramayacağını sandığı büyük bir boşluk
var.O yüzden güzel ve kendinden yaşça
büyük bir kadını çok sevmesi öngörülemez
değildi.Felix, Henriette'in anneliğine de
hayrandı.Çünkü kendi annesinden hiçbir
zaman "annelik"görmedi.

Henriette:Kendinden önce ölen üç ağabeyi
var.Ve tek çocuk.Paranın ve soyluluğun
miras kalabileceği tek kişi ve bu bir kız.
"Kız"olarak doğması annesi tarafından asla
bağışlanmamış.O da sevgisiz ve ilgisiz
bir çocukluk geçirmiş.İçinde öyle bir beğenilme tutkusu var ki erdemli olacağım
diye çıldırdı sonunda. İçindeki derin boşluk
kocası tarafından görülmeyince onun da
Felix'e bağlanması normaldi. Daha romanın
başında Felix'e aşkını açıklamazken ve
Felixsi de sustururken onun daha çok seven
taraf olduğu hissediliyordu.

Lady Dudley:Onun Felix'e tutkusu klasik bir söylem: "Kaçan kovalanır". Başka bir kadını çok seven erkeğe diğer kadınlar tarafından hayranlık beslenmesi... Ayrıca Lady Dudley'in gözünde Felix bir bakir.Oyunları oynayacağı tecrübesiz bir oyuncak. Bu da onu hazdan delirtiyor.


Yani işin bu kısmı bana ilginç gelmedi. Başka kitaplarda da karşımıza çıkabilir.

Beni asıl ilgilendiren olayların anlatılışı.Yani edebilik...

Aşkın bu kadar çok yönünün ele alınabilmesi ,kelimelere bu denli özenli dökülebilmesi beni şaşırttı. Aslında bu kadar karmaşık olan bir duygu nasıl da zamana yayılınca anlam kazanabiliyor? Bunu gördüm eserde.İnsanları bu kadar iyi analiz edebilmek büyük bir başarı.

Kitabı okumadan hemen önce Stefan Zweig'ın "Üç Büyük Usta" kitabından "Balzac" kısmını okumuştum.Zweig Balzac'ın insanları bu kadar iyi anlatabilmek için gözlem yapma fırsatının olmadığını,bu başarının bir yetenek olduğunu düşünüyordu.Zweig 'a hak verdim bu konuda.Güzel tasvirler yapan ,insanı çok iyi anlatabilen yazarları daha önce okudum ama Balzac bu konuda özgün ve kesinlikle farklı bir tat bırakıyor.

Bir başka başarı gerilimi hissettirebilmek:

Felix de Henriette de duyarlı kişiler. İnsanları iyi anlayabiliyor, yönlendiriyorlar.Ama kendileri sürekli bir kriz halinde.Aşkın cinsel boyutu mu,ruhsal boyutumu? Bu soru hep kafalarında.Biri çiçek demetlerine işliyor aşkı diğeri nakışlara.Bu gerilim halinin bize yansıtılabilinmesini sevdim ben. Yoksa aynı konuyu başarısız bir yazar anlatsa benim işin çok sıkıcı olurdu.


Felix,tam sevgisini akıtabilecegi bir vadi
bulmuşken buna izin verilmemesi nasıl da yıprattı onu.

Henriette'in arada kalışları,ikiye,üçe bölünüşleri benim de yüreğimi sıkıştırdı.
Aslında Henriette benim onaylayacağım
bir karekter değil.Onu okudukça aklıma
sürekli Freud'un savunma mekanizmalarından özgecilik geldi.Kendinden vazgeçmekten kocasının eziyetlerine katlanmaktan,çocukları için kendini yıpratmaktan zevk duyuyordu.

Kendisi de söylüyor:"Başkalarının mutluluğu,artık mutlu olamayacakların tesellisidir."

Bu tür insanlar çevresindekilerin mutluluğu için kendini feda ettiğini düşünür ama aslında kendi mutsuzlukları çevresindekileri daha mutsuz eder.Bu bakımdan Kont'un daha az erdemli ama erkeği mutlu etmeyi daha iyi bilen biriyle evlenmediğine pişman olması ironik değil mi?

Ben Kontesi onaylamasam da acılarını, ruhunun haykırışlarını hissettim. Yani yazar bunu hissettirdi. Kendimi özdeşleştiremediğim bir karekteri bu kadar iyi tanımam da yazarın gücü bence. O hep bir yanıyla aşkı bedensel anlamıyla yaşamak istiyor ,diğer tarafıyla bunu bastırmaya çalışıyordu. Ölümüne yakın sayıklamalarda İngiliz kadın gibi yaşamak istediğini haykırması çok acıklıydı .

Yazar bir yerde anneler çocuklarını, çocukların annelerini tanıdığından daha iyi tanıyamaz,
benzeri bir cümle kuruyordu.O kadar haklı
ki.Çünkü Henriette kızının olan biteni anlamayacağını düşünüp onu Felixle evlendirmeyi hayal ediyordu.Bu konunun ahlaki boyutu başka bir tartışm konusu.
Madeline annesinin düşündüğünün aksine tüm olanları gözlüyor, annesinin kendileri için neyi feda ettiğini çok iyi biliyordu.Başlarda onun çocukluktan itibaren Felix'e hayranlık beslediği düşündürüldüğü için son tavırları çok etkileyici oldu .

Kont'un Felix ve eşi hakkında düşündükleri benim icin bir muamma olarak kaldı.Ama bu adamın hastalıklı hali çok gerçekçi yansıtılmıştı.

Kitapta gördüğüm bir eksik dönemin Fransa'sını çok fazla görememek.
Herhalde aşk ön plana çıkarılmak istenmişti.


Natali'nin mektubu beni çok etkiledi. O kadar içtendi ki. Her kadın bunu kolay kolay itiraf edemez. Okurken gülümsemekten kendimi alamadım. Yazarın farklı yaştan ve karakterden kadınları bu kadar iyi çözebilmesine bir kez daha hayran kaldım. Tabi Felix'in dördüncü
aşkı arayıp aramayacağını merak ettim:)

Felix'in sevdiğini vadinin zambağına benzetmesi çok hoştu. Ve bu benzetmeyi her okudugumda kafamda çok sevdiğim bir şiirin şu dizeleri yankılandı durdu:

Zambaklar en ıssız yerlerde açar
Ve vardır her vahşi çiçekte gurur.
328 syf.
·Beğendi·10/10
Aşk bedende değil ruhta yaşanmali ve aşk, geçici değil sonsuz olmali tüm benliğiyle. Ve de çokça ve de çocukça olmalı tüm saflığıyla....
Iste Balzac tamda boyle anlatıyor, asla birlikte yaşayamacakları iki sevgilinin hikayesini. Sürükleyici, bir solukta okumak isteyeceğiniz güzel bir yapıt olmuş..:)
232 syf.
·8 günde·8/10
Kitapla ilgili ne söylesem eksik kalacakmış gibi hissediyorum. Söylenecek çok şey var esas itibariyle; fakat patavatsızca davranıp roman hakkında çok fazla spoiler vermek istemiyorum.

Konusundan biraz bahsetmek gerekirse; küçük yaşlarda geçirdiği rahatsızlık ve ailesinden göremediği ilgisizlik hasebiyle, mutsuz olan ve her zaman her koşulda yapayalnız olduğunu düşünen Felix'in kırlara gönderilmesiyle, iki çocuk annesi, mutsuz bir evliliği olan, daima huzursuz ve daima kaygılı "çocuklarım yaşama sebebim" düşüncesiyle evliliğinde ve hayatında pekçok şeye göz yumup katlanan Henriette'in umutsuz, imkânsız ve yıkıcı aşkını anlatıyor.

Balzac, Henriette karakterinde, kendi hayatında onu her zaman taşıyan, derleyip toplayan eşinden esinlenmiştir. Ruhuyla seven bir kadın, karşısındakini anne şefkatiyle seven bir kadın olsa olsa Balzac'ın kadını olur.
Betimlemelerine, ifade tarzına bayıldım.

Karanfil Yayınları'ndan okuduğum bu çeviri pek fena sayılmamakla birlikte, geliştirilebilir...

Vadideki Zambak'ın neden klasikler arasına girdiğini, kitabı okuduktan sonra daha iyi anladım... :)

Normalde bir inceleme yazarken kitaptan yaptığım alıntıları da buraya serpiştiririm; ama bu sefer olağandışı bir şey gelişti, romanı okuduğum süreçte o kadar çok alıntı yaptım ki, -abartmiyorum belki otuz, kirk alıntı olmuş belki de geçmiştir- bundan mütevellit buraya alıntı bırakmayacağım. Bu işkenceyi kendime yapamam, çok fazlalar çünkü. :)
Hatta burada tanıdığım bir arkadaşım bana kitapla ilgili yaptığım alıntıları çok beğendiğini söyleyince ona şu cevabi verdim:

"Utanmasam kitabın tamamını alıntı diye paylaşacağım, Balzac'ın müthiş bir anlatımı var. O vadide gözüm kapalı geziyorum sanki; gözüm kapalı olmasına rağmen tüm güzelliklerini hissettiriyor. Gerçekten çok keyifli. Ve o alıntıların pekçoğunda kendimi buldum, sanırım en önemlisi de bu. Vadideki Zambak ben olabilirim."

Benden hikayesi, ben bu kitaba ba-yıl-dı-m! Okumak isteyene ben kefilim. :)
Kitabı okumak isteyenler, alıntıları merak edenler, profilimden ulaşabilirler.

Keyifli okumalar. :))
304 syf.
·Beğendi·9/10
Yine çok etkilenerek okuduğum kitaplardan biri oldu.Kitabın konusuna gelince,aile sevgisi göremeyen mutluluktan yoksun olan Felix'in Natalie de Manerville'e yazdığı mektupla başlıyor.Kendi hayatını ve hayatındaki tüm zorlukları ve evli olan Henriette'ye duyduğu o imkansız aşkı konu alıyor.
Henriette'ye de evliliğinden memnun değildir.Ama ikisi de birbirini sevmektedir.Araya Leydi Dudley girince romanın seyri değişiyor.Kitabın sonunda Natalie'den gelen bir mektupla son buluyor.
Natalie yazdığı cevapda haklı da olsa bana biraz ağır geldi yazdıkları.Bu kitap hakkında yazacak çok şey var aslında.Ama daha fazla bilgi vermek istemiyorum.Bu kitabı kesinlikle okumanızı tavsiye ediyorum.
336 syf.
·5 günde·8/10
Buruk biten bir hikayeydi. 'Sevmek mi daha güzel, yoksa sevilmek mi' diye sordum kendime kitabı bitirdiğimde. 'Bize hissettilirilen mi daha net yoksa bizim hissettiklerimiz mi'. Ve bu iki halet-i ruhiye, biri olmadan diğeri varolunca neden yakamızdan düşmüyor hüzün? Insanın hallerini düşündürttü bana. Sevgimizle dönüştürdüklerimizi ve ilgiyle sulamayınca kuruyup çatlayan topraklarımızı...
328 syf.
·Puan vermedi
Ben de bir sıkıntı var galiba okurken bu kadar mi sıkılır insan bir kitabı, dünya klasiği olmuş bu günlere kadar okuyucular severek okumus ama ben bir aydır iteleyerek okuyorum sonunda bugün bitirdim. Basladigimdan beri kaç kitap bitirdim ama bu kitap yok bitmedi.Betimlemeler içinde boğuldum koptum resmen icerikten, sonlara doğru diyaloglar arttı da akicilasti biraz.
Kitabin istediği sonsuz ve imkansiz ask ikilisini çok guzel yansitmis Balzac. Insanlarin icindeki gelgitleri, duygusal devinimlerini sonuna kadar hissettim okumalisiniz benden daha cok zevk alicaginiza eminim:(
224 syf.
Yine okuyup etkisinde kaldığım güzel klasiklerden birisi.Kitabımıza aile sevgisini göremeyip, mutluluktan bihaber olan karakterimiz Felix'in Natalie de Manerville'e yazdığı mektupla başlıyor. Kendi hayatını, hayatındaki zorlukları
ve evli olan Henriette'ye duyduğu o imkansız aşkı konu ediniyor.
Aslında Henriette de evliliğinden memnun değildir. İkisi de birbirini sevmektedir. Araya birde Leydi Dudley geldikten sonra romanın seyri değişmekte. Kitabın sonunda da yine Natalie'den gelen bir mektupla son buluyor. Yalnız Natalie yazdığı cevap da haklıda olsa bana göre biraz ağır gibi geldi. Aslında yazacak çok şey var ama ne kadar çok yazarsam o kadar spoiler vermiş olacağım. Okumanızı tavsiye edebileceğim kitaplardan. Şimdiden
okuyacaklara keyifli okumalar dilerim...
“Elli yaşındaki kadın sizin için her şeyi yapar, yirmi yaşındaki ise hiçbir şey; biri sizden bütün hayatınızı isteyecektir, öteki ise arada vereceğiniz birkaç dakika ile, göstereceğiniz bir iki incelik ile yetinecektir. Genç kadınlarla alay ediniz, onların her söylediklerini şaka sayınız; çünkü ciddi bir düşünce onların kafasında yer alamaz. Genç kadınlar, dostum; egoisttirler, basittirler, gerçek birer dost olamazlar, kendilerinden başka hiç kimseyi sevmezler, aşk alanında herhangi bir başarı için sizi feda edebilirler..”
"Nasıl ölebilirim ben? Hiç yaşamadım ki!"
Honore de Balzac
Sayfa 318 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları Hasan Ali Yücel Klasikler Dizisi

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Vadideki Zambak
Baskı tarihi:
7 Mart 2017
Sayfa sayısı:
400
Format:
Karton kapak
ISBN:
9786059127714
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Mavi Çatı Yayınları
Balzac’ın 1836 yılında yayımlanan fakat yeterince ilgi görmeyen, üzerinde en çok çalıştığı ve “en kusursuz romanım” dediği eseri, romantizm ile realizmin etkileyici harmanlanmasıyla kaleme alınmıştır.

Aristokrat bir aileden gelen Felix de Vandennesse; aile sevgisinden yoksun, otoriter bir ortamda yetişmiştir. Babası, Felix’i Tours’a çağırır. Katıldığı bir baloda gördüğü Henriette’nin güzelliği karşısında büyülenir ve uzun süre onu unutamaz. Tesadüf eseri Indre Vadisi’nde Felix, Henriette ile tekrar karşılaşır. Henriette’nin güzelliğini vadinin adı ile özdeşleştirir. Henriette de en az “Zambak Vadisi” kadar saf ve güzeldir.



Mutsuz bir çocukluk geçirmiş olan Felix ile mutsuz bir evliliği olan Henriette, ortak bir noktada buluşurlar. Bir yanda Felix’in aşkı, diğer yanda Henriette’nin eşine ve çocuğuna asla ihanet etmeyi düşünmeyen duygularıyla, akıl ile yürek arasındaki savaşa şahit oluyoruz. Bu acıklı ve imkânsız aşk öyküsünün arka planında, Balzac’ın bütün eserlerinde görüldüğü gibi, 19. yüzyıl Fransız toplumunun yapısı, dönemin sosyal ve siyasal atmosferi yer alır.

Kitabı okuyanlar 15.176 okur

  • Betül Burucu
  • Oktay Cıdık
  • Ali şîyar
  • Esra
  • Emir Can Çelik
  • Büşra
  • Cansbook
  • Bekir Yildiz
  • Mert beyazsaç
  • Emrullah Ayaz

Yaş gruplarına göre okuyanlar

0-13 Yaş
%18.1
14-17 Yaş
%9.3
18-24 Yaş
%22.9
25-34 Yaş
%20.7
35-44 Yaş
%18.1
45-54 Yaş
%7.3
55-64 Yaş
%0.4
65+ Yaş
%3.1

Cinsiyetlerine göre okuyanlar

Kadın
%63.5
Erkek
%36.5

Kitap istatistikleri (Bütün baskılar)

Bu baskının istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%2.4 (80)
9
%1.6 (53)
8
%2.3 (76)
7
%1.6 (55)
6
%0.8 (28)
5
%0.5 (17)
4
%0.2 (8)
3
%0.1 (3)
2
%0.1 (4)
1
%0.1 (2)

Kitabın sıralamaları