Wittgenstein'ın Yeğeni Bir Dostluk

8,3/10  (8 Oy) · 
10 okunma  · 
3 beğeni  · 
527 gösterim
"Yazdığım her kitapta, seçtiğim konuya duyduğum sevgi ve nefret arasında gidip gelirim. Ne zaman ikinci duygu ağır bassa, zihinsel işleri tamamıyla bir kenara bırakıp, kendimi bedensel işlere adamaya karar veririm... Ama bir süre sonra gene kendimden nefret etmeye başlarım; çareyi yeniden zihne sığınmakta bulurum. Bazen bu dengesizliğin ailemde her türlü insan, çiftçiler, düşünürler, işçiler, yazarlar, dahiler, geri zekalılar, orta karar burjuvalar ve hatta katiller olmasından mı ileri geliyor diye düşünürüm. Bütün bu insanlar aynı anda varolurlar içimde; didişir dururlar. Bazen birinin, bazen ötekinin kanatları altına sığınmak isterim. Seçim yapmak zorunda olmak, çıldırmanın eşiğine getirir beni. Aynanın karşısında traş olurken bir sabah boğazımı usturayla kesivermedimse henüz, tek sebebi korkaklığımdır."
Kavgacı, kışkırtıcı, başta kendisi herkese ve her şeye karşı olan "huysuz" bir yazar. Wittgenstein'ın Yeğeni, sevilmeyi umursamayan ama sevgiyi umursayan çağdaş bir sesin, kendi kendisiyle konuşur gibi sürdürdüğü benzersiz bir anlatı.
-Thomas Bernhard-
(Arka Kapak)
  • Baskı Tarihi:
    Haziran 2012
  • Sayfa Sayısı:
    117
  • ISBN:
    9789753425445
  • Orijinal Adı:
    Wittgensteins Neffe Eine Freundschaft
  • Çeviri:
    Fatih Özgüven
  • Yayınevi:
    Metis Yayınları
  • Kitabın Türü:
Fırat özbey 
 18 Ağu 12:20 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Kitap bittikten sonra ve daha sonra ve neredeyse hergün Ravel'in Paul için bestelediği sol el konçertosunu dinlemenizi tavsiye ederim.Kitaptaki ilginç bir ayrıntıysa aslında doğrusu kitapda olmayan bir ayrıntıysa Paul'un sol elinin olmamasından hiç bahsedilmemesi.Bu kitabı birazda bahsetmediği şeyler nedeniyle seviyorum.

Kitaptan 15 Alıntı

Leva 
28 Nis 03:04 · Beğendi · 9/10 puan

Thomas Bernhard'ın Roman Dünyası Üzerine - Orhan Pamuk
Bu sis aralandıkça arkasından küçük, hoş, acımasız, eğlenceli anekdotlar çıkar. Bernhard'ın romanları onca tutkuyla konuşmalarına rağmen dramatik değil, anekdotiktir: Romandan alacağımız tadlar kitabın bütünlüğünden çok, tıpkı bizim roman dünyamızda olduğu gibi, romanın içine dağıtılmış hikayeciklere bağlıdır. Bu hikayeciklerin, özellikle aydınlar, sanatçılar üzerine kurulmuş olanlarının çoğunun onlar hakkında geliştirilmiş acımasız gözlemler, dedikodular ve hakaretler üzerine kurulduğu da hatırlanırsa Bernhard'ın roman dünyasının yalnızca biçimsel olarak değil, ruhsal olarak da yer yer bizimkine yakın olduğu düşünülebilir. O hepimizin öfkeyle yaptığı saldırıları, acımasızlıkları, saplantıyla tekrarladığımız nefretleri, sövgüleri, tutkuları, herkesin önünde apaçık dile getirmenin ve bunu "iyi sanat" düzeyine çıkarabilmenin bir yolunu bulmuştur.

Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 112 - Metis Yayınları)Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 112 - Metis Yayınları)
NigRa 
31 Ağu 09:50 · Kitabı okudu · 10/10 puan

Çünkü kendimizi aldatmayalım, çoğunlukla elimizin altında bulunan kafalar ilginç olmaktan uzaktır, zevksiz elbiselere sokulmuş çıtkırıldım bedenler üzerinde acınası ama ne yazık ki acımaya layık olmayan hayatlar sürdüren patates azmanlarından ne kadar hayır gelirse onlardan da o kadar gelir.

Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 33)Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 33)
NigRa 
31 Ağu 10:50 · Kitabı okudu · 10/10 puan

Hastalar hasta oldukları için söz hakkı ellerinden alınmış, ancak sağlıklıların acıyıp verdiği ekmeğe hakları olan kişilerdir.

Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 54)Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 54)
NigRa 
31 Ağu 13:57 · Kitabı okudu · 10/10 puan

ödül
Ödül törenlerini daima akla gelebilecek en büyük alçalma olarak algıladım, yücelme olarak değil. Çünkü ödül insana daima bu alandaki en yetersiz kişiler tarafından verilir, insanın üzerine işemek isteyen ve verdikleri ödülü kabul ettiniz mi de bol bol işeyenler tarafından. Üzerinize işemekte de kesinlikle haklıdırlar, çünkü onların verdiği ödülü alacak kadar adileş­miş, alçalmışsınızdır.

Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 70)Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 70)
NigRa 
31 Ağu 15:33 · Kitabı okudu · 10/10 puan

İnsanların yüzde doksanı gibi ben de hep bulunmadığım yerde, az önce bırakıp kaçtığım yerde olmak istiyorum.

Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 91)Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 91)
Leva 
28 Nis 02:45 · Beğendi · 9/10 puan

Thomas Bernhard'ın Roman Dünyası Üzerine - Orhan Pamuk
Dostoyevski ile bir yakınlığı vardır Bernhard'ın. Saplantılar ve tutkuların her defasında bir saçmalığa, umutsuz bir karşı koymaya dönüştüğünü anladığımızda Bernhard'ın dünyasının Kafka'nınkini de çağrıştırdığını düşünebilirsiniz.

Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 110 - Metis Yayınları)Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 110 - Metis Yayınları)
NigRa 
 31 Ağu 17:52 · Kitabı okudu · 10/10 puan

Doğaldır ki bize yalan söyleyenlere saygımız yoktur, doğruyu söyleyenlere ise taparız.

Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 101)Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 101)
NigRa 
31 Ağu 15:07 · Kitabı okudu · 10/10 puan

Ama durup durup artık değiştirilemeyecek, yıllardır gündem dışı olan, artık benim için gündemde olması da mümkün olmayan bir şey için kafa patlatmak da saçma.

Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 80)Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 80)
Leva 
28 Nis 02:54 · Beğendi · 9/10 puan

Thomas Bernhard'ın Roman Dünyası Üzerine - Orhan Pamuk
Geleneksel romanın "olay örgüsü" dediği şeyi Bernhard'ın dünyasında cümlelerin çizdiği bu "eliptik" hareketler aracılığıyla izleriz. Aynı ülkeler ve gözlemler yeniden yeniden tekrarlanırken anlatılan hikaye de ağır ağır kıpırdanır. Ama hatırlandıkça yazılan ve yazıldıkça ilerleyen hikayelerdir bunlar. Anlarsınız ki, Thomas Bernhard masaya oturmadan önce ne dört başı mamur bir hikayeyi bütün ayrıntılarıyla düşünmüştür, ne de her şeyi bir kerede yerli yerine yerleştirmek kaygısı taşır. Sanki bazı kahramanlarının bir türlü yazı bitiremedikleri kitapları gibi, onun da başlangıçta aklında yalnızca öfke, nefret ve şiddetle yoğrulmuş bir izlenimler sisi vardır.

Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 112 - Metis Yayınları)Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 112 - Metis Yayınları)
Leva 
28 Nis 02:42 · Beğendi · 9/10 puan

Thomas Bernhard'ın Roman Dünyası Üzerine - Orhan Pamuk
Bernhard'ın kahramanları da durmadan nefret ettikleri konulara dönerler, nefretlerini körükleyecek koşullar ararlar, iğrenmeden, nefret etmeden yaşayamazlar: Viyana'dan nefret ederler, oraya koşarlar; müzik dünyasından iğrenirler, müziksiz yapamazlar; kız kardeşlerinden nefret ederler, onu ararlar; gazetelerden iğrenirler, okumadan edemezler; aydın gevezelikten tiksinirler, ve eksikliğini hissederler; edebiyat ödüllerinden iğrenirler ve yeni kostümler giyip koşa koşa onları almaya giderler... Hoşlanmadığı şeylerin tam tersini yapan, nefret ettikleri konulara saplanan, kendilerini hep suçüstü yakalamak isteyen bu insanlar Dostoyevski'yi, özellikle de Yeraltından Notlar'ın başkişisini hatırlatırlar.

Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 110 - Metis Yayınları)Wittgenstein'ın Yeğeni, Thomas Bernhard (Sayfa 110 - Metis Yayınları)
2 /