Yağmur Çiselerken Ağlamak Daha Kolaydı

·
Okunma
·
Beğeni
·
38
Gösterim
Adı:
Yağmur Çiselerken Ağlamak Daha Kolaydı
Baskı tarihi:
2007
Sayfa sayısı:
88
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789759875916
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Batı Yayın Dağıtım
YAĞMUR ÇİSELERKEN Yağmur çiseliyordu, sen gidiyordun. Ben ağlıyordum, kimse bilmiyordu... Sen de sevdayı tatmıştın belli belirsiz. Bense yüreğimden vurulmuştum apansız. Yağmur çiseliyordu, sen gidiyordun... Ben bir onulmaz yarayı alıp giderken. Görünmez bir el, yanaklarımı siliyordu. Belki bir gün, belki bir gün, diyordu... Görünmez el, hiç ama hiç görünmüyordu. Eller çaresiz, gözler ümitsiz, kalp kimsesizdi. Yüreğimi prangalara vurmuştu. Bir tarifsiz yalnızlığa alıp götürüyordu... Yağmur çiseliyordu, gözlerimle beraber. Ya ben yağmura. Ya da yağmur bana eşlik ediyordu... ...Ve sen gidiyordun. Yürek gidiyordu ağır yaralı, vurgundu... Yağmur dinmişti neden sonra, güneş doğmuştu. Gözlerimdeki o yağmur neden dinmiyordu? Bir görünmez el yanaklarımı siliyordu. Ve hâlâ, ´belki bir gün, belki bir gün´, diyordu...
88 syf.
·10 günde·Beğendi·Puan vermedi
Duygu yüklü kelimeler ve farklı konulardan örneklerle iyi bir kitap olmuş. Bir mühendis olan şair şaşırttı beni. Kitabın ismini taşıyan şiirden bir dize yazmaz isem haksızlık olur gibi geldi.

Yağmur çiseliyordu, sen gidiyordun,
Ben ağlıyordum, kimse bilmiyordu...
Sende sevdayı tatmıştin belli belirsiz,
Bense yüreğimden vurulmuştum apansız.
Kadın önce anadır, ayakları dibinde cenneti,
Kadın bir sevgilidir, uğrunda ölunesi...
Kadın bir eştir, sıcak yuvalarda ev güneşi,
Kimi kadını sanmış ki, kadın kendi kölesi,

İşte yanilmanin hiç görülmemiştir böylesi!...

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Yağmur Çiselerken Ağlamak Daha Kolaydı
Baskı tarihi:
2007
Sayfa sayısı:
88
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789759875916
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Batı Yayın Dağıtım
YAĞMUR ÇİSELERKEN Yağmur çiseliyordu, sen gidiyordun. Ben ağlıyordum, kimse bilmiyordu... Sen de sevdayı tatmıştın belli belirsiz. Bense yüreğimden vurulmuştum apansız. Yağmur çiseliyordu, sen gidiyordun... Ben bir onulmaz yarayı alıp giderken. Görünmez bir el, yanaklarımı siliyordu. Belki bir gün, belki bir gün, diyordu... Görünmez el, hiç ama hiç görünmüyordu. Eller çaresiz, gözler ümitsiz, kalp kimsesizdi. Yüreğimi prangalara vurmuştu. Bir tarifsiz yalnızlığa alıp götürüyordu... Yağmur çiseliyordu, gözlerimle beraber. Ya ben yağmura. Ya da yağmur bana eşlik ediyordu... ...Ve sen gidiyordun. Yürek gidiyordu ağır yaralı, vurgundu... Yağmur dinmişti neden sonra, güneş doğmuştu. Gözlerimdeki o yağmur neden dinmiyordu? Bir görünmez el yanaklarımı siliyordu. Ve hâlâ, ´belki bir gün, belki bir gün´, diyordu...

Kitabı okuyanlar 3 okur

  • Nr1221
  • Onur Buluter
  • Elif Ng

Kitap istatistikleri