Yolların Başlangıcı

7,5/10  (39 Oy) · 
135 okunma  · 
26 beğeni  · 
1.275 gösterim
Göçenler, kalanlar, tartışmalar, aşklar söylenceler, din değiştirmeler, küskünler, bağışmalar, gerçek insanlar...
Yazar annesinden aldığı, titizlikle saklanmış aile belgeleriyle dolu bir bavuldan hareketle kendi ailesinin olduğu kadar insanlığın da yakın geçmişine ışık tutuyor. Özellikle Osmanlı İmparatorluğu ve Atatürk'e ilişkin çok ilgi çekici yorumlar da içeren kitapta iki kahraman öne çıkıyor: Maalouf'un dedesi Butros ve dedesinin kardeşi Cebrail.

İki kardeşin yazışmalarından ortaya çıkarılan olay örgüsü göçebe ruhu, ülküleri, koşulları, koşullar karşısındaki farklı insan tutumlarını küçücük notlardan ya da uzun araştırmalardan aydınlığa kavuşturup Beyrut'tan Küba'ya uzak anakaraları birleştiriyor. Yolların Başlangıcı sürgündeki yazarın tek yurduna ailesine adadığı bir aşk şarkısı.
(Arka Kapak)
  • Baskı Tarihi:
    Şubat 2004
  • Sayfa Sayısı:
    438
  • ISBN:
    9789750808098
  • Orijinal Adı:
    Origines
  • Çeviri:
    Aykut Derman, Samih Rifat
  • Yayınevi:
    Yapı Kredi Yayınları
  • Kitabın Türü:
Furkan 
01 Tem 2015 · Kitabı okudu · 5/10 puan

Kitap genel olarak köklü bir geçmişe sahip olan bir ailenin yaşam serüvenini anlatıyor. Kahramanımız dedesinin ölümü üzerine dedesinin evinde bulunan ve içinde ailenin karanlıkta kalan geçmişini aydınlatacak nitelikte olan belgeler, kartpostallar, yazılar ve mektuplarla dolu bir bavul bulur. Bu bavulu alıp incelerken ailesinin geçmişinin aslında anlatılandan farklı olduğu gerçeğiyle yüzleşir.

Kitabı okuyup beğenen bir arkadaşım mutlaka okumalısın diye bana verdi. Ama açıkçası ben okurken konu bana çok monoton geldi ve sıkıldım. Yine de edebi yönden değeri tartışılmaz. Ben o kadar fazla beğenmedim fakat okunmayacak bir kitap değil, okuyabilirsiniz.

Senem Düvencioğlu 
16 Ara 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Amin Maalouf, Yolların Başlangıcı

Okuduğum bu kitapta yazar kendi ailesini, köklerini anlatıyor.

...En kısa zamanda anneannemi tekrar daha fazla bol bol konuşturacağım ve not tutacağım...

((İyiki de öyle yapmışım, zira bu kitabı okuduktan bir sene sonra canım anneannemi kaybettim, Allah rahmet eylesin)).

Kitaptan;

"...ailemdeki yaşlıların bir bir ölmesine seyirci kalıp, anlattıklarını dinleme zahmetine katlanmadığım için kendi kendime söylendim durdum; ve onlardan birine daha rastladığımda, onu bol bol konuşturmadan bırakmamaya için için söz verdim...
...
Kardeşinin mektubunda neler yazıldığını bana yalnızca babaannem söyleyebilirdi; bunu ona sormayı o zamana kadar akıl edebilseydim elbette... O mektubu defalarca okumuştu, orada yazılanlar kaçınılmaz olarak, genç kadının belleğine kazınmıştı ve orada ölünceye kadar kalacaktı. Bu kadar meraksız olduğum için kendime ne kadar kızıyorum! Çevremizdeki yaşlı insanların varlığı bizim için bir hazine, oysa biz bu hazineyi yaltaklanmalarla ve saçma sapan sözlerle ziyan ediyor, sonra da hiç doyurulmayacak bir açlıkla baş başa kalıyoruz; kendi arkamızda da kısa bir an için beliren, sonra toz toprak arasında kaybolan yollar bırakıyoruz.

Kimileri şöyle düşünecek: Ne olmuş yani? Atalarımızı ve onların atalarını tanımaya ne gerek var? Şu değersiz söze uyup, ölüleri ölüler gömsün, diyelim ve kendi yaşamımıza bakalım.

Doğru, kendi başlangıçlarımızı öğrenmemizin gereği yok. Torunlarımızın da bizim kendi yaşamımızı nasıl yaşadığımızı bilmelerine gerek yok. Bu dünyada herkes kendine ayrılmış zamanı tüketiyor, sonra da gidip mezarında uyuyor. Onlar için hiçbir şey ifade etmeyeceğimize göre, bizden sonra gelecek olanlar için kafa patlatmanın ne gereği var? İyi ama her şey unutulmaya yazgılıysa, neden bir şeyler kurmaya çabalıyoruz ve atalarımız neden bir şeyler kurdu? Neden yazıyoruz ve atalarımız neden yazdı? Evet, durum böyleyse, neden ağaç dikelim ve neden çoluk çocuğa karışalım? Bir dava için savaşmak neye yarar, ilerlemeden, gelişmeden, insanlıktan, gelecekten söz etmek neye yarar? İçinde yaşanan ana gereğinden çok ayrıcalık tanımakla, bir ölüler okyanusunun bizi kuşatmasına göz yummuş oluruz. Bunun tersine, geçip gitmiş zamanı yeniden canlandırırsak, yaşam alanımızı genişletmiş oluruz.

Öyle ya da böyle, başlangıçların peşinde koşmak bana, ölüme ve unutulmaya karşı yapılmış bir fetih gibi görünüyor, sabırla, kendini vererek, ısrarla, sadakatle yürütülmesi gereken bir fetih. Dedem 1880'li yılların sonunda, ailesine karşı gelme yürekliliğini gösterip öğrenimini uzak bir okulda sürdürmeye karar verdiğinde, bilginin yollarını aslında benim önümde açmaktaydı. Ve ölmeden önce bütün bu izleri, koşuk ve düzyazıyla kaleme alınmış, özenle kopya edilmiş, bunları hangi koşullarda söylediğini ya da yazdığını açıklayan notlarla zenginleştirilmiş bu metinleri, tüm bu mektupları, tarihlendirilmiş tüm bu defterleri ardında bıraktıysa bu, günün birinde birinin çıkıp bunlarla uğraşması için değil miydi? Kişi olarak beni, onun ölümünden çeyrek yüzyıl sonra dünyaya gözlerini açmış olan beni düşünmüyordu elbette; ama birinin bunu yapacağını ümit ediyordu. Sonra, öyle ya da böyle, onun şunu ya da bunu ümit etmiş olmasının fazla önemi yok; madem ki şu anda onun yaşamının izleri benim avuçlarımın içinde duruyor, benim artık onu unutulmaya terketmem söz konusu olamaz."

sezen 
01 Haz 2015 · Kitabı okudu · Beğendi · 7/10 puan

Yolların başlangıcı kökü olmayan, köklerini yitiren ya da artık özgür olmak isteyen birinin romanı. Otobiyografik özellikler taşıyan romanı daha iyi analiz edebilmek için yazarın hayatı hakkında bilgiye sahip olmak gerekiyor. Beyrut'u tanımak gerekiyor. Ve yazarın belleğinde yüreğinde kalan yaraları, atalarının yaşamlarıyla daha iyi anlıyorsunuz. Amin Maalouf hakkında güzel bir belgesel de var. https://www.youtube.com/watch?v=G3LUxn4Lcac
İyi seyirler ve de iyi okumalar dilerim.

seher 
26 Şub 2015 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Kitabın 101.sayfasında geldiği ülke TÜRKİYE diye belirtilmiştir.Ancak 1904 de TÜRKİYE diye bir ülke yoktu

Eren Celik 
23 Şub 23:24 · Kitabı okudu · 7/10 puan

Herkese merhaba değerli kitapseverler. Amin Maalouf' un bu eserinde ailesinin geçmişini araştırıyor. Dedesine ait birçok yazı ve belgeleri inceliyor. Belirli düzeyde kurgu ve aynı zamanda gerçek dahilinde ifade ediyor. Açıkçası benim ilgimi çeken kısmı son dönem Osmanlı Tarihi ve Atatürk hakkındaki görüşlerini merak ettiğim için aldım ve okumaya çalıştım. Fakat üniversite öğrencisi olduğum için kendi adıma bilmeme gerek olmayan birçok bilgiye rastladım, birçok kısımda sıkıldım. Bırakmayı düşünürken birden aklıma bir fikir geldi. Eğer kitabı bıraksaydım, sadece yarım kalmış ifadeler aklımda kalacaktı, bunun yerine ''seçici okuma'' yaparak eserin içeriğine detaylı olmasa da vakıf olabilirdim. Tam okumasam da eserdeki nüansları yakalayabileceğimi anladım.Eser ciddi bir araştırmanın ürünü ve gerçekten ailesinin oldukça koşuşturmaca içeren, ve her bireyinin kendine has maceraları olan bir aile.Şemsi Efendi Okulu hakkında ilginç ifadeler var.Onun dışında aynı zamanda siyasi olayların geçmiş zamanlarda da ne kadar etkili olduğu ve gündemden düşmediğini görüyoruz. Edebiyatla ciddi manada ilgilenmeyen insanlara göre bir kitap değil kanımca. İyi okumalar

"İki kardeşin yazışmalarından ortaya çıkarılan olay örgüsü göçebe ruhu, ülküleri, koşulları, koşullar karşısındaki farklı insan tutumlarını küçücük notlardan ya da uzun araştırmalardan aydınlığa kavuşturup Beyrut'tan Küba'ya uzak anakaraları birleştiriyor. Yolların Başlangıcı sürgündeki yazarın tek yurduna, ailesine adadığı bir aşk şarkısı."

Can Doğruyol 
08 Tem 2013 · Kitabı okudu · Puan vermedi

kemal ismi odönemde ne kadar isabetli kullanılmış

Doğa budak 
10 Mar 2016 · Kitabı okudu · 18 günde · Beğendi · 8/10 puan

Her ne kadar herkesin beğenmeyeceği bir kitap olsa da, amin maalouf'un türkiye ve osmanlıyla olan bağlantıları kitabı benim için çok ilginç kıldı. Özellikle bir osmanlı köylüsü olan dedesinin, o dönemi kendi ağzıyla değerlendirdiği mektuplarının bu zamana kadar korunmuş olması, bu kitabı bizim için çok önemli kılıyor.

Sezer Altunoğlu 
23 Ağu 2016 · Kitabı okudu · 2 günde · Beğendi · 8/10 puan

Maalouf'u daha iyi tanımak ve kitaplarının cansuyunu anlamak isteyenler için çok güzel bir kitap bence , Maalouf'un diğer kitapları gibi bir okumada bitecek türlerden.

Kitaptan 14 Alıntı

Sadettin TANIK 
29 Haz 2015 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

İki yüreğim olmalıydı. Birincisi duygusuz, ikincisi ise her zaman sevdalı. Hangi güzel için atıyorsa, ona verirdim ikinciyi. Öbürüyle de mutlu yaşardım.

Yolların Başlangıcı, Amin MaaloufYolların Başlangıcı, Amin Maalouf
sezen 
02 Haz 2015 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 7/10 puan

Hep iki yüzümüz var bizim, biri atalarımızı, biri Batı'yı taklit etmek için...

Yolların Başlangıcı, Amin Maalouf (Sayfa 108)Yolların Başlangıcı, Amin Maalouf (Sayfa 108)
seher 
26 Şub 2015 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Uzakta olduğunuzda ayrılığı lanetleyebilir ve buluşmanın yeterli olacağı düşüncesiyle yaşayabilirsiniz. Ama oraya bir gittiniz mi, gözleriniz açılır; uzaklık aşkı korumuştur ve uzaklığı ortadan kaldırdığınızda, aşkı da ortadan kaldırma tehlikesiyle karşı karşıya kalırsınız.

Yolların Başlangıcı, Amin MaaloufYolların Başlangıcı, Amin Maalouf
Eren Celik 
23 Şub 23:39 · Kitabı okudu · İnceledi · 7/10 puan

Yozlaşma
''Yöneticiler yozlaşmışsa, yönetilenler de bir o kadar yozlaştığı içindir bu.''

Yolların Başlangıcı, Amin Maalouf (Sayfa 112)Yolların Başlangıcı, Amin Maalouf (Sayfa 112)
Kerim Aydın 
17 saat önce · Kitabı okudu · Puan vermedi

atalarımız, çocuklarımız gibidir; duvardaki bir delikten, odalarında oynamalarını izleriz ve onlar bizi göremezler.

Yolların Başlangıcı, Amin MaaloufYolların Başlangıcı, Amin Maalouf
selma 
 08 Nis 2016 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Gerçeklik
"İnananlar için hiçbir açıklama gerekli değildir; İnancı olmayanlara da hiçbir açıklama yapılamaz"

Yolların Başlangıcı, Amin Maalouf (Sayfa 414)Yolların Başlangıcı, Amin Maalouf (Sayfa 414)
seher 
26 Şub 2015 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Kendi başlangıçlarımızı öğrenmemizin gereği yok. Torunlarımızın da bizim kendi yaşamımızı bilmelerine gerek yok. Bu dünyada herkes kendine ayrılmış zamanı tüketiyor, sonra da gidip mezarında uyuyor. Onlar için bir şey ifade etmeyeceğimize göre, bizden sonra gelenler için kafa patlatmamızın ne gereği var? İyi ama her şey unutulmaya yazgılıysa, neden bir şeyler kurmaya çabalıyoruz ve atalarımız neden bir şeyler kurdu? Neden yazıyoruz ve atalarımız neden yazdı? Evet, durum böyleyse neden ağaç dikelim ve neden çoluk çocuğa karışalım? Bir dava için savaşmak neye yarar, ilerlemeden, gelişmeden, insanlıktan, gelecekten söz etmek neye yarar? İçinde yaşanan ana gereğinden çok ayrıcalık tanımakla, bir ölüler okyanusunun bizi kuşatmasına göz yummuş oluruz. Bunun tersine, geçip gitmiş zamanı yeniden canlandırırsak, yaşam alanımızı genişletmiş oluruz.

Yolların Başlangıcı, Amin MaaloufYolların Başlangıcı, Amin Maalouf
seher 
26 Şub 2015 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

Çevremizdeki yaşlı insanların varlığı bizim için bir hazine, oysa biz bu hazineyi yaltaklanmalarla ve saçma sapan sözlerle ziyan ediyor, sonra da hiç doyurulmayacak bir açlıkla baş başa kalıyoruz; kendi arkamızda da kısa bir an için beliren, sonra toz toprak arasında kaybolan yollar bırakıyoruz.

Yolların Başlangıcı, Amin MaaloufYolların Başlangıcı, Amin Maalouf
2 /