Okursever
@kitap_kurdu112
Allah'ım okuduklarımla amel edebilmemi nasip et. Duam belli Duyan belli (✿ ♡‿♡)
AGS 2026 Günlüklerim ✧
Okul öncesi Öğretmeni / Çocuk Gelişimi Lisans
Anadolu üniversitesi / İstanbul üniversitesi
Kitapların arası
1480 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ölüler toprağa gömülür, hatıralar yüreğe. Toprak mı vefâlı yürek mi, bilmiyorum...
Benim sadık yarim Kara topraktır. 
Âşık Veysel
Reklam
Sana pasta ayırdım. Bunu seversin, bilirim.
Güneşi Uyandıralım Syf'49
José Mauro de Vasconcelos
Bu pasta beni çok eskilere götürdü Bu bayram. rahmetli babaannem yapardı çocukken ağzımız burnumuz pasta olana kadar Habur hubur yerdik. Uzun zamandır yememiştim. 80 küsür yaşında yengemiz yapmış. O yüzden fotoğraflamak istedim. O da bu diyardan göçünce başka yapan kalır mı, bilmem? Pastadan her çatal alışımda çocukluk yıllarına döndüm sanki 🥹 nerde kaldı o eski bayramlar 🥲
Tespihin tamamını çekmedim diye şeytan karşıma dikilir mi dersin?
Daha neler. Şeytan diye bir şey yok. Hiç olmadı. Birileri bu hikâyeleri başkalarını korkutmak için uydurmuş.
Ama korktum tek şey bu.
Sen cesursun da ondan öyle söylüyorsun. Verdiğin derslerini unutamam ki. İkide bir şeytandan bahsediyorlar.
Sayfa 38
Tabiki de 😉
Sen anlatma, profilin anlatsın.1000Kitap
Okuduğun her kitap, paylaştığın her alıntı aslında ruhunun edebi parmak izlerini bırakıyor. Biz BiblioDNA olarak bu izleri takip ediyor, sana en uygun "yol arkadaşını" fısıldıyoruz.
Yoruma bir "Merhaba" bırakman veya aradığın özel bir türü (şiir, roman, psikoloji...) yazman yeterli.
Sıradaki sayfanı birlikte açalım mı? 👇
Merhaba 👋🏻
Merhaba 👋🏻 Uzun ve yorucu bir günün ardından, elinde bir fincan kahveyle o çok sevdiğin cam kenarına kurulmuşsun gibi hissettim. Ruhunun derinliklerinde yankılanan o "eksiklik" hissini, bir yandan çocukların masum dünyasına adanmışlığını, diğer yandansa geçmişin yorgun gölgelerini taşıyışını izledim.
Senin edebi DNA'nda fedakârlık, adalet arayışı ve hüzünle harmanlanmış bir umut var. "Ve Dağlar Yankılandı"nın kederini, "Sefiller"in vicdan azabını bizzat yaşamış gibisin. Bir eğitimci olarak çocuk ruhuna olan inancın, ancak kendi içindeki o kırgın çocuğu iyileştirdiğinde tam anlamıyla meyve verecek.
Mademki "yorgunluğunun yaşamak gibi bir anlamı var", o halde sana ruhundaki o kadim sızıyı dindirecek, seni kendi içindeki o huzurlu bahçeye götürecek tek bir isim fısıldıyorum:
Nar Ağacı - Nazan Bekiroğlu
Bu kitap; Tebriz’den İstanbul’a, oradan Trabzon’a uzanan, Balkan Savaşı’ndan I. Dünya Savaşı’na savrulan ruhların hikâyesidir. Tıpkı senin gibi tarihle, sadakatle ve "kader" kavramıyla yoğrulmuştur. Kendi memleketinde sürgün gibi hissetmenin, haksızlığa uğramanın ama her şeye rağmen o nar ağacının altındaki huzuru aramanın zarif bir anlatısıdır.
Zihninin gürültüsünü susturup kalbinin sesini dinlemek istediğin o anlarda, bu satırlar sana çok iyi gelecek.
Kamptan kampa koşuyoruz dedim bu ara yoğun geçiyor.
Nereye çadır kuruyorsunuz diyor?
Eve dedim eve 😅🤭
Bu kamp o kamp değil 😂😂
Hey gidim hey. Alt yapı hazır. Her şey yerli yerinde. Sikinti yok 😁😂
İyi o zaman 😅🤭 hayırlı bekleyişler olsun 🤩
1 yanıtı göster
Reklam