Atilla Kuru
@kitapkolisi
Öğretmen
Uşak
Manisa
166 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Rebecca: Derinlemesine Bir Okur Eleştirisi
Rebecca’yı okuma deneyimim, hem psikolojik romanlara hem de atmosfer odaklı gotik anlatılara ilgimden dolayı yüksek beklentiyle başladı. İlk yarısında bu beklentinin karşılandığını rahatlıkla
Reklam
İtiraflar Üzerine Bir Değerlendirme: Sarsıcı Bir Yüzleşme
Kanae Minato’nun “İtiraflar” adlı romanını bitirdiğimde hissettiğim ilk şey, derin bir sarsıntı oldu. Zihnimde dönüp duran sorular, kolay kolay hazmedilemeyecek bir son ve insan doğasına dair
Bir psikolojik gerilim romanı olarak çok başarılı olması bir yana, bunun çok ötesinde okumalar yapmaya olanak sağlayan bir kitap. Hayran-sanatçı ilişkisi özelinde ikili ilişkilerdeki güç ve kontrol çatışmaları üzerine çok farklı yorumlara açık. Annie ve Paul karakterleri arasındaki gerilim, devlet-birey, ebeveyn-çocuk, karı-koca vs ilişkilerindeki güç ve psikolojik üstünlük çatışmalarının enfes bir metaforu olmuş. Çok iyi işlenmiş karakterler, kademe kademe artan gerilim ve sürükleyicilik de eklenince ortaya gerçek bir başyapıt çıkmış. Tabii tüm bunları mevcut türün sınırlarını göz önüne alarak yazdığımı belirtmek isterim.
Kitabın, ilmi anlamda hiçbir değeri yok. Öne sürülen iddiaların ve verilen bilgilerin belki de yarısının kaynağı verilmemiş. Verilen kaynakların bir kısmı ikincil kaynak. Mesela bir hadis alıntılayıp kaynak olarak birincil hadis kaynağını göstermek yerine Turan Dursun veya İlhan Arsel kitabını vermek kabul edilebilir bir şey değil. Çevirilerde de çok bariz hatalar var. Sümer kültürü ve İslam arasında kurulan bağlantılar çok zorlama. 'Sümerlerde tecavüz hoş karşılanmazdı, İslam'da da karşılanmaz. Demek ki bu olgu İslam'a Sümerlerden geçmiş." gibisinden, ancak kahkaha atabileceğiniz mantık(!) çıkarımları var. Kitabın bu kadar övülmesinin nedeni zannediyorum ki bazı insanlara duymak istediklerini söylemesi.
Kur'an, İncil ve Tevrat'ın Sumer'deki KökeniMuazzez İlmiye Çığ · Kaynak Yayınları · 20065,3bin okunma
Kitap, ilgi çekici ve yazıldığı dönem için cesur bir fikre sahip. Ancak bu fikir iyi işlenmemiş. Karakterler birer çocuk olduğu için yetişkinvari bir derinlik beklemek doğru olmaz ama yine de tüm karakterler böyle iki boyutlu olmamalıydı. Kitaptaki hiçbir karakter ilgi çekici değil, hiçbiriyle bağ kurmuyorsunuz ve haliyle de hiçbirinin sonunu merak etmiyorsunuz. Ve tüm kitap boyunca aynı olayları tekrar ve tekrar yaşamalarının biz okuyucular için bir anlamı olması gerekirdi. Tüm bu olayların, kahramanların psikolojilerine olan etkisi neredeyse hiç işlenmemiş. Tekrarlayan olaylar karakterlere yatırım yapmayıp gerilimi kademe kademe yükseltse -ki böyle kitaplarda olması gereken budur- yine de ortalama bir okuma deneyimi olabilirdi. Ancak kitapta okuyucuya geçen gerilimli bir atmosfer de yok. Kahramanların çoğunun gerçek hayatta yaygın şekilde görülen bazı kişilik arketiplerinin alegorisi olduğu çok açık. Ama işte tam da bu yüzden okuması zevksiz çünkü bu kadar bariz bir sembolizm, sembolizm demek olmuyor.
Kitabın vermek istediği mesaja gelirsek, insanın çok kısa bir sürede vahşileşebileceğine, herkesin ciddi bir kötülük potansiyeli taşıdığına katılıyorum. Ancak bu konuda yazar kadar karamsar da değilim.
Son 50 yıldır var olan küresel düzen, insanları kendilerinden ve diğer insanlardan nefret ettirip yalnızlaştırma çabasında olduğu için böyle kitapların öne çıkarılması normal. Yoksa yazıldığı dönem için iyi denilebilecek bir kitap ama günümüz okuyucusu için hiçbir esprisi yok.
Reklam