Hayır, sizi de sevememeliyim. Çünkü her zaman olduğu gibi hayal kırıklığı bekliyor beni. Gene gülünç olmaktan korkuyorum. İnsafsız insanlar! Hayat göz yaşına bakmıyor. Oysa insanların merhametine muhtacım ben.
“İşte ben böyle bildiğin gibi:
Kaderi öpüp başıma komuşum.
Gülüşüm, oturuşum, konuşuşum,
Belli efendim, besbelli
Yaşamaktan soğumuşum.
Yaz yağmurları misali yıllarca
Yağmış durmuşum kendi içime.
Zaten dünya öyle dünya ki kim kime
Herkes kendi derdinde anca,
Herkesin yüreği lime lime…”
Kitabı okumayı bırakamadım. Öyle sürükleyici öyle güzeldi ki… Ve her bir sayfayı okurken, özellikle son sayfalarda yüreğim sıkıştı. Uzun zamandır bu kadar duygulandığım bir kitap okumamıştım.