..burayı da, karanlığı da, gürültüleri de, duyduğum bu berbat hisleri de sevmiyorum. Burada beni yerle yeksan eden bir şey var.
..hiç unutabilir miyim? O bomboş gezegende yapayalnız olma hissini! Zihnim dur durak bilmeden şehirlere, insanların mesken tuttuğu yerlere kaçıyordu.
Gitgide artan korkumun ezici ağırlığı topyekûn üzerime çöküp beni sarsmıştı.
İnsan düşündüklerini sözcüklerle dışa vurur ve söylediğin şey gerçekleşir.
Yapabileceğin en iyi şey, sessiz kalıp zihnine elinden geldiğince, dört elle sarılmak.. Bu beyhude kendini kandırma çabaları, onunla yüzleşmeye mecbur kaldığında gerçeği daha zor karşılamandan başka bir şeye yaramaz.