Y

Y
531 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Çocuklarımızı birer birer kaybettik... İlk evlendiğimiz zaman olduğu gibi hemen hemen kuru başımıza kaldık... Bu felâketlerden sonra birbirimize bilakis daha fazla bir yakınlık ihtiyacı duymamız lazım gelmez miydi? Halbuki biz, âdeta birbirimizden nefret ediyoruz... Şu insanlık ne acayip muamma yarabbi!
Sayfa 147·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
Onu yiyip bitiren asıl hastalık, içinde idi.
Sayfa 145·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
Kırlarda, sokaklarda, rasgele dolaşmak kadar hiçbir şeyin gam dağıtmadığını tecrübeleriyle biliyordu.
Sayfa 136·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
İhtiyar adama öyle geliyordu ki, çocuk karşısındakilere, söylerken, gülümserken için için ağlıyor, ancak gözyaşları öyle ince ki, damla halinde düşmeden buhar olup havada dağılıyordu.
Sayfa 135·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
Hakikaten gün doğmadan neler doğuyordu?
Sayfa 131·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı