Nur
@kitaption
11 Mart
143 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Herkese selam! Ramazan dolayısıyla okumalarım biraz yavaşladığı için günler sürdü bitirmem. Neyse ki bitti ve yorumlayabiliyorum artık.
Kitapta birçok ünlü filozofun yaşam görüşleri bir araya getirilmiş. Sokrates, Platon, Aristo, Lao Tzu, İbn-i Sina, Spinoza, Schopenhauer, Karl Marx, Kierkegaard, Nietzsche, Wittgenstein, İris Murdoch, Hannah Arendt, Jean Paul Sartre, Samuel Beckett ve Simone de Beauvoir gibi isimler tek tek ele alınmış. Bölüm sonlarında ise onlar gibi nasıl düşüneceğimize dair notlar var. Filozofların ışığında nasıl onlar gibi düşüneceğimizi öğütleyen küçük bir rehber kendisi.
Dini, ahlaki, mantıksal olmak üzere birçok konuda günlük hayatımıza katkıda bulunacak ve yol gösterecek satırlar mevcut...
Felsefeyle ilgileniyorsanız ve filozofların hayatlarına dair ipuçları edinmek için küçük bir rehber edinmek isterseniz okumanızı öneririm...
Sadece kadınların olduğu içinde bir tane bile erkek olmayan bir ülke düşünün. Kadınlar Ülkesi uzun yıllardır sadece kadınlar ve kız çocuklarının bir arada yaşadığı bir ülkedir. Yıllar boyu hayatlarını huzur, sevgi ve saygı çerçevesinde sürdürürler. Ta ki üç maceracı erkek arkadaş onların ülkelerine girene kadar...
Vandyck, Terry ve Jeff kulaktan dolma bilgilerle bu ülkeye girmeye karar verirler. Duydukları arasında bu ülkeye giren erkeklerin bir daha çıkamadığı bilgisi de vardır ancak bir grup kadınla başa çıkabileceklerini düşünürler.
Duyduklarından hareketle kadınların onlara saldıracaklarını savaşacaklarını düşünen üç erkek gayet medeni kadınlarla karşılaşırlar. Hatta burasının zannettiklerinden daha medeni olduğunu düşünürler. Onların dillerini, tarihini, yaşam tarzını öğrenmek isterler. Ancak Terry bu durumu kabullenmemeye kararlıdır. Kadın düşmanı diye tanımlayabileceğimiz bir karakterdir o. Yer yer kadınlara dair nefret dolu söylemleri bulunuyor kitapta. Bir kadının erkeksiz yaşayabileceğine asla inanmaz o.
Hangi toplumda olursa olsun dünyada zorbalığa, eziyete, şiddete maruz kalan birçok kadın var. Biz bu kitabı arkadaşlarımla kadınlarla alakalı bir kitap olduğu için seçsek de bence erkeklerin de kadınları anlamak için bu kitabı okuması gerektiğini düşünüyorum. Kitapta sevmediğim tek bir şey var o da yarım bırakılmış hissiyatı. Sonu beni hiç tatmin etmedi. Sonu hariç genel olarak çok çok beğendiğim bir kitaptı. Siz de bu feminist ütopya ile tanışmak isterseniz kesinlikle okumanızı öneririm, iyi okumalar dilerim
APTALLARLA NE YAPMALI? ONLARDAN BİRİ OLMAMAK İÇİN/ MAXIME ROVERE
Kimlere aptal deriz hiç düşündünüz mü? Gerçekleri kabul etmekte direnen, öğrenmeyi reddeden, yanlış yolda olsa da o konuda inat eden, kendi doğrularından şaşmayıp kendisine bir şey katmak istemeyen insanlar var etrafımızda. Kitapta bu tür inatçı insanlar aptal olarak nitelendiriliyor. Ne yaparsanız yapın onları değiştiremezsiniz, değiştirmeye kalkmayın diyor Rovere. Bir aptalla tartışmak içimizdeki aptalın uyanmasına sebep olabilir. Herkes aklı başında olacak diye bir şey yok, aralarda böyle kişiler olmalı ki aklı başında diye tabir ettiğimiz insanların da kıymeti bilinsin. Kimseyi olmak istemediği konuma getiremezsiniz, onlara normlarınızı dayatamazsınız. Siz düzeltmeye çalışsanız da onlar olmaya devam edecektir. Siz kimsenin öğretmeni değilsiniz, kişileri değiştirmek yerine içinde bulunduğunuz durumları değiştirmeniz daha yerinde olacaktır. Yazarın dili çok ağır gelmedi sadece bazı yerleri tekrar okuma gereği duydum. En sevdiğim bölümler; "aptalların ağına nasıl düşeriz?" "Bir aptalı nasıl dinleyebiliriz?" ve "niçin aptallar yönetir?" Oldu.
İsmi açısından ilgi çekici bir kitap olduğu için dikkatimi çekmişti zamanında itiraf ediyorum İlk okuduğumda da sevmiştim şimdi de gönül rahatlığıyla öneriyorum. Felsefe ve sosyoloji ile ilgilenenler varsa bu kitaba da bir baksın derim...
Debbie Macomber okurken gözümde herkesin birbirini tanıdığı, gündelik sıkıntıları olsa da mutluluğu bir şekilde bulan tatlı insanların olduğu, cıvıl cıvıl,renkli, içimi ısıtan bir kasaba canlanıyor.
Günlerdir okuduğum o kitap bitti sonunda... Anna Karenina sen neymişsin...
Tolstoy mu Dostoyevski mi sorusundan sonra aklıma ilk gelen kitaptı kendisi. Büyük bir keyifle okuduğumu söylemem lazım. Siz de benim gibi bu kitabı gözünüzde büyütüyorsanız bir cesaretle başlamalısınız.
Anna Karenina'da çoğu Rus klasiğinde gördüğümüz o yoksul hava yok. Tam tersi baş karakterimiz Anna Karenina sosyetenin içinde yaşayan ancak evliliğinde yaşadığı mutsuzluklar sebebiyle hayatını değiştirmek isteyen bir kadın. Vronski ve oğlu arasında seçim yapmak zorunda kalmak Anna'nın iç dünyasında sorgulamalar yapmasına yer yer psikolojik savaşlar vermesine neden olur. Aşkı için göze aldığı her durum başka hayatları da etkiliyor ve bunun adına kimileri bencillik kimileri gerçek aşk diyor. Yoğun duygular içinde kimin ne yaşadığını bilemiyoruz, bu yüzden Anna'yı suçlayamıyorum... O da sevmek ve sevilmek istedi ve sonuçlarını da en ağır şekilde yaşadı.
Ben kitabın sonunu söylemeyeceğim ama kim milyoner olmak ister'de Anna Karenina ile ilgili konuşulan o diyaloğu görenleriniz vardir. Tolstoy'un bu kitabı yazarken neden odalara kapandığını ve sonuca ulaştığında neden bu kadar üzüldüğünü çok iyi anlıyorum. Emek verdiği, ilmek ilmek işlediği o karakter ile vedası da en güzel bu şekilde olabilirdi.
Bu dev esere Ocak ayının sonunda veda edebildiğim için mutluyum. Başka güzel eserlerle buluşmak dileğiyle... İyi okumalar diliyorum
