E
@kitapyansisi
null
null
null
28 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
İlk kez taze bir yazarın piyasadaki (şuanlık) ilk ve tek kitabını okuma şansını buldum. Kitabın olay örgüsü çok güzeldi fakat ara ara kopmalar var gibiydi zamansal olarak(bu benden kaynaklanmış da olabilir) ama betimlemede herhangi bir kopma olmamasından ötürü sevdiğim bir kitap oldu. Değinmem gereken diğer konu ise tasvir.Bol tasvir içeren kitapları pek sevmediğim için çoğu kez zorlandım fakat tasvir sevenlerin zorlanmayacağına eminim. Bir de demeden geçemeyeceğim bir şey var ki, karakterlerin duygusu tam geçerken farklı bir şeyler girdi araya bazen, bunun sebebi belkide kitap sayfasının azlığıdır.Mekan tasvirinden ziyade karakterlerin kişilik ve duygu tasvirleri biraz daha fazla olsaydı duyguyu daha net alabilirdim.Sevgili yazar kitap sayfasını 200 civarları tutsaydın belki bazı şeyleri okuyucuya daha iyi geçirebilirdin ama bu tabi ki senin bileceğin bir iş :) Bu eleştirilerin ardından ise güzel bi bitiriş yapmak istiyorum. Size şunu net söyleyebilirim ki kitabın sonunda içiniz cız edecek ve diyeceksiniz ki yazarın ilk kitabı olmasına rağmen gerçekten başarılı ve çok çok daha iyisini yapabilir :) .Genç yazarlara her daim fırsat verilmeli diye düşündüğümden ve ilk kitaba rağmen gayet te başarılı bulduğumdan kesinlikle bu kitabı tavsiye ediyorum yolun açık olsun Aykut Bey.
Reklam
Cengiz Aytmatov’dan okuduğum ilk kitap kendisi. Hani dili ağır kitap okursunuz kafayı hafif bir kitapla dinlendirmek istersiniz, işte Toprak Ana burada imdadınıza koşacaktır. Dilinin aksine duygusu ağır yüklü bir roman. Kitabı okuduktan sonra toprak sevgisini ve değerini kavramaya başlıyorsunuz hatta bununla kalmayıp daha birçok duyguyla empati yapabilmeyi öğreniyorsunuz. Zaten sayfası da az, tek solukta bitebilir.
Kitabın bir yerine kadar çok sıkıldım nedense ve yaklaşık 90 sayfasını çok aşırı yavaş okudum. Sonra bir yıl elime almadım biraz da tembellikten . Ama öyle bir yerde bırakmışım ki pişman oldum ve sonra kitap elime yapıştı.
—Yani eğer sıkılırsanız bir şans verin derim, hak eden bir kitap. Budizmin etkileri olan, bilgelik içeren, zihni ve kendini yönetmeyi öğreten bir kitap. Aynı zamanda okuyucuyu hikaye üzerinden muhattap alan ve karşınızda iki kişinin konuşmasına tanıklık ediyor hissi veren bir üslupla kaleme alınmış. Şahsi düşüncem, kişisel gelişim kitaplarında yazarlar genelde okuyucuyu direkt muhattap alıyorlar bu sebeple emir cümlesi kullanarak yazıyorlar ve ben bu durumu sevmiyorum . Çünkü bir sürü emir alıyorum hem kalıcı olmuyor hem de sorunumu keşfetsem de adım atmadığımda kendimi kötü hissediyorum.Bu durumdan hoşlanmayan insanlar eminim ki bu üslubu sevecektir. Bu kitapta da birçok emir cümlesi vardı fakat olay iki kişi arasında olduğu için size söyleniyormuş hissi vermiyor ama alıyorsunuz içinize, ders çıkarıyorsunuz.
Kesinlikle hayatıma dokundu bu kitap.
Ve son olarakta elinize kaleminizi alarak okuyun derim.Çizilecek çok cümle bulacaksınız. Hepinize iyi okumalar dilerim
