Ahsen Tosun

Sandalyenin Suçu Yok
Ben köhne. Sıyrılıp atıldım. Bir el hoyratça itti ve yere düştüm. Tüm uzuvlarım deprenip bir dem daha kırıldı. Sana konuşmadan hayatımın en ve boyunu aşan.. Yani en evveli ve en ahirini hissettireceğim. Hissedip kaybolmak sana kalmış. Ya da kalıp duyularını soğutmak. Çünkü ben sana mecburum. Sen masa kenarı güpürü gibi süslenip gülerken hayata, ben köşede kıvrılacağım.
Alıntı
Reklam
Selsebil
Dalda rükû duran nar Kalp sebilinden akar Yeşil gülsün nârında O örtü batınında yanar Pirû pak kasidesi akar Secde yer edinir kul arz Sema penceresinden içeru Üç huzme mescidden nur Üstad huzura çağırıyor sır O örtü zahirinde dalgalanır Arkamda sur gibi nar şehadet Ahsen
Alıntı
Nur Sofrası
Acı kalbin mayası hamdır Nar ağacı eğince başın Secdeler canlara hoştu Gıdası nur olan ruh sürur Aklın denge ucunda hilal Koyu geceleri aştı kul Rahmet hanında damla gül O nârı tatmakta bin bir esma bil Zikirleri taştı kubbeden Melekleri fevc fevc eden Ebedi dest-i sofraya buyuran Gıdası nur olan ruh sürur Ahsen
Alıntı
Reklam