Son on iki saatte ikinci kez bir kumar masasında kalmıştım fakat bu kez daha büyük bir şeye oynanıyordu oyun,söz konusu olan benim hayatımdı.Bense bu büyüleyici oyuna tüm gücümle katılmıştım.
Şarkı söyleyerek yürüyordum.Ben mutlu anlarımda daima şarkı mırıldanırım.Zannederim bu,ne dostu ne de arkadaşı olmayan adamların,bir sevinç anını kiminle bölüşeceğini bilmeyen adamların alışkanlığıdır.