"Aramızda pek çok şey olmasaydı birbirimize şimdikinden daha yakın olurduk. Onu deli gibi sevdiğimi söyledim kendisine ama içten olduğuma bir türlü inandıramadım."
İşte böyle, hiç tasasız mahvolmaya hazırladım kendimi!
...Aslını sorarsanız ben o mahvı, kendimden uzak tutmaya çalışmak yerine bir bakıma arzu bile ediyordum galiba.
Her biri kanadı kırık bir yavru kuştu ve başka bir kanadı kırık kuşa sarılarak uçmaya çabalıyordu. İçlerinde boşluk hisseden insanlar hiçbir zaman bir başka eksik insanla birleşerek iyileşemezler. Tersine, iki kırık kanatlı kuşun eşleşmesi hantal bir uçuşa yol açar. Uçmasına yardıma sabır yetmez, er geç birbirlerinden ayrılmalı ve yaraları ayrı ayrı sarılmalıdır.
"... bana karşı gösterme ikiyüzlülüğünde bulunduğunuz her türlü inceliği reddediyorum. Sizleri insandan saymıyorum, hiçbirinize söyleyecek tek sözüm yok. Bir tek güzel söz duymak, birinizin yüzünü görmek için canımı vermeye hazır olduğum zamanlar hiçbiriniz yanıma uğramadınız."
"O insan değil, benden insaf beklemeye hakkı yok. Ona kalbimi verdim, aldı, didik didik edip öldürdükten sonra gerisingeri bana fırlattı. İnsan yüreğiyle duyar, mademki benim yüreğimi paralayıp yok etti, artık ona acımak elimde değil."