Knulp, insanın bazen bir yere değil de yalnızca kendi yalnızlığına ait olduğunu anlatan bir hikaye gibi. yetenekli, zarif ve insanın içini ısıtan sevecen biri olmasına rağmen hiçbir yere tam olarak tutunamayan bir karakter.
Hesse mükemmel yazmış en vurucu yeri Knulp'un tanrı ile konuştuğu bölümdü benim için. yalnız, dağınık ve kaybolmuş bir insanın bile yaşamının boşa gitmediğini hissettiriyor. o yüzden bu bölüm insanı hüzünlendirirken aynı anda rahatlatıyor da.
Kitap anlatmak istediği şeyi çok güzel ve sade bir dille anlatıyor, ayrıca kitaptaki karakterlerde çok güzel yazılmış anlayana derin anlamayana sessiz.
Reklam
Herman Hesse'in okuduğum ikinci kitabı. Bir insanın hayatın gerçekliğiyle soğuk kanlı yaşamı. İnsan sadece insandır. Yaşam sadece yaşamdır. Başka anlam yüklemek beyhude
İnsanın Anlam Arayışının Almancası
Almanca'da çok güçlü bir duyguyu ifade etmek için kullanılan "Fernweh" diye bir kelime var, uzaklara ve bilinmeyene duyulan özlemin ve merakın insanda uyandırdığı kamçılayıcı huzursuzlukla oluşan tatlı bir acı şeklinde tercüme edilebilse de Türkçe'de doğrudan karşılığı olmayan bir kelime. Fernweh duygusuna sahip insanlar toplumun genel kabullerini bayağı görüp kendi yollarını çizmek isterler bu şekilde kendi gittikleri yolda bulunarak, yolda bulunmanın kendisinde bir anlam görüp yaşadıkları anın tazeliğini hiçbir şeye değişmezler.
"Her saat başı Tanrının kendilerine sunduğu şeyleri; güneşi, yağmuru, sisi, karı, sıcağı ve soğuğu, rahatı ve sıkıntıyı onun elinden şükranla alıp kabullenirler. Onlar için ne zaman, ne tarih, ne hırs söz konusudur, ne de başlarını sokacak bir evi olanların öylesine inanıp taptıkları gelişim ve "ilerleme" denilen putu tanırlar." demiş 
Hermann Hesse de Fernweh duygusuna sahip göçebeler için.
Hesse'nin hemen tüm kitaplarında, düşüncelerinde ve hayat hikayesinde bu güçlü duygunun izlerini görmek mümkün, kim bilir büyük buhranlı, bunalımlı zamanlarından çıkışına da belki Fernweh yardımcı olmuştur.
Knulp da bu duygunun ete kemiğe bürünmüş hâli. Eğer daha fazla bu duygu üzerine okumalar yapmak isterseniz 
Narziss ve Goldmund 
Siddhartha 
Göçebe 
Doğal Yaşam ve Başkaldırı kitaplarını okuyabilir, izlemediyseniz Into the Wild filmini izleyebilirsiniz. Ayrıca Eddie Vedder - Society dinleyebilirsiniz.
Hermann Hesse de Fernweh duygusuna sahip göçebeler için.
Hesse'nin hemen tüm kitaplarında, düşüncelerinde ve hayat hikayesinde bu güçlü duygunun izlerini görmek mümkün, kim bilir büyük buhranlı, bunalımlı zamanlarından çıkışına da belki Fernweh yardımcı olmuştur.
Knulp da bu duygunun ete kemiğe bürünmüş hâli. Eğer daha fazla bu duygu üzerine okumalar yapmak isterseniz Narziss ve Goldmund Siddhartha Göçebe Doğal Yaşam ve Başkaldırı kitaplarını okuyabilir, izlemediyseniz Into the Wild filmini izleyebilirsiniz. Ayrıca Eddie Vedder - Society dinleyebilirsiniz.
Knulp, topluma uyum sağlamayı reddeden, özgür ruhlu ve gezgin bir adamın hikayesini anlatıyor. Kitap, üç ayrı öyküden oluşuyor ve Knulp’un yaşamının farklı dönemlerini ele alıyor.
Knulp, belirli bir işi, evi veya ailesi olmayan "centilmen bir serseri"dir. Gittiği her yerde sevilen, yetenekli ve nazik biridir; ancak hiçbir yerde uzun süre kalmaz. Onun için hayat, mülkiyet biriktirmek değil, anın tadını çıkarmaktır.
Peki, saçlarına aklar düşüp bedeni yorulduğunda, Knulp hala bu serseriliğinin arkasında durabilecek midir? Yoksa kaçtığı o yerleşik düzenin huzuruna geç de olsa ihtiyaç mı duyacaktır?
Hesse’in kitaplarındaki karakterleri okurken aslında onlarla birlikte iç dünyamıza yolculuk yapar, kendimizi sorgularız. Onun kitaplarını olurken kelimeler sizi bir nehir gibi içine çeker. Felsefi sözleri okurken bile bir masalın içindeymiş gibi hissedersiniz.
Mutlaka tanışılması gereken bir yazar olduğunu düşünüyorum. Kısa süren ama çok keyifli bir okumaydı.
•
Keyifli okumalar, sevgiler…
•
Knulp Hermann Hesse
Knulp Hermann Hesse
8/10
2026 12. kitabı
Peşinen söyleyeyim, bitince üzen kitaplarınızdan biri olacak...
"Adaları Seven Adam" kitabındaki karaktere benzese de aslında bambaşka biri Knulp. Nebi ya da derviş diyebiliriz kendisine. Herkesten farklı bir yol seçmiş, rutinin dışında kalarak, yoğurdun hep kaymağını yiyip bırakmıştır. Öyle ki hayatına giren kadınlara aşık olur fakat süreklilik takıntısından dolayı devam edemez. Kendince bu durumu da şöyle özetlemektedir;
"Onun için herhangi bir yerde gece vakti bir havai fişek atılmasından daha güzel bir şey düşleyemem. Onda mavi ve yeşil ışık kürecikleri vardır. Bunlar karanlıkta yukarı doğru yükselir ve tam en güzel anlarında küçük bir eğim yapıp söner. Ona durup bakıldığı zaman önce bir sevinç, aynı zamanda da hemen bitecek diye bir korku duyulur: Bu iki duygu da birbirine bağlıdır ve bunun bitmesi uzun sürmesinden daha güzeldir, öyle değil mi?"
Sonrasında hafif bir serzeniş gelecektir;
"...ama artık bir daha hiç kimsenin sözüne güvenemedim ve kendimi hiçbir söze bağlayamadım. Hiçbir zaman. Ben bana uyan yaşamı yaşadım. Bu yaşam benden özgürlüğü ve güzelliği esirgemedi; ama her zaman için yalnız kaldım."
Yaşlandığı dönemde bu durum elbette biraz canını sıkacaktır. Fakat böyle olması gerektiğine, aksi durumun kendisini daha mutsuz edeceğine olan inancı oldukça yüksektir.
Her yönüyle çok özel bir karakter Knulp. Keşke biraz daha uzun olsaydı hikayesi:)
Reklam
Reklam