• “Yol­daş­lar, dün ge­ce ga­rip bir düş gördüğümü hepiniz biliniyorsunuz.
    Düşe son­ra ge­le­ce­ğim. Size daha önce başka bir şey söylemek istiyorum.
    Yol­daş­lar, faz­la bir ömrüm kaldığını sanmıyo­rum.
    Onun için, bugüne kadar edin­di­ğim bil­gi­le­ri,
    de­ne­yim­le­ri siz­le­re ak­tar­mayı görev bi­li­yo­rum.
    Çok uzun ya­şa­dım, ağı­lımda bir başı­ma ya­tar­ken düşüne­cek
    çok za­ma­nım ol­du; bu dünyanın düze­ni­ni, ya­şa­mak­ta olan
    her hay­van ka­dar kavradığımı söyle­ye­bi­li­rim.
    Bugün siz­ler­le ko­nuş­mak is­tedi­ğim de bu işte.

    “Evet yol­daş­lar, ya­şadığımız ha­yat nasıl bir ha­yat­tır?
    Açıkça söyle­mek­ten kork­ma­yalım:
    Şu kısa öm­rümüz yok­sul­luk için­de, sa­bah­tan ak­şa­ma ka­dar
    uğ­raşıp di­dinmek­le ge­çip gi­di­yor.
    Dünya­ya gel­dik­ten son­ra ya­şa­mamıza ye­te­cek ka­dar yi­ye­cek ve­rir­ler;
    ayak­ta ka­lan­larımızı canı çıka­na ka­dar çalıştırırlar;
    iş­le­ri­ne ya­ra­maz du­ru­ma gel­di­ği­miz­de de kor­kunç bir acımasızlıkla bo­ğaz­lar­lar.
    İngil­te­re’de, bir ya­şına gel­dik­ten son­ra, hiç­bir hay­van
    mut­lu­luk ne­dir bil­mez, hiç­bir hay­van din­le­nip eğ­le­nemez.İngil­te­re’de
    hiç­bir hay­van özgür de­ğil­dir. Ha­yatımız se­fil­l­ik­ten, köle­lik­ten baş­ka ne­dir ki!
    İşte, tüm çıplaklı­ğıyla ger­çek bu­dur.

    “Pe­ki, bu du­rum, Do­ğa’nın bir ya­sası mıdır?
    Ül­ke­­miz, top­rak­larında ya­şa­yan­la­ra düzgün bir ha­yat su­nama­ya­cak
    ka­dar yok­sul mu­dur? Hayır, yol­daş­lar, as­la!
    İngil­te­re top­rak­ları be­re­ket­li­dir; ha­vası su­yu iyi­dir yur­dumu­zun;
    bugün bu ülke­de ya­şa­yan hay­van­lar­dan çok daha faz­lasına
    bol bol yi­ye­cek sağ­la­ya­bi­lir. Yalnızca şu bizim çift­lik bi­le
    bir düzi­ne atı, yir­mi ine­ği, yüzler­ce ko­yunu bes­le­ye­bi­lir;
    bes­le­ye­bi­lir ne de­mek, on­la­ra bugün bizim ha­yal bi­le ede­me­ye­ce­ği­miz
    ka­dar ra­hat ve onur­lu bir ha­yat ya­şa­ta­bi­lir.
    Öyley­se, bu se­fil­li­ğe ne­den bo­yun eğe­lim?
    İnsan­lar, eme­ği­miz­le üret­tik­le­ri­mi­zin ne­re­dey­se tümünü biz­den çalıyor­lar.
    İşte, yol­daş­lar, tüm so­run­ları­mızın ya­nıtı bu­ra­da.
    Tek bir sözcükte özet­le­ne­bi­lir: İnsan.
    Tek ger­çek düşmanımız İnsan’dır.
    İnsan’ı or­ta­dan kal­­dırın, açlığın ve köle gi­bi çalışmanın
    te­me­lin­de­ki nedende son­su­za dek si­li­ne­cek­tir yeryüzünden.
    George Orwell
    Sayfa 11 - Birinci bölüm - Can Yayınları