sen henüz tanımadın sevda denen yokuşu
sen henüz yorulmadın yokuşta devler gibi
yıkılmak üzre olan çâresiz evler gibi
sen henüz vurulmadın uçarken göklerinde
sen henüz bir oltaya takılmadın derinde
karalar bağlamadın; beni anlayamazsın
o kalp sende oldukça gülüm, ağlayamazsın
Doludizgin yaşarken, ölüm nedense öyle kolay kolay aklına gelmiyor insanın. Şimdi düşünüyorum da, belki de en güzeli budur: Farkına varmadan yaşamak, farkına varmadan ölmek.