a
Atom Bombası
1 üyeTakip
Göğsümü sıkıştıran düşüncelerde, ürkütücü radyoaktif bulutların parladığı alçak gökyüzünü izliyordum. Gelecekte şanslı mı olacağız, şanssız mı? Adalet mi olacak yoksa tam aksine adaletsizlik mi? Şu an, bu gökyüzünde yeni bir atom çağı perdesi açılıyordu.
Japonya da atom bombasından sonra...Atom Bombası
İnsanlar hakkında konuşursak çok sayıda kişi öldü, hayatta kalan bizler de bu durumdayız. Evim, malım, eşim, her şeyim gitti. Ben her şeyini kaybetmiş biriyim. Tüm gücümle mücadele ettim ancak yine de kaybettik. Neden üzgünüm diyeyim? Ne üzüntüm var? Bizim şuanki ruh halimiz daha ziyade yağmurdan sonra aya bakmaya benziyor. Kaybetmekten pişman olmayacağım bir savaştı.
Nüfusumuz Şuan 8 MilyarAtom Bombası
Hiroşima’da on üç kilotonluk bir nükleer bomba yaklaşık yüz bin kişinin ölümüne neden olduğuna göre, bir nükleer savaşta atılacak bombalar yüz milyar insanı öldürmeye yeterlidir. Oysa yeryüzündeki insan sayısı XX. yüzyılın sonlarına doğru ancak beş milyar olacak.
AnıAtom Bombası
https://1000kitap.com/yazar/i144788 üstüne atom bombası düşen bir radyoloji doktoru. Nagasaki katliamı hakkında birinci elden tanık. Atom bombasının yarattığı tahribatı biraz da tıp diliyle anlattığı için ilgi çekebilir. Tıp fakültesi okuyanlara tavsiye edilir. Türkçe çeviriden mi bilmiyorum anlatımı oldukça sade, üslup yavan. Edebi değil. Temel bir mantık hatası olduğunu düşünüyorum; Nagasaki’den önce Hiroşima’ya atılan bombadan sadece bir satır bahsedip geçmiş, oysa dünya ve en acı şekilde Japonya atom bombasıyla Hiroşima’da tanıştı. Kitabımız tamamen Nagasaki’ye odaklandığı için Hiroşima’yı es geçiyor. Bir diğer husus da bana yaşattığı his ile ilgili. Başka bir karakterin ağzından konuştursa da atom bombası gibi bir silahın neden Amerikalılardan önce Japonlar tarafından bulunmadığına hayıflanıyor gibi geldi. Keyifli okumalar dilerim.
"Yavrum, şu bomba izleri ne kadar tedirgin ediyor seni," demişti Sam. "Hayır, kollarındaki izlerden söz etmiyorum, kafanın içindeki izlerden söz ediyorum, Yuka. İnsanın bedeninde kaç tane iz varsa, kafasının içinde de aynı biçimde, aynı büyüklükte o kadar iz vardır. Üstelik o izler silinmez. Her halde Hiroşima'da yüz bin insan vardır böyle!"
"Tanimoto Matsuo" yaşadıklarını şöyle anlatıyorAtom Bombası
Eşim ve kardeşiyle yemek yiyorduk. Benim o an aklıma, bahçede kesip sofraya getirmeyi unuttuğum meyveler geldi. Onları almak için bahçeye indim. O esnada büyük bir ışık gördüm, kör olduğumu zannettim. Herkes bana o güne dair ses duyup duymadığımı söylüyor ama herhangi bir patlama sesi duymadım hatta sanki her şey çok sessizdi. Bulunduğum yerde arkamda bir duvar vardı, o duvar üzerime çöktü, bütün vücuduma kıymıklar ve cam parçaları battı. Sonrasında olan bitene dair her şey dünyanın sonu gibiydi.
