a
Auschwitz
1 üyeTakip
Nobelli yazarlardan beklentimi düşürmeye karar verme kararırımı pekiştiren bir kitap oldu.
Sanırım sorun bende çünkü diğer incelemelerde yazıldığı gibi ne çok çarpıcı buldum, ne de çok etkilendim.
Yazarın kitabı 12 yılda tamamlamış olması sürükleyiciliği negatif etkilemiş olabilir belki, tamam kampta yaşanan şeyleri objektif anlatmış tamam da tek kriterimiz bu mu bir kitabı çarpıcı bulmak için.
Yani iyi bir kitap, okunabilir bir kitap kabul ama çarpıcı, çok etkileyici bir anlatım beklentisi hüsrana uğratabilir.
Biraz da Auschwitz etiketinin övüldüğü kanaatindeyim, konu bu olunca beğenmek zorunda hissediyor insanlar sanırım. Ayrıca okuduğum en düz en sürüklemeyen Macar edebiyatı eserlerinden birisiydi. Yine ayrıca Nobel ödülünün de Auschwitz kara lekesine bir özür gibi verildiği kanaatindeyim
Yeterince sabrederseniz 200'den sonra harika çıkarımlar var. (Bu da yine 12 yılın etkisi sanırım, yazar daha olgunlaşıp daha iyi süzgeçten geçirmiş olabilir bir takım şeyleri.)
Mutlaka okuyun diyemiyorum ama okursanız da zaman kaybı olmaz öyle bir kitap.
Kaçmayı denemeleri gerekiyordu, yakalanırlarsa en azından daha çabuk ölürlerdi, ancak deneyecek güçleri bile kalmamıştı. Hiçbir şeyleri kalmamıştı.
Mavi gözlü olsunlar diye otuz altı çocuğun gözüne mavi renkte boya enjekte etmeyi denemiş. Bu korkunç, Ditinka. Bazıları enfeksiyondan ölmüş, diğerleriyse kör olmuş.
