d
Denize Doğru
0 üyeTakip
Deniz kıyısında duraladım ve dalgalara bakıp kaldım. Ah, kalbim oraya, bu dalgaların arasına atılmak için çırpınıyor, kollarım kendiliğinden sonsuz denize doğru uzanıyordu; ama, çok geçmeden, daha durgun bir ruh göklerden iner gibi, geldi beni sardı, taşkın ve acılı duyularına o telaş bilmeyen asasıyla ilişti, düzen verdi. Daha rahat gözlerle (yazgımı eleştirdim), dünyaya beslediğim inancı, acı deneylerimi bir kez daha kafamda yaşattım.
(...) Kendi kendime: Dünyayı boyunduruğu altında bulunduranlarla bir olup hükmetmekten, onlarla birlikte, kurtlarla birlikte ulur gibi ulumaktan, ulusları yenmek ve ellerini bu pis işlere bulaştırmaktansa, arı gibi, günahsızca yuvacığını kurmak daha iyi...
Sayfa 54 - pdf
