e
Enkaz
1 üyeTakip
Yüzümüzü altında saklamaya çalıştığımız saçlarımız bizim enkazımızdır, biz hep o enkazın altında yaşadık. Acısını çektiğin o aşk, ardından ağladığın o dostun, seni bırakıp giden veya senin bırakıp gitmek zorunda kaldığın her şey senin enkazındır. Kaybettiğimiz her sınav, her iş görüşmesi, ye
nildiğimiz her deneme, geri dönmek zorunda olduğumuz her yol, yaşadığımız her hastalık, alamadığımız her nefes, sıkışan
kalbimiz, titreyen ellerimiz bizim enkazımızdır. Bize normal hissettirmeyen insanlar, bize kötü hissettiren cümleler, etra
fımızda dönüp duran yüzümüze gülen ama bizi üzen herkes bizim enkazımızdır. Heyecanımızı anlamayanlar, endişemizi
anlamlandıramayanlar, hayallerimizi duyup gülenler, bize inanmayanlar, bizi üzgün görüp mutlu olanlar, kalbi kötü
lükle büyüyenler, bize bakıp bizi göremeyenler, bizim enkazımızdır. Bize kendimizi unutturanlar, bize kendimizi sorgulatanlar, bize evimizi kaybettirenler, bizim enkazımızdır. Hayat
başımıza yıkılır, altında kalırız, fark etmeyiz. Hayat bizim enkazımızdır.
Karanlık bizim aynamızdır.
Kendi kendine dersin ki, "Hiçbir şeyin iyi olduğu yok."
Bizler, hayallerinin enkazı altında kalanlarız. Sen, ben, o, hepimiz...
Sen bir çığlık atarsın, dünya bir fısıltı duyar. Sen tüm çabanla koşup bir yerlerden kaçmaya, bir yerlere varmaya çalışırsın,
dünya kıpırdadığını görmez. Küçücük kalbin göğüs kafesinin içinde çırpınırken dışarıya gülümsersin ya hani, işte bu tarih
sayfalarının görüp görebileceği en güçlü harekettir, bıraksınlar kahramanlık hikâyelerini.
Üzerimizdeki sisli bulut, altında kaldığımız enkazımız...
Sen de enkaz altındasın, farkında değil misin?
Reklam
Hep çalıştım, çabaladım. Ailemi gururlandırayım istedim. Arkadaşlarımı kendimden daha çok sevdim. Kendi istediğim hayatı değil insanların bana uygun gördüğü hayatı yaşadım. Yapmadığım şeylerle suçlandım kimse korumadı. Evet insanlara özeniyorum, evet kendimden nefret ediyorum, evet hayattan zevk almıyorum, evet hiç gerçek dostum yok, evet sürekli değersiz hissediyorum, evet kusurlarımı makyajla kapmaya çalışıyorum, evet belki beni de öyle severler diye kişiliğimi değiştiriyorum. Hayata küstüm kimse farkında olmadı. Görürsünüz diye yüzünüze bakıyorum görmüyor musunuz? Ağlamıyorum diye mi anlamıyorsunuz. Benim duygularım mı yok? Ben anlamıyor muyum? Daha ne yapmalıyım. Yaşadığım şeyleri gülerek anlatıyorum diye mi yoksa çoğunu anlatmıyorum diye mi? Arkadaşlarım tarafından kontrol ediliyormuş gibi görünüyorum diye mi? Kendi dertlerim çokken dertleri benimkilerin çeyreği olmayan insanların dertlerini çözmeye çalışıyorum diye mi? İlgi çekmeye çalıştığım mı düşünülüyor? Asla kazanamayacağım bir sınav, asla ulaşamayacağım bir meslek, asla olamayacağım insanlar, asla gidemeyeceğim şehirler, asla giyemeyeceğim kıyafetler, asla bana bakmayacak olan insanların hayallerini kurduğum için mi?
Reklam
Reklam