Giriş Yap
Benim efsanelerimi dinleyecek kimsem yok. Cemil Meriç / JURNAL I / 23.2.1963
Reklam
kendisini son derece serinkanlı, sakin ve duygusuz hissediyordu.
..., ama kendime itiraf etmekten hiç hoşlanmadığım başka bir şey ise karşımda gördüğüm bu fanatizmdeki hayata yönelen hararetli tutkuyu, böylesi bir heyecanı kıskanmış olmamdı. Benim böyle bir heyecana kapılmam, bu ateşi hissetmem, hararetimin bu kadar yükselmesi, elimde olmadan sesimin değişmesi için ne olması gerekirdi acaba?
Reklam
...hiçbir yere tutunmadan, hiçbir yerde köklenmeden, akan suyun üzerinde kayar gibi yaşıyordum ve bu soğuklukta ölü, cesedimsi bir yan olduğunu gayet iyi biliyordum; gerçi henüz çürümenin kötü kokan soluğu hissedilmiyordu, ama umarsız bir donukluk, acımasız, soğuk bir duygusuzluk yerleşmiş, yani bedensel anlamda gerçek ölümün ve çürümenin dışarıdan da görüldüğü aşamının eşiğine gelmiştim.
Son günlerde sıklıkla hiçbir şey hissetmez olmuştum. Birkaç kez ağladım fakat çoğunlukla içimde bir boşluk vardı. Sanki hissetmemi, acı duymamı, gülmemi, sevmemi sağlayan her neyse içimden cerrahi yöntemlerle alınmıştı da geriye sadece dış kabuğum kalmıştı.
Reklam
29 öğeden 1 ile 10 arasındakiler gösteriliyor.
©2022 · 1000Kitap Web Uygulaması · 2.26.42