✿✿✿
Şekeri krizler çağlayan bir hastanın insüline duyduğu ihtiyaç gibi bir muhtaçlık seziyorum içimde. İçimdeki muhtaçlığın adı oluyor rutubet dokulu, saman yapraklı kitap kokuları. Sahaf soruyorum yoldan geçen her çehreye. Fakat telefonla birleşen suratlar "ben bilmem" zikri çekmeye devam ediyor. Kalan son nefesimle elindeki kitapla yürüyen bir insan numunesi aramaya koyuluyorum. Bunun için uzaklaşmam gerekiyor kapısında büyük puntolarla "indirim" yazan mağazalardan.
✿✿✿