Bir gün Amir yazdı: "Bilirsən, 7 il ərzində çox şey dəyişdi, amma bir şey dəyişmədi". Nuray, "Nə?" deyə soruşsa da, bir neçə dəqiqə cavab gəlmədi. Sonra Amir:
"Adını görəndə ürəyim əvvəlki kimi döyünür".
Nuray telefona sarılıb ağladı. Bu sevinc göz yaşları deyildi, bu, qovuşa bilməyən iki insanın kədərli sevinciydi.