Köylü Güzeli
@koyluguzeli
64 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Ve senin bakışlarından anlıyordum: ruhunda ufacık da olsa bir iz bırakmadığımı...
Bu yorum görüntülenemiyor
Öldü, hepsi bu, neden öldüğünün önemi yok, bir insanın neden öldüğünü sormak saçmadır, neden öldüğü zamanla unutulur, yalnızca bir tek sözcük kalır geriye, öldü.
Çok güzel kitaptı ama sanki tekrarlar ya da betimlemeler biraz fazlaydı, gerçi kisiden kişiye de değisir bu durum.
Evet katılıyorum. Normalde fazla betimlemeler sıkar beni ama bu kitapta öyle olmadı. Kitap bence de çok güzeldi.
"Benim oğlum okuma öğrenecek, kitaplar karıştıracak, yazacak da, yazmayı da öğrenecek. Oğlum sayılarla da uğraşacak, onun bunları bilmesi bizi özgürlüğe kavuşturacak. O öğrenecek, onun aracılığıyla bizler de öğreneceğiz."
İçimde, bir yolculukta tanışıp alıştığım, fakat pek çabuk ayrılmaya mecbur olduğum bir insana veda eder gibi bir his vardı.
Bu kitabı okuyan eskisi gibi istede de olamaz
Bu hareketsizliğin, korkuya dayanan bu tereddüdün daha zararlı olduğunu, insan münasebetlerinde bir noktada taş kesilmiş gibi kalınamayacağını, ileriye atılmayan her adımın insanı geriye götürdüğünü ve yaklaştırmayan anların muhakkak uzaklaştırdığını karanlık bir şekilde seziyor ve içimde sessizce yanan, fakat günden güne büyüyen bir endişenin yer etmeye başladığını hissediyordum.
"Yaklaştırmayan anlar, muhakkak uzaklaştırır."