Kendim olmalıyım, diye tekrarlıyordum. Onlara hiç aldırmadan; onların seslerine, kokularına, isteklerine, sevgilerine ve nefretlerine aldırmadan ben kendim olmalıyım; çünkü kendim olamazsam onların olmamı istedikleri biri oluyordum ve onların olmamı istedikleri o insana hiç katlanamıyorum. O dayanılmaz kişi olacağıma, hiçbir şey olmayayım ya da hiç olmayayım daha iyi diye düşünüyordum. - Orhan Pamuk