+ İntihar etmenin bin türlü yolu varken niye duvara toslamayı seçiyorsun?
- İntihar etmek istediğimi nereden çıkartıyorsunuz?
+ Çünkü fren izi yoktu.
(...)
+ Hayatına son vermek istiyorsan bunun için ölmene gerek yok! Buradaki hayatına son ver ve başka yere git. Anlamlı bir şeyler yap. Yap işte bir şeyler! Afrika'ya git mesela. İnsanlara yardım et. "The The" grubunu biliyor musun?
- Efendim?
+ Bir şarkıları var, "Dünyayı değiştiremiyorsan, kendi dünyanı değiştir!"
Burjuva liberal özne, bilinçdışı itkilerini içselleştirilmiş yasaklar yoluyla bastırır ve sonuç olarak, özdenetimi sayesinde kendi libidinal "kendiliğindenliği"nin dizginlerini eline geçirir. Oysa post-liberal toplumlarda, toplumsal bastırma unsuru artık feragati ve özdenetimi gerektiren içselleştirilmiş bir yasa ya da yasak kılığına girerek harekete geçmez; bunun yerine "ayartıya kapılma" tavrını dayatan hipnotik bir unsur biçimine bürünür, yani buyruğu şudur: "Keyfine bak!"