Kübra Boz
@kubraboz
Şanlıurfa, Sivas
2004
93 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
İnsanların dikkate değer yanlarından biri de buydu, diğer türlerin yaşam biçimlerini şekillendirip asli doğalarını değiştirebilme yeteneği. Belki aynı şey benim de başıma gelebilirdi, ben de değiştirilebilirdim, belki de zaten degiştiriliyordum. Kim bilebilirdi? Öyle olmadığını umdum. Hâlâ bana söylendiği kadar saf, bir asal sayı kadar, doksan yedi kadar güçlü ve yalnız olduğumu umdum.
Sayfa 100
Sevgi bağımlılığı
"Bağımsız olursam insanlar benim onları reddettiğimi düşünür ve yalnız kalırım" şeklindeki hatalı bir düşünce nedeniyle kendi bağımlılık duygunuza takılmış olabilirsiniz. Korkunuz buysa, bağımlılıkla sıcaklığı eş tutuyorsunuz demektir. Bundan daha saçma bir şey olamaz. Yalnızsanız ve bağımlıysanız, öfkeniz ve gücenmeniz, kendinizi başkalarından almanız gerektiğine inandığınız sevgiden yoksun hissettiğiniz gerçeğinden kaynaklanmaktadır. Bu tutum sizin daha da yalnız kalmanıza neden olur. Daha bağımsızsanız bu, yalnız olmak zorundasınız demek değildir; yalnızken kendinizi mutlu hissetme kapasiteniz var demektir. Ne kadar bağımsızsanız, duygularınız o kadar güvence altında demektir. Ayrıca, duygudurumunuz başkalarının insafına bağlı olarak inip çıkmayacaktır. Birinin sizi ne kadar sevebileceği önceden kestirilemez. Sizinle ilgili her şeyi takdir etmeyebilirler, her zaman sıcak davranmayabilirler. Kendinizi sevmeyi öğrendiğinizde, benlik değeriniz daha sürekli bir kaynak bulmuş demektir.
Sayfa 307
Yeniyetme bir kızken bile bundan çok daha kötü durumlarla karşı karşıya kalmıştı, ama ömründe ilk kez gözyaşlarını tutamaz hale gelmişti şimdi. Eskiden olduğu kişi gibi olmak istiyordu yeniden: İronik tepkiler verebilen, hepsinden üstün olduğunu bildiği için bu gibilerin aşağılamalarına aldırmazlıkla davranabilen biri olmak istiyordu.
Yaşamı boyunca pek çok kez fark etmişti Veronika, tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyormuş gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı, çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı. O tür insanlardan nefret ederdi, genç doktorun şimdi içinde bulunduğu durumdan yararlanarak kendi eksikliklerini maskelemesine izin verecek değildi.
Artık yaşım geçti. Ya gerçek
neyse onu isterim ya da hiçbir şey istemem. Beni ikna etmeyen bir görüntü
düpedüz sahtedir ve bir taşkınlık anı sırasında Barillocuğun kendi de coşmuş koca Tetralani’yi kollarının arasına alıp sıkıca sardığı ve bütün tutkusuyla onu
çılgınca sevdiğini söylediği bir grand opera
72
sahtekârlıktan başka bir şey
değildir.