Kübra Boz
@kubraboz
Şanlıurfa, Sivas
2004
93 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Yaşamamız gereken hayat, yaşamak zorunda bırakıldığımız hayat değildir. Önce yaşamamız gereken hayat konusunda bilgilenmemiz ve bilinçlenmemiz gerekiyor. Bu yapılmadığı sürece bize dayatılan ya da şu veya bu yola benimsetilen hayatı yaşamak zorunda kalacağız. Üstelik başta kendi direncimizi kıracak, sonra alışmaya çalışacak ve sonunda sevme gayretine gireceğimiz bir hayat. İşin en kötü tarafı ise zamanla yaşamamız gereken asıl hayattan rüyasını dahi yitirecek olmamız.
Dostluk.. Güzel duyguların başka adı. Çok fazla tanım var: iç ısıtacak. Ama bazen eleştiride bulunmak gerekiyor. İyi olmak için bazen olumsuz yönlerini de görüp düzeltip devam etmek gerekir. Çoğu zaman dosttan gelebilecek iyiliğe; mutluluğa engel olup onu zora sokmamak için olmasada olur, beni ilgilendiren sensin diyorum. Sonra başka biri için yaptıklarını görüyorum. Bu kadar uğraşamama rağmen umursanmamamı... Üzülmüş kıskanmış gibi değil başka şekilde duygularım çekilmiş gibi hissediyorum. O emeklerinin, fedakarlıkların karşılığını KIRILARAK alıyorum. Evet kırılmak hissettiğim bu. İnsan dostuyla beklenti içinde yaşamamalı fakat sevildiğini hissetmeli.
Sokrates'e birisi için, yolculuk onu hiç değiştirmedi, demişler. O da, çok normal, çünkü kendisini de beraberin de götürmüştür, demiş. Neden başka güneş başka toprak ararsın? Vatanından kaçmakla kendinden kaçabilir misin? İnsan evvela içindeki derdi dağıtmazsa yer değiştirmek daha fazla bunaltır onu. Bu nedenle kalabalıktan uzaklaşmak yetmez.
Bir hedefe bağlanmayan ruh, yolunu kaybeder çünkü her yerde olmak hiçbir yerde olmamaktır. Her yerde olan aslında hiçbir yerde değildir. Yaşım beni daha olgun bir hâle getirdi artık fakat görüyorum ki: Ruh serbest kalınca türlü türlü hayaller kuruyor. İstediğimin aksine ruhum kendini daha fazla yoruyor. Kafam hiç dinlenmeden hiç bir sıra gözetmeden öyle tuhaf düşünceler hayal ediyor ki ilerde bunların anlamsızlığını ve tuhaflığını görüp kendinden utansın diye hepsini kaydetmeye başladım."
Montaigne