• “Zengin ülkeler gelişmekte olan ülkeleri neoliberal politikaları benimsemeye ikna etmek amacıyla yardım bütçelerini ve kendi iç pazarlarına erişim imkanlarını havuç gibi kullanırlar. Bu bazen lobi yapan belirli firmaları kendi ülkelerindeki mevcut imkanlardan yararlandırmak biçiminde tezahür etse de; genellikle, diğer taraftaki gelişmekte olan ülkede yabancı yatırımcılara ve mallara dostça bir çevre yaratmak içindir.

    IMF ve Dünya Bankası kendilerine düşen rolü, kullandırdıkları kredileri borçlanan ülkelerin neoliberal politikaları benimseme şartına bağlayarak oynarlar. Bu hükümetler ve uluslararası kuruluşlar bir ‘ideologlar ordusu’ tarafından desteklenirler. Sözü edilen ideologların bazıları serbest pazar ekonomisinin sınırlarını bilmesi gereken, fakat iş politika tavsiyesi vermeye gelince bunları dikkate almama eğilimindeki yüksek ölçüde eğitimli akademisyenlerdir.

    Belirtilen türde kurumlar ve bireyler hep birlikte güçlü bir propaganda makinesi, para ve güç tarafından desteklenen bir finansal-entelektüel kompleks oluştururlar.”