Meczup
Zihnim bulanık bir şekilde çalışma masasının başında oturuyorum. Çünkü “meczup” beni benden alıp, beni ben olmayan farklı benliğime götürdü, diyar diyar gezdik. Bazen hayatta bir şeyler yaşarız, her şey üst üste gelir. Sonra bir çıkış yolu ararız, dualarda buluruz kendimizi doğru istikameti ararız, hep bir arayış içinde ama bulamadan
sıkıntılarımızda boğuluruz. İsteriz ki bir sevda ilişsin kalbimize o sevdayla aşalım bütün bu zorlu yolları, ama biz sevdadanda mahrum kaldık. Bizde bazıları gibi beklemek istemezmeyiz…
Gelin bizde bu dünyada olamasa bile ahirette sevdamıza kavuşma ümidiyle bekleyelim.
