Refik Halid Karayın kaleminden okuduğum ilk kitaptı konusu ne kadar değişik gelmese de anlatışı beni benden aldı ikisinin birbirine imkansız olmasını çok güzel anlatmış ve ben onların hikayesini okurken çok keyif aldım ve hiç bitmesin dedim ama sonunda biraz daha sorunlar var gibiydi sanki normalde daha uzun bir kitap yazmayı isterken kısa kesilmiş bir hikaye gibi geldi ama onun dışında her şey çok güzeldi nina ve kıranın aşkı bana iyi geldi
"sana keder verdiğim dolayı saadet duyuyorum; sevildiğimin şahidi bu kederdir. Hem benim içimde, henüz tamamiyle açılıp açılıp genişlememiş bir ufak ferahlık var. Öyle geliyor ki aşkımız, yarın bir yol kenarında sona ermiş olmayacaktır."
Hayat böyledir, halka halka ayrılıklardan örülmüş bir zincirdir ve sonunda bir halka daha vardır, o kopar ve bizi ebedi ayrılığa kapıp götürür. En genç yaşımızdan, ölümlü ve ölümsüz, çeşit çeşit ayrılıklara alışmaya başlarız.
" Ben ancak böyle bir erkeği sevebiliridim.Ateşini dışarıya vermeyen kapalı bir sıcaklığı ve hareketi yüzünde görünmeyen derinden bir çalkantısı olan erkeği..."