geleceği hakkındaki beklentileri sisli bir yola benzeyen, yıllar boyu öne çıkan book smart yönünü kaybetmiş, onu bunu düşünmekten kendine odaklanamayan, takıntılı ben; bu kitap sayesinde bazı koşullar çok daha farklı olsaydı neler yaşayabileceğimi gördüm. sıkıcı bir karakterin sıkıcı bir okul yılını anlatıyor temalı eleştiriler bana kendimi sorgulattı açıkçası.
başlarda böyle bir konuyu birinci ağızdan dinlemeyi tercih edeceğimi düşünmüştüm ama sonlarda gerçekten üçüncü kişi kullanımının hikayeyi kendi içimde daha iyi hissetmemi sağladığını fark ettim.
ANA KARAKTERDE KENDİMİ GÖRDÜM (biraz)!! ama gelişme kısmının fazla uzatıldığını, sonucun da aceleye getirildiğini düşünüyorum. eğlenceli bir okumaydı.
bu kitabı da okumamla birlikte sally rooney’nin aslında dan brown’ın z kuşağı (?) ve kadın versiyonu olduğu teorimi doğrulamış oldum. bakalım bunun dizisi ne zaman çekilecek.
