Bu kadar sevgisiz bir dünya gerçekten nasıl becerildi? Çocuklar sevgiyi oyuncak kutusunda unutmuş gibi büyüyor, büyüdükçe de robotlaşıyor. Sevgi sadece pop şarkılarında kalmış bir kelime artık. Peki ya düzen? O zaten başlı başına bir kara komedi. Herkes birbirinin yüzüne bakıyor, ama kimse kimseyi görmüyor.
Eserin tamamını okumak için 1. Sayımızı inceleyebilirsiniz.👇
levladergi.com/dergi/levla-der...
Kuşlar anlatsa derdimi bağıra bağıra
Kimi cıvıldasa, kimi konsa şu bedbaht omuzlara
Yanar oldum senin yokluğuna
Eğer bulacak olsam seni, denizler varır arşa
Sensizliğe yorgunum ben
Zikreder oldum her gün, her an
Nefeslerim seni sayar oldu
Fısıldar “Sensedim” lafzını, belki gelirsin…
Eserin tamamını aşağıdaki linkten okuyabilirsiniz.👇
levladergi.com/edebiyat/siir/s...
Başarısızlığıma, güçsüzlüğümün kader olduğuna, hiçbir zaman “ışıldayan” kadınlardan olamayacağıma dair bir inanç büyüdü içimde. Oysa zaman geçtikçe fark ettim:
Beni inandıran o kişi değilmiş, inançsızlığım kendimeymiş. Çünkü manipülasyon boşluğa kök salar. İçimizde bir güven çatlağı varsa oradan girer ve büyür.
Eserin tamamını aşağıdaki linkten okuyabilirsiniz.👇
levladergi.com/edebiyat/deneme...