Bakılmayan bahçede, görmediğimiz böcekler, sürülmeyen tarlada, vahşetle ürperen çiçekler, kendi başına bırakılmış bağda, üzüm kütük ve sürgünlerini boğmaya kalkan asalak bitkiler ürer. Ruhumuz da böyledir, akıl ve kalbimiz de. Sürekli bir görme, gözetme, eğitme, kesiksiz bir onarım ve bütünleme gerekli her işte ve her oluşta.