liberté
@liberte0
Ben kutsal sancının bir mahkûmuyum.
Hiç kimse hiç kimseyi gerçekten anlamayacak. Bunu bilmek ürkütüyor insanı. Yalnızlık damarlarımızdaki kanda yazılı, DNA'mızda kodlanmış ve bilincimizin karanlık odalarında bizimle yaşıyor.. Herkesin bu noktaya geleceği bir an var; eş dost aile, gerçekten yalnız olduğunu anlayacağı bir an.. Çoğu insan ölmek üzereyken, o deliğe tek başına gireceğini görünce farkediyor bunu; bazılarımız ise daha şansızız, bu dünyadaki 'tekbaşınalığımız' ilk gençliğimizden itibaren sıkıyor boğazımızı..
Hangisi daha muteber ?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.