Zeytin ağaçları yaprak dökmez, kır çiçeği; kurumaz, sararmaz, dalları yenilenmeye ihtiyaç duymaz,” diye kulağıma mırıldandı. “Yeşildir hep, diridir. Sana duyduğum, hep duyacağım aşk gibi.
Zeytin ağaçları yaprak dökmez, kır çiçeği; kurumaz, sararmaz, dalları yenilenmeye ihtiyaç duymaz,” diye kulağıma mırıldandı. “Yeşildir hep, diridir. Sana duyduğum, hep duyacağım aşk gibi. Bizim hikâyemiz zeytin ağacının altında başladı, zeytin ağacından
İlham aldı, onunla beslendi. Yani… Hayat karşımıza ne çıkarırsa çıkarsın, aşkımız ne sararacak ne de yaprak dökecek. Her daim diri ve canlı kalacak.
Beden yaralı olunca ne kadar önemsiyorsak, ruhun aldığı hasarı da o denli önemsemeli ve bedenen hasta olan kişiye gösterdiğimiz hassasiyeti ayni şekilde, hatta fazlasıyla ruhsal sıkıntıları olanlara da göstermeliydik.