Rand kafasının içindeki sesi duymadı bile. Aniden Kisman ve diğerlerini tarif etmesine gerek olmadığını anladı. Onları öyle iyi çizebilirdi ki, yüzlerini herkes tanıyabilirdi. Yalnız, hayatı boyunca resim çizmeyi hiç becerememişti. Ama Lews Therin çizebiliyordu. Bu onu korkutmalıydı. Korkutmalıydı.
Elayne o sakin bakışlar altında kuvvetle yutkundu. Nynaeve’in yüzü soldu. Egwene’in ne demek istediğini anlamamak imkânsızdı. Şimdi arkadaşlarını dinlemiyorlardı, Amyrlin Makamı’nı dinliyorlardı ve yargılama zamanı geldiğinde Amyrlin Makamı’nın arkadaşları olmazdı.
Rand belki sonunda gerçekten dünyayı kırar belki diye, bir şeyler kurtarma umuduyla okullar açmıştı, ama bu okul Andor’un olacaktı, Rand al’Thor’un değil. Morgase Trakand’ın anısına adanmış Gül Akademisi. Bir gelecek olacaktı ve gelecek annesini hatırlayacaktı.