İçinde bir ateş vardı.
Ateş onu ısıtacak mıydı yoksa yok mu edecekti, bilemiyordu.
Derken anladı.
Ateşlerin nedeni yoktu.
Nedeni ancak o yaratırdı.
Güç ondaydı.
İnsan en nihayetinde sınırları olan, her şeyi genelleyen, otomatik
pilotta yaşayan, zihnindeki dolambaçlı yolları düzleştiren bir
yaratıktı ve tabii ki bu yüzden sürekli kaybolup duruyordu.